Το Πνεύμα του Τόνου

Μια τρίτη σωτήρια «Εξοδος»!
Της Εύας Κοταμανίδου

Η ζωή κύκλους κάνει, το ίδιο και η Ιστορία, η οποία, κατά τη γνωστή ρήση, επαναλαμβάνεται άλλοτε σαν φάρσα κι άλλοτε σαν τραγωδία. Και η ιστορία των Εβραίων βρίθει τραγωδιών, τεραστίων λαθών και απελπισμένων «Εξόδων»! Από τη μυθική Εξοδο, μέσω του διαχωρισμού των υδάτων της Ερυθράς Θάλασσας, μέχρι το πλοίο «Εξοδος», το 1947, επιστροφής στην Παλαιστίνη μετά το Ολοκαύτωμα του 1941-1945, ο λαός του Ισραήλ περιπλανιόταν αιώνες ανά τον κόσμο, συχνά αγρίως κυνηγημένος, ώσπου να καταλήξει το 1948 στο κράτος του Ισραήλ, ύστερα από βίαιους, αιματηρούς πολέμους κατά των γηγενών Παλαιστινίων. Η γη της Παλαιστίνης έχει υποστεί τα πάνδεινα κι εξακολουθεί να ματώνει. Κι αυτός ο βασανισμένος λαός, σαν να ξέχασε, εν μια νυκτί, την ιστορία των παθών του, τα αδίκως χαμένα εκατομμύρια ανθρώπων του, θύμα μαρτυρικό ο ίδιος, επαναλαμβάνει, τραγικά μιμούμενος, τα εγκλήματα των θυτών του.

Εγκαθιδρύει στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης (Λωρίδα της Γάζας), εδραιώνοντας ένα κράτος μισητό παγκοσμίως, την πολιτική συμπεριφορά του οποίου αμφισβητούν ακόμη και ομόθρησκοί του Εβραίοι, χάνοντας φίλους, συμμάχους και υποστηρικτές, εκτός των πολεμοχαρών υπερδυνάμεων. Η ένοπλη επίθεση στα πλοία άοπλων ειρηνιστών ακτιβιστών αλληλεγγύης και βοήθειας στους αποκλεισμένους Παλαιστινίους της Γάζας και μάλιστα στα διεθνή ύδατα, σκορπώντας αναίτιο θάνατο και βία, εκτός κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου, μόνο ντροπή, οργή και θυμό προκαλεί σε όλο τον κόσμο, αλλά και σε χιλιάδες ισραηλινούς πολίτες που μιλούν για «πολιτικό φιάσκο ηλιθίων»! Ως πότε η βία και η σφαγή;

Ισως μια τρίτη θαρραλέα «Εξοδος» από το χαώδες πολιτικό τέλμα αποδειχθεί σωτήρια, δίνοντας την ποθητή, ειρηνική λύση και για τους δύο λαούς!