Η «Αντιγόνη» την έκανε Ελληνίδα

Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος θα «παίξει το παιχνίδι της Σανέλ» όπως και άλλων επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στο Παρίσι όσο «οι στρατιώτες θάβονται στη λάσπη των χαρακωμάτων». Αναγνώριση, πελατεία, εραστές, φήμη, περιουσία, στα πόδια της. Θα ακολουθήσει «η ζωή με ιδιοφυΐες» στο Παρίσι, Κλιμτ, Πικάσο, Στραβίνσκι, Ντιαγκίλεφ, Μοντιλιάνι, Μαξ Ζακόμπ και καρποφόρες συνεργασίες. Τέλη του 1922 και παρισινά περιοδικά γράφουν, «Η Σανέλ γίνεται Ελληνίδα», αναφερόμενα στα κοστούμια που σχεδιάζει για παράσταση της «Αντιγόνης» (απόδοση Κοκτό, σκηνικά Πικάσο!), αλλά και στις πτυχώσεις που εμφανίζονται στα ρούχα της, στις κολεξιόν, που θυμίζουν αρχαία φορέματα!

Ενας (ακόμη) φλογερός έρωτας με τον δεύτερο δούκα του Γουέστμινστερ θα τη φέρει στην παρέα του Τσώρτσιλ, ενώ το 1931 ο ίδιος ο Σάμιουελ Γκόλντουιν της ανοίγει τις πόρτες του Χόλιγουντ. Πίσω στο Παρίσι της ύφεσης η Σανέλ αντιδρά με υπεροψία, και στην κήρυξη του Πολέμου και στη γενική επιστράτευση των Γάλλων, με το κλείσιμο του οίκου Σανέλ και την απόλυση των εργατών. «Μέσα σε έναν κόσμο όπου η φρίκη μεγάλωνε» θα ζήσει τρία χρόνια άφαντη και ευτυχισμένη (!) τον έρωτά της με έναν ευνοούμενο του Γκέμπελς, ενώ προκειμένου να συναντήσει τον Τσώρτσιλ και να τον πείσει για μυστική συνάντηση με τους Γερμανούς θα ασκήσει την εξηντάχρονη γοητεία της στον αρχηγό όλων των μυστικών υπηρεσιών της ναζιστικής Γερμανίας. Μετά την Απελευθέρωση συλλαμβάνεται, αλλά τελικά φεύγει στην Ελβετία και μετά στις ΗΠΑ, για να ξαναγυρίσει στα εβδομήντα της στο Παρίσι (1953) για έναν νέο κύκλο θριάμβου!

Ηταν ογδόντα ετών όταν το τραύμα ενός δολοφονημένου προέδρου άφηνε το ματωμένο σημάδι του πάνω σε μια ροζ φούστα που είχε βγει από τα ατελιέ της, αλλά εκείνη δεν είχε κάνει ακόμη την τελευταία ψαλιδιά της.