«Τέρμα η ντόλτσε βίτα»

Μεταξύ των πολλών θησαυρών που συναντά κανείς στο μεσαιωνικό Μπέργκαμο, με τις πλατείες και τα παλάτσο της, είναι και ένα παρεκκλήσι του 15ου αιώνα με τον τάφο του Μπαρτολόμεο Κολεόνι, ενός condottiero (μισθοφόρου) που είχε, λέει, τρεις όρχεις. Στις μπρούντζινες πύλες υπάρχει το οικόσημό του- έχει τρία σφαιρίδια που οι επισκέπτες τρίβουν για καλή τύχη.

Τελευταία, επισημαίνει η επιστάτης του παρεκκλησίου, η Αντζελα Φορνίνι, τα σφαιρίδια θωπεύονται περισσότερο από ό,τι συνήθως. Με την ευρωζώνη σε κρίση και την Ιταλία να περικόπτει τις δαπάνες ώστε να μη γίνει μία νέα Ελλάδα, ο κόσμος επιζητεί ό,τι βοήθεια μπορεί να βρει. «Για τους απλούς ανθρώπους, η dolce vita έχει τελειώσει», λέει η Φορνίνι.

«Εχετε δει σε τι χάλια βρίσκεται η ιταλική οικονομία;» ρωτά ρητορικά ένας 38χρονος ασφαλιστής, ο Λορέντζο Ζιλιόλι. «Κάθε μέρα που περνάει, γινόμαστε ολοένα και περισσότερο σαν την Ελλάδα… Θα έπρεπε όλοι να μεταναστεύσουμε», προσυπογράφει ο 28χρονος Ρενάτο Ντιτζιάκομο, απόφοιτος Νομικής που εργάζεται σε σούπερ μάρκετ.

Απαισιοδοξία
Η απαισιοδοξία τους είναι κατανοητή. Το εθνικό χρέος της Ιταλίας αγγίζει το 115% του ΑΕΠ, είναι το υψηλότερο της ευρωζώνης. Η κυβέρνηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε καθυστερημένα σχέδια περικοπής των δαπανών κατά 24 δισ. ευρώ την επόμενη διετία, βάζοντας στο στόχαστρο συντάξεις, μισθούς του Δημοσίου, όρια συνταξιοδότησης, κονδύλια προς την τοπική αυτοδιοίκηση, φοροφυγάδες…

«Σκληρά μέτρα για να σωθούμε», διακηρύττει το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Ιl Giorno», την ώρα που σε μία άλλη εφημερίδα, στη «L΄ Εco di Βergamo», ιταλός επίσκοπος προβλέπει αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών. Αλλοι κάτοικοι του Μπέργκαμο, πάντως, διαφωνούν κατηγορηματικά με τη συμπερίληψη της Ιταλίας στην ομάδα των ΡΙΙGS, μαζί με την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ελλάδα και την Ισπανία. «Δεν είναι αλήθεια», λέει ο δήμαρχος Φράνκο Τεντόριο. «Οι άνθρωποι που το λένε αυτό δεν γνωρίζουν την Ιταλία».

«Η συμπερίληψη της Ιταλίας στις ΡΙΙGS πραγματικά εκνευρίζει τον κόσμο», επισημαίνει η Φραντσέσκα Μπελότι, οικονομική συντάκτρια της «L΄ Εco di Βergamo». «Θέλουν να τους συγκρίνουν με τη Γερμανία, τη Γαλλία και τη Βρετανία». Η Ιταλία είναι μια μεγάλη βιομηχανική δύναμη, επιχειρηματολογούν, το δημοσιονομικό της έλλειμμα είναι στο 5,3%, το χαμηλότερο όλων των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών με εξαίρεση τη Γερμανία, οι συντηρητικές ιταλικές τράπεζες είναι ελάχιστα εκτεθειμένες στα τοξικά προϊόντα, οι Ιταλοί είναι αποταμιευτές. «Είμαστε σκληρά εργαζόμενοι και τίμιοι», λέει ο Φράνκο Τεντόριο προσθέτωντας το ποσοτικό «αρκετά»: «αρκετά σκληρά εργαζόμενοι και τίμιοι».

Η Λέγκα του Βορρά
Το έτερο ενδιαφέρον ερώτημα είναι αν η Ιταλία θα βγει ανέπαφη από τα χρόνια της λιτότητας που διαγράφονται στον ορίζοντα. Η σκληροπυρηνική Λέγκα του Βορρά, που ονειρεύεται να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο κράτος ονόματι Παδανία, τα πήγε πολύ καλά στις περιφερειακές εκλογές του Μαρτίου.

Με τη δημοτικότητα του Μπερλουσκόνι σε πτώση, η ισχύς της εντός του κυβερνητικού συνασπισμού ολοένα και αυξάνεται. Εκμεταλλεύεται και συνδαυλίζει τη δυσφορία για τον τρόπο με τον οποίο ο πλούσιος Βορράς επιχορηγεί τον φτωχό, λυμαινόμενο από τη Μαφία, Νότο και πιέζει για έναν «φορολογικό φεντεραλισμό» που θα επέτρεπε στις περιοχές να συλλέγουν και να δαπανούν αυτόνομα τα έσοδά τους. Κάτι τέτοιο, λένε οι επικριτές της, απλώς θα βάθαινε το χάσμα που χωρίζει την Ιταλία.

Αύριο:Βικ, Ισπανία

«Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ»

Οι κάτοικοι μοιράζονται τον ίδιο φόβο: η χώρα τους θα είναι η επόμενη Ελλάδα

ΜΠΕΡΓΚΑΜΟ- ΙΤΑΛΙΑ

Λένε πως όσοι οι Ιταλοί τόσες και οι διαφορετικές απόψεις στην Ιταλία. Στο Μπέργκαμο, πάντως, στους πρόποδες των ιταλικών Αλπεων, πολλοί μοιράζονται την ίδια γνώμη, τον ίδιο φόβο: πως η χώρα τους θα είναι η επόμενη Ελλάδα.


Ασπίδα προστασίας από τους εμπόρους για το «Ζενίθ»
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιώργος Πουλερές

Με μια ανθρώπινη «ασπίδα προστασίας» θα προσπαθήσουν εκατοντάδες έμποροι της Αθήνας και του Πειραιά να εξασφαλίσουν την αποβίβαση στο ελληνικό έδαφος των εκατοντάδων τουριστών που θα φθάσουν τη Δευτέρα στο λιμάνι του Πειραιά με το κρουαζιερόπλοιο «Ζenith».

Μάλιστα ο εμπορικός κόσμος των δύο μεγαλύτερων πόλεων της χώρας, οι εστιάτορες του κέντρου των Αθηνών και οι καταστηματάρχες τουριστικών ειδών της περιοχής, θα προσφέρουν στους τουρίστες και από ένα τριαντάφυλλο γα να δείξουν «πόσο φιλόξενη χώρα είναι η Ελλάδα».

Η αντίδραση αυτή των εμπόρων δεν είναι άσχετη με τα επεισόδια που είχαν δημιουργηθεί την προηγούμενη φορά κατά την άφιξη του κρουαζιερόπλοιου, όταν οπαδοί του ΠΑΜΕ είχαν εμποδίσει την αποβίβαση των τουριστών.

Απεργία ναυτεργατών
Η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία που έχει κηρύξει και απεργία για την ίδια μέρα στα πλοία όλων των κατηγοριών αντιδρώντας στα σχέδια της κυβέρνησης να προχωρήσει στην άρση του καμποτάζ, δηλώνει ότι «δεν μπορούμε να επιτρέψουμε σε πλοία όπως το “Ζenith” να συνεχίσουν να εκτελούν δρομολόγια στην Ελλάδα». Η ΠΝΟ για να δικαιολογήσει τη στάση της υποστηρίζει ότι «υπάρχει σοβαρό θέμα ασφάλειας, καθώς στο πλοίο αυτό εργάζονται 613 άτομα από 27 χώρες και υπάρχει σοβαρό πρόβλημα επικοινωνίας και συνεννόησης μεταξύ τους». Ωστόσο ο εμπορικός κόσμος της Αθήνας, εγκλωβισμένος στις συμπληγάδες της ύφεσης, δεν θέλει να χάσει ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι της πελατείας του, που είναι οι τουρίστες και φέρεται αποφασισμένος να υπερασπίσει με όποια νόμιμα μέσα έχει στη διάθεσή του τη χωρίς εμπόδια πρόσβαση όλων των δυνάμει πελατών στα μαγαζιά της Αθήνας.

«Ενα άλλο πρόσωπο»
Ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών Παναγής Καρέλλας υποστηρίζει με δηλώσεις του στα «ΝΕΑ» ότι «η εκδήλωσή μας αυτή στο λιμάνι του Πειραιά, μας δίνει την ευκαιρία να δείξουμε ένα άλλο, διαφορετικό πρόσωπο της χώρας: την παραδοσιακή ελληνική φιλοξενία και τον πολιτισμό μας».

Απευθυνόμενος σε όσους αντιδρούν στην άρση του καμποτάζ, επισημαίνει ότι «δεν αμφισβητούμε σε κανέναν εργαζόμενο το δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντά του, αλλά διαφωνούμε με τον τρόπο διεκδίκησής τους».

«Χάνουμε πελάτες και συνάλλαγμα»
Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιά Γιώργος Ζησιμάτος με δήλωσή του στα «ΝΕΑ» επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι «το ελληνικό εμπόριο, ειδικά στον Πειραιά, επί πολλά χρόνια στήριξε το καμποτάζ προσπαθώντας να στηρίξει και τις κατά παράδοση ναυτικές οικογένειες που ζούσαν και ζουν στην πόλη μας. Ομως σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει και κάνοντας “ταμείο” στην αγορά της κρουαζιέρας παρατηρήσαμε ότι ως χώρα χάνουμε πελάτες και συνάλλαγμα εμμένοντας σε μια πολιτική που τελικά δεν απέδωσε καρπούς στον τόπο».

Αναφέρει ακόμη ότι η «κοινή πρόσκληση των Εμπορικών Συλλόγων βγαίνει μέσα από τη μηδενική ανοχή πλέον στις καταστροφικές διεκδικήσεις κάποιων λίγων συνδικαλιστών».