[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Η γουρούνα στον δρόµο

Στον δρόµο βγαίνει ένα όχηµα που µοιάζει µε υπέρβαρο δίκυκλο.

Το λένε γουρούνα – και πάλι λίγο είναι. Υπάρχουν διαβαθµίσεις ακόµα και στα υπερθετικά, κι αυτή η γουρούνα είναι πέραν της λέξης και της έννοιας.

Φαρδιά σαν αυτοκίνητο, µε αναίδεια µοτοσυκλέτας, αλλά χωρίς την ευγένεια του ρίσκου της. Ο καβαλάρης είναι εξίσου φαρδύς και οδηγώντας καπνίζει ένα φαρδύ πούρο. Υπάρχει κάτι το τροµακτικό σ’ αυτό το θέαµα, µια πρόκληση που µοιάζει να έρχεται από το παρελθόν, την εποχή που δέναν τα σκυλιά µε τα λουκάνικα και τώρα έχει περάσει. Δεν το κατάλαβε αυτός µε το πούρο ότι µπήκαµε σε φάση λιτότητας, να πάει να το καπνίσει κάπου αλλού, διακριτικά, να χάσει και κάνα κιλό να µην κραυγάζει έτσι γουρουνίσια το σώµα του πάνω στη γουρούνα;

Κάποιος πρέπει να του µιλήσει για το ΔΝΤ.

Αλλά αν δεν είναι εικόνα από το παρελθόν και είναι από το µέλλον;

Παρασυρόµαστε από τις προσδοκίες µας και φαντασιωνόµαστε τη δύσκολη εποχή σαν φάση απονοµής δικαιοσύνης. Ξεχνάµε τις αληθινές εικόνες από χρεοκοπηµένες χώρες, µε τη φτώχεια από τη µια και τον κραυγαλέο πλούτο από την άλλη, τις λιµουζίνες των πλουτοκρατών π.χ.

στη λιµοκτονούσα Ρωσία µε τις τρελές συντροφιές τους και τις προκλητικές συµπεριφορές τους. Δεν έρχεται η χρεοκοπία σαν τιµωρία της αµαρτίας για άδικους και δίκαιους, δεν µοιράζει απλόχερα τη σοφία της µαζί µε ισοζυγισµένες µερίδες πείνας. Με διάφορους περίεργους τρόπους που καλύτερα να µη γνωρίσουµε, κάνει φτωχούς τους πολλούς και πιο πλούσιους, πιο προκλητικούς, πιο σιχαµένους από ποτέ τους λίγους πλούσιους. Τους πιο λίγους από ποτέ.

Μπρρρ… Ας µην είναι εικόνα του µέλλοντος, ας είναι µόνο µια ηλίθια µόδα που πάει να πάρει µπρος και δεν τραβάει λόγω βάρους και ασχήµιας.