ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Τα γκάλοπ

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Ν. Αθανασόπουλος, Κρέμου 129, Καλλιθέα, γράφει:

«Τα γκάλοπ (ή αλλιώς οι δημοσκοπήσεις) είναι σαν τους ισολογισμούς των επιχειρήσεων που δείχνουν την οικονομική κατάσταση της επιχείρησης κάποια δεδομένη στιγμή.

Ετσι οι δημοσκοπήσεις (όπως τις ξέρουμε, αφού έχουν μπει στη ζωή μας) είναι το εργαλείο εκείνο για να βλέπουν τα κόμματα και οι εκπρόσωποί τους πού πάνε, πού βαδίζουν και τι λέει ο κόσμος γι΄ αυτούς σε ανύποπτο χρόνο. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο.

Οι δημοσκοπήσεις όμως χρησιμεύουν και σε άλλους σκοπούς, όπως να βλέπουν, φέρ΄ ειπείν, τα κόμματα γενικώς πώς πάνε και ανάλογα να πράττουν ή να ενεργούν. Οταν δε πρόκειται για το κυβερνών κόμμα και προηγείται στις δημοσκοπήσεις, τότε πιθανόν να προχωρήσει στη διενέργεια πρόωρων εκλογών, μη τυχόν χάσει την ευκαιρία…

Από την άλλη, όταν οι δημοσκοπήσεις ευνοούν την αξιωματική αντιπολίτευση, τότε αυτή ζητάει επίμονα εκλογές επειδή… βιάζεται να ανέλθει στην εξουσία, μη τυχόν και αλλάξουν οι συσχετισμοί των πολιτικών δυνάμεων.

Με άλλα λόγια, οι δημοσκοπήσεις χρησιμοποιούνται από τα κόμματα κατά το δοκούν και κατά πώς τα συμφέρει. Οταν μάλιστα οι δημοσκοπήσεις δεν ευνοούν ένα κόμμα, τότε αυτό αμφισβητεί την εγκυρότητά τους…

Καλές είναι οι δημοσκοπήσεις, είναι ο καθρέφτης της στιγμής, αλλά να μη γίνονται συχνά και για ψύλλου πήδημα, διότι έτσι χάνεται η αξία και η σοβαρότητά τους, πυροδοτούν δε καταστάσεις και συζητήσεις ατέρμονες και ανούσιες».

Ο ίδιος σε άλλο γράμμα σημειώνει:

«Η διαφορά μεταξύ προεκλογικών εξαγγελιών και μετεκλογικών πεπραγμένων είναι μεγάλη, γι΄ αυτό πρέπει η εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση να είναι φειδωλή στην κριτική της, στις επικρίσεις που εκτοξεύει και σε όσα υπόσχεται προεκλογικά για να μην πάθει ό,τι παθαίνει το κόμμα που ανέρχεται στην εξουσία, αφού άλλα υπόσχεται προεκλογικά και άλλα πράττει (ή δεν πράττει) μετεκλογικά, π.χ. οι έμμεσοι φόροι που κατακρίνονται από την αντιπολίτευση προεκλογικά και η ίδια τους εφαρμόζει όταν γίνει κυβέρνηση.

Επομένως, τα λόγια τα λένε εύκολα και απερίσκεπτα, αλλά στα έργα υστερούν ή χωλαίνουν τα κόμματα. Εκεί όμως που η εύκολη έως ανέξοδη κριτική υπερβαίνει κάθε (λογικό) όριο είναι η κριτική που ασκεί η ελάσσων αντιπολίτευση η οποία, αν και δεν πρόκειται να δει ποτέ εξουσία, ξιφουλκεί κατά της κυβέρνησης, είναι επικριτική, δεν βλέπει (σχεδόν) κανένα θετικό έργο. Κυρίως τα πυρά μου στρέφονται κατά του ΚΚΕ, το οποίο τα βλέπει όλα μαύρα και σκοτεινά και ουδέποτε έχει ρίξει θετική ψήφο στο Κοινοβούλιο».