ΣΚΛΗΡΟΣ, ΑΛΛΑ ΝΟΜΟΣ

Η χθεσινή Παγκόσµια Ηµέρα Κατά του Καπνίσµατος συνοδεύτηκε µε µία ενδιαφέρουσα είδηση: η κυβέρνηση, διά της αρµοδίας υπουρ γού Υγείας, ανακοίνωσε την πλήρη απαγόρευση του καπνίσµατος στους δηµόσιους και κλειστούς χώρους, από την 1η Σεπτεµβρίου.

Προφανώς δεν ενθουσιάζονται όλοι µε το συγκεκριµένο µέτρο, σε µία χώ ρα µε υψηλά ποσοστά καπνιζόντων, σε όλες τις ηλικίες.

Προκύπτει άλλωστε από τις αντιδρά σεις που ήδη προκαλούνται.

Αλλά είναι ένα µέτρο που προσφέρεται για ορισµένες «ασκήσεις» ατοµικής και συλλογικής συνέπειας, αλλά και πολιτικής αξιοπιστίας.

Και εξηγούµαστε. Πρώτον, είναι µια απόφαση που παρακάµπτει την ελληνική νοµοθετική πα ράδοση για τα… παραθυράκια. Δηλαδή τις εξαιρέσεις στους νόµους που στο τέλος γίνονται κανόνας.

Αυτή ακριβώς η µέθοδος των εξαιρέσεων που είχε προτιµήσει η προηγούµενη κυβέρνηση δεν επέτρεψε την εφαρµογή του µέτρου µέχρι τώρα.

Ηταν ένας νόµος ανεφάρµοστος γιατί στην πράξη καταργήθηκε από τις εξαιρέσεις του.

Η σηµερινή απόφαση του υπουργείου Υγείας να µην επιτρέψει καµία απολύτως εξαίρεση αποτρέπει την κατα στρατήγηση. Ή, τουλάχιστον, δεν τη διευκολύνει.

Σ’ αυτό ακριβώς το σηµείο βρίσκεται το στοιχείο της πολιτικής αξιοπιστίας. Και θα αναδειχθεί περισσότερο αν η κυβέρνηση επιβλέψει συστηµατικά την εφαρµογή της απόφασής της.

Δ εύτερον, η σαφής και µη προσφερόµενη για παρανοήσεις απαγόρευση θα δοκιµάσει την ικανότητα της κοινωνίας συνολικά και του καθενός ξεχωριστά στην τήρηση της νοµιµότητας.

Η εφαρµογή της προϋποθέτει αυτοπειθαρχία και συνειδητή προσαρµογή σε κανόνες που ισχύουν ανεξαιρέτως για τους πάντες και παντού.

Είναι ένα τεστ ωριµότητας που θα κρίνει τις συµπεριφορές και τις σχέσεις σε καθηµερινή βάση και για όλους.

Θα αποδείξει αν είµαστε, ως λαός, σε θέση να σεβαστούµε εκτός από τους νόµους, τους εαυτούς µας και τους άλλους. Εν κατακλείδι, σπάνια ένας νόµος έχει τόσο ισχυρό παιδαγωγικό χαρακτήρα, όπως ο απόλυτος περιορισµός στη χρήση των προϊόντων καπνού σε κλειστούς κοινόχρηστους χώρους.

Γιατί αυτή τη φορά είναι όπως έλεγαν οι Λατίνοι: «Σκληρός νόµος, αλλά νόµος».