Δίκτυο

Το δεύτερο σπίτι…
Γ.Δ.Κ.Σ

Δεν πρόλαβε να δει το βιβλίο της – την αυτοβιογραφία της «Flashback. Αναδροµή σε χώρους και χρόνους» που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις της Εστίας – τυπωµένο. Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τον δεύτερο τόµο που θα αφορούσε τα είκοσι χρόνια της παρουσίας της – έφορος Χορού – που σφράγισαν το Λύκειο Ελληνίδων. Δεν πρόλαβε να δει το πρώτο της δισεγγονάκι. Και όµως, η ζωή της Ποθούλας Κανούτα – Καψαµπέλη που κράτησε 95 χρόνια ήταν µεστή. Την έζησε. Την καλοέζησε. Μπορεί και µε φτώχειες και µε οικογενειακά προβλήµατα και µε τραγικούς θανάτους και µε πολέµους και µε Κατοχές και µε περιπέτειες…

Ολα όµως, τα καλά και τα κακά, τα έζησε ουσιαστικά.

Με µια «πεισµατικά θετική στάση ζωής» όπως είπε η κόρη της Δάφνη Καψαµπέλη στην παρουσίαση του βιβλίου. Που έγινε βέβαια – πού αλλού; – στο Λύκειο Ελληνίδων. Το δεύτερό της σπίτι – να µην πω το πρώτο για πολλά χρόνια…

… και η ωσεί παρούσα Κυρία
Ασφυκτικά γεµάτη η αίθουσα, παρόντες, µεταξύ των άλλων, η Μάνια και η Εύα Καραϊτίδη της «Εστίας», ο Λευτέρης Δρανδάκης του Λυκείου, η Ελλη Σολωµονίδη – Μπαλάνου και στο βήµα – την παρουσίαση έκανε µε πολλή αγάπη για τη δασκάλα της η πρόεδρος του Λυκείου Ελένη Τσαλδάρη – οι συγγραφείς Φίλιππος Δρακονταειδής και Αθηνά Κακούρη και η φιλόλογος Βίκυ Παπαδοπούλου που, ως σύζυγος πρεσβευτή όπως και η Ποθούλα Καψαµπέλη, τοποθέτησε εξαιρετικά τα πράγµατα διευκρινίζοντας πως η Ποθούλα Καψαµπέλη εκείνο που κόµισε στον διπλωµατικό χώρο, όπου οι σύζυγοι των πρεσβευτών µόνα τους καθήκοντα είχαν τα τσάγια και τις δεξιώσεις, ήταν το κοινωνικό και εθνικό της έργο. Το φιλµάκι µε τις φωτογραφίες της Ποθούλας από τις «µέρες Λυκείου» που προβλήθηκε στο τέλος, εκτός από τη συγκίνηση που µετέφερε στη φορτισµένη µε αναµνήσεις αίθουσα, έµοιαζε να συµπληρώνει το βιβλίο που µιλάει για τα χρόνια 1914 – 1964 παίρνοντας τη θέση του τόµου που λείπει. Ελπίζω πως η Δάφνη Καψαµπέλη θα καταφέρει να συναρµολογήσει τις ηµιτελείς έστω ψηφίδες που η Κυρία µε την ιδιαίτερη προσωπικότητα και το λεπτό χιούµορ – σαν να ήταν παρούσα ένιωσα –, η οποία δούλευε µε µνήµη διαυγέστατη µέχρι την τελευταία στιγµή, άφησε.


Απορίες
Γ.Δ.Κ.Σ.

Με µεγάλη απορία διάβασα στην ανακοίνωση των επιχορηγήσεων από το υπουργείο Πολιτισµού και Τουρισµού την υποσηµείωση της Γνωµοδοτικής Επιτροπής Χορού όπου µε θλίψη την είδα γονυπετή να στηθοκοπιέται ψελλίζοντας «mea culpa» και να ζητάει συγγνώµη, χωρίς να τολµάει να µας εξηγήσει τους λόγους, γιατί δεν επιχορήγησε την «Οµάδα 2» του Δηµήτρη Παπαϊωάννου. Ο οποίος, ως προκύπτει εκ των συµφραζοµένων, αν και πλουσιοπάροχα έχει αµειφθεί την τελευταία δεκαετία πανταχόθεν, συνεχίζει, προς µεγάλη µου και πάλι απορία, να καταθέτει αίτηση επιχορήγησης θέτοντας εαυτόν στην ίδια µοίρα µε διάφορες άστεγες και αναξιοπαθείς οµάδες που επιβιώνουν µέσα στη µιζέρια. Αν ήταν, βρε αδερφέ, να πάθουν τα µέλη της επιτροπής ψυχολογική κατάρρευση, ε, τότε, ας τον επιχορηγούσαν.