ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΣΕ ΟΜΗΡΕΙΑ

Πριν από δύο µέρες, στη διάρκεια των πρυτανικών εκλογών στο Πανεπιστήµιο Αθηνών, οµάδες φοιτητών που και άλλες φορές έχουν βίαιη δράση, έκλεψαν έξι κάλπες από διάφορες σχολές, ακυρώνοντας στην ουσία τη διαδικασία. Προσπάθεια αρπαγής της κάλπης από οµάδα φοιτητών έγινε και στην Ιατρική. Μετά το τέλος της εκλογής και πριν αρχίσει η καταµέτρηση, άγνωστοι, µε την απειλή µαχαιριών και λοστών, αφαίρεσαν δύο ακόµα κάλπες και από τη Φιλοσοφική Αθηνών.

Δεν είναι η πρώτη φορά που στο ελληνικό πανεπιστήµιο γίνονται βίαια επεισόδια, στο όνοµα του δηµόσιου χαρακτήρα των ΑΕΙ. Πριν από µερικούς µήνες, εδάρη ανηλεώς ο πρύτανης του Καποδιστριακού. Πριν από µερικές εβδοµάδες στην Ιατρική, έγινε κατάληψη επειδή οι καταληψίες διαφώνησαν µε τις ηµεροµηνίες των εξετάσεων που είχαν ορίσει δύο καθηγήτριές τους.

Τέτοια φαινόµενα βίας, όλο και πιο συχνά στο ελληνικό πανεπιστήµιο, συχνά κρύβονται πίσω από µια «επαναστατική» φρασεολογία. Οσο πιο βίαια τα επεισόδια τόσο πιο «επαναστατική» η φρασεολογία.

Σύµφωνα µε τη φρασεολογία αυτή, η αξιολόγηση είναι κάτι κακό, τα συστηµατικά µαθήµατα είναι «εντατικοποίηση» των σπουδών και η υποχρέωση των φοιτητών να έχουν περάσει κάποια βασικά µαθήµατα για να πάνε στα επόµενα είναι «προαπαιτούµενα», στα οποία το φοιτητικό κίνηµα πρέπει να αντισταθεί.

Αυτή η κατάσταση οδηγεί το ελληνικό πανεπιστήµιο σε παραλυσία. Οι επιµελείς φοιτητές, απογοητευµένοι, θεωρούν ότι είχαν κάνει λάθος που επιδίωκαν τη γνώση ως εφόδιο για τη µετέπειτα ζωή τους – και δεν τη βρήκαν. Και οι πρυτανικές αρχές που έχουν δεµένα τα χέρια τους, συχνά υποχρεώνονται να συναλλάσσονται µε τις οµάδες που κραδαίνουν τη βία ως απειλή.

Δεν έχουν και πολλές διαφορετικές επιλογές. Το πανεπιστήµιο πρέπει σε κάθε περίπτωση να λειτουργεί. Γνωρίζουν επίσης ότι τέτοια συµβάντα βλάπτουν το κύρος του πανεπιστηµίου και θα επιθυµούσαν να έχουν όσο το δυνατόν λιγότερη δηµοσιότητα.

Είτε µε µικρή είτε µε µεγάλη δηµοσιότητα, ωστόσο, το ζήτηµα είναι ότι επαναλαµβάνεται ακόµα µια φορά το ίδιο σκηνικό. Οµάδες φοιτητών, µάλιστα, µε πρόσχηµα την ιδεολογία τους, εµποδίζουν την απρόσκοπτη λειτουργία του πανεπιστηµίου και την εκπαιδευτική διαδικασία.

«Κάτω τα χέρια από το άσυλο». Αυτή είναι, διατυπωµένη σαν σύνθηµα, η πολιτική θέση αυτών των οµάδων. Πίσω από το άσυλο, όµως, κρύβεται συχνά η ανοµία. Οι νέες πρυτανικές αρχές θα κριθούν από το αν θα την ελέγξουν και θα την εξαλείψουν.