[ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ] Πριν γίνουμε ζούγκλα

Το σκάνδαλο Τόμπρα το 1988, το σκάνδαλο Μαυρίκη το 1992, το σκάνδαλο των συνακροάσεων το 2004. Και τώρα τι; Υπάρχει περίπτωση να επαναλαμβάνεται η ιστορία; Μπορεί να λειτουργεί μηχανισμός που παρακολουθεί τηλεφωνικές συνομιλίες για λογαριασμό κάποιου «κέντρου»; Εδώ και καιρό στα πέριξ της πολιτικής πιάτσας υπάρχουν υπόνοιες που προκαλούν ανατριχίλα- και αυτό δεν έχει σχέση με την ΕΥΠ. Ακόμη και υπουργοί αποφεύγουν να μιλήσουν στο τηλέφωνο. Πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην εξουσία ψιθυρίζουν σε συνομιλητές τους: «Θα τα πούμε από κοντά, τα τηλέφωνα δεν είναι ασφαλή». Και δεν εννοούν κάτι γενικό και αόριστο. Φοβικό σύνδρομο ή κάπου πάει ο νους τους;

Και ξαφνικά έρχεται από τη Βουλή η πληροφορία ότι κάτι τρέχει με το τηλέφωνο του Πρωθυπουργού. Εγινε ολόκληρος διάλογος που άφησε κενά και απορίες. Και οι φήμες επανήλθαν πιο ανησυχητικές. Ούτε το όνομά τους δεν θα λένε σε λίγο από το τηλέφωνο πολιτικοί, δημοσιογράφοι και κρατικοί αξιωματούχοι. Το φάντασμα ενός αόρατου – αλλά πάντως με σάρκα και οστάωτακουστή θα αρχίσει να κόβει πλέον κανονικά βόλτες πάνω από τη δημόσια ζωή. Μπορεί αυτοί οι φόβοι να είναι υπερβολικοί. Η πικρή πείρα από το παρελθόν όμως, αλλού οδηγεί. Σε αυτή τη χώρα «παρακολουθούμε εαυτούς και αλλήλους». Το παιχνίδι χοντραίνει όταν φτάνει σε επίπεδο Πρωθυπουργού- και έχει ξαναγίνει.

Φυσικά ο Γιώργος Παπανδρέου έχει τις γνώσεις για να ξέρει ότι οι συνομιλίες του και τα μέιλ του μπορεί να υποκλέπτονται. Στις μέρες μας δεν είναι δύσκολο από τεχνικής πλευράς να παρεισφρήσει κάποιος σ΄ ένα δίκτυο. Αλλωστε αυτό γίνεται αδιαλείπτως από πρόσωπα που ασκούν παρααστυνομικές δραστηριότητες. Αλλο όμως να παρακολουθείται ένα τηλέφωνο για προσωπικούς λόγους και άλλο να στηθεί ένας παραμηχανισμός που κάνει συστηματικά αυτή τη δουλειά για πολιτική χρήση. Το μόνο που μας έλειπε τώρα είναι ένα ιδιότυπο ελληνικό Γουότεργκεϊτ. Κι αυτό κάνει πιο επιτακτική την υποχρέωση της πολιτείας και των επίσημων αρχών να ερευνήσουν σχολαστικά όποιες υπόνοιες υπάρχουν, οπουδήποτε και για οποιονδήποτε. Προτού η πολιτική ζωή γίνει περισσότερο ζούγκλα από όσο είναι. Η συνάντηση της τεχνολογίας με τις πολιτικές σκοπιμότητες μπορεί να καταστρέψει την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Κοντά στον νου κι η γνώση. Αλλωστε, όπως είχε πει κάποτε ο Ζακ Ντελόρ: «Την τεχνολογία ή την ελέγχεις ή την υφίστασαι».