[ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ] Ευκαιρία για ειλικρίνεια

Θα μιλήσει ο Καραμανλής! Κυκλοφορεί επίμονα. Αν δεν πρόκειται για πίεση που του ασκείται από τη Ρηγίλλης να μιλήσει, αυτή την ώρα ετοιμάζει ό,τι θα πει. Στη Βουλή; Στο συνέδριο της Ν.Δ.; Μπορεί με συνέντευξη; Το μέσον εδώ δεν είναι το μήνυμα. Το θέμα είναι αν με τη θρυλούμενη επανεμφάνιση θα λύσει τους γρίφους που τον συνοδεύουν. Π.χ. θα είχε ενδιαφέρον αν έπιανε ο ίδιος την ιστορία από εκείνο το μεσημέρι του Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη- όταν δέχθηκε ερωτήσεις για υπουργούς του και απάντησε όπως απάντησε.

Με τα δεδομένα της περιόδου, αν σταματούσε ο χρόνος εκείνη τη στιγμή και διεξαγόταν μία δημοσκόπηση πριν ακουστούν οι απαντήσεις του, η πλειοψηφία θα τις προεξοφλούσε εντελώς διαφορετικά. Απογοήτευσε και κατακερμάτισε το προφίλ του. Από την επομένη έτρεχε πίσω από τον πολιτικό χρόνο, μέχρι που έπεσε στη «χλεύη των ηττημένων». Το συνειδητοποίησε- πάλι με καθυστέρηση- και στις ευρωεκλογές που ακολούθησαν, διεμήνυσε: αν τις χάσω θα φύγω. Τις έχασε και έφυγε. Με τον τρόπο που φεύγει ένας πρωθυπουργός: με εκλογές. Ηταν έντιμος τρόπος. Αφησε όμως πίσω του συντρίμμια και πολλά ερωτηματικά. Και την αίσθηση ότι είχε ηττηθεί πριν από την ήττα.

Εκ των υστέρων προκύπτει ότι ο Καραμανλής υπέκυψε στο σύνδρομο του Αννίβα: το 2004 η Ρώμη ήταν έτοιμη να πέσει και αυτός οπισθοχώρησε. Μπορεί να παραπλανήθηκε από την υποχρεωτική ακινησία του πρώτου εξαμήνου λόγω Ολυμπιακών Αγώνων. Πάντως τα δύο βασικά ζητούμενα της εκλογής του- η καταπολέμηση της διαφθοράς και η επανίδρυση του κράτους- έμειναν ζητούμενα. Μοιραία στο τέλος γύρισαν ανάποδα και τον έπνιξαν. Ακόμη δεν υπάρχει εξήγηση γιατί ο πιο σημαντικός πολιτικός της γενιάς του- με ευθύ χαρακτήρα, προσωπική ακεραιότητα και μεγάλα περιθώρια αυτονομίας- έγινε σάκος του μποξ για αμαρτίες των άλλων.

Σήμερα πολλοι ρωτούν αν ο πρώην πρωθυπουργός ήταν ειλικρινής το 2009 όταν ζητούσε μία ευκαιρία για να διορθώσει τα λάθη του. Δεν θα το μάθουμε πότε. Μπορούμε όμως να διαπιστώσουμε πόσο ειλικρινής είναι τώρα- αν μιλήσει. Θα ακουστεί η αγνή και απλή αλήθεια ή απλώς δικαιολογίες; Δεν είναι εύκολη η πρόβλεψη. Γιατί στην πολιτική ισχύει αυτό που έλεγε ο Οσκαρ Ουάιλντ: «Η αγνή και απλή αλήθεια, σπάνια είναι αγνή και ποτέ δεν είναι απλή».