«Πρόοδος, ένα γυµνό ανθρώπινο ποτάµι»

Ο Σπένσερ Τιούνικ έχει πειθώ. Ο εικαστικός καταφέρνει κάθε φορά για χάρη του να ξεγυµνώνονται µερικές χιλιάδες άνθρωποι για να επιτύχει το σκοπό του: εικαστικά δρώµενα µε µηνύµατα. Στις αρχές του χρόνου φωτογράφισε 5.200 ηλιοκαµένους ανθρώπους στα σκαλιά της Οπερας του Σίδνεϊ, τονίζοντας έτσι τις εκδηλώσεις της οµοφυλοφιλικής κοινότητας για το Μardi Gras. Τον Οκτώβριο απαθανάτισε 700 γυµνούς στα αµπέλια της Μαϊκόν, για να τονίσει τις κλιµατικές αλλαγές που συµβαίνουν στην οινοπαρα- γωγική περιοχή της Γαλλίας, και έστησε 700 γυµνά άτοµα σε παγετώνα στην Ελβετία για να υπογραµµίσει οικολογική καµπάνια της Greenpeace. Δεν είναι καλλιτέχνης που θέλει σκόπιµα να σοκάρει.

Αλλά σε πολλές χώρες έχει προκαλέσει εκδηλώσεις διαµαρτυρίας, ενώ η Αστυνοµία της Νέας Υόρκης τον έχει συλλάβει πέντε φορές. «Είµαι πολύ τυχερός που τυγχάνω τέτοιας προσοχής, συγκριτικά µε άλλους καλλιτέχνες. Οµως αυτό είναι δίκοπο µαχαίρι», λέει ο Τιούνικ.

Τον περασµένο µήνα ο Τιούνικ βρέθηκε στο Σάλφορντ της Αγγλίας, όπου είχε το ελεύθερο να δηµιουργήσει αποτίνοντας φόρο τιµής στον Λόρενς Στίβεν Λόρι, ζωγράφο γέννηµα-θρέµµα της πόλης, µε αφορµή τα 10 χρόνια λειτουργίας του Κέντρου Τεχνών που φέρει το όνοµά του.

«Οι Βρετανοί µε βοηθούν πολύ», είπε. «Είναι πιο εύκολο να κάνεις τέχνη όταν δεν σε κυνηγάει η Αστυνοµία».

Ο εικαστικός έβαλε 1.000 εθελοντές να στηθούν, καµπουριάζοντας κάτω από τον ουρανό της βιοµηχανικής πόλης του Λανκασάιρ. «Ηθελα να σταθώ απέναντι στον Λόρι», έλεγε για τον βρετανό καλλιτέχνη που συνήθιζε να φιλοτεχνεί τοπία γεµάτα κόσµο, ερηµικά µυστηριώδη µέρη, αλλά και πίνακες δικής του έµπνευσης. «Η ιδέα µου πηγάζει από την πόλη.

Σάλφορντ και Μάντσεστερ στις αρχές του 19ου αιώνα ήταν κατ’ εξοχήν βιοµηχανικές ζώνες. Σήµερα η ζωή δεν περιστρέφεται γύρω από τη βιοµηχανία και οι αληθινές δουλειές είναι στον πολιτισµό, τα µίντια, τα πανεπιστήµια. Ολα συγκλίνουν και οι κάτοικοι των πόλεων αυτών έχουν πλέον νέους τρόπους να βελτιώσουν τις ζωές τους, έχουν νέους τρόπους επιβίωσης. Αυτό το γυµνό ποτάµι ανθρώπων που ξεχύνεται στους δρόµους αντικατοπτρίζει την αντίληψή µου για την πρόοδο σε πολιτιστικό επίπεδο».