[ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ] Εχουμε κυβέρνηση συσκέψεων

Η ερώτηση είναι παλιά: ποιος κυβερνάει αυτή τη χώρα; Η απάντηση είναι καινούργια: οι συσκέψεις. Εχουμε κυβέρνηση συσκέψεων! Καμιά άλλη κυβέρνηση δεν έκανε τόσες πολλές συσκέψεις καθημερινά. Υπουργοί, υφυπουργοί, βουλευτές, συνεργάτες του Πρωθυπουργού, κομματικοί παράγοντες, σύμβουλοι και ενίοτε κάποιοι ουρανοκατέβατοι διασταυρώνονται ακατάπαυστα σε μια αλυσίδα συσκέψεων. Στα υπουργεία, στη Βουλή, στο κόμμα, στο Μέγαρο Μαξίμου, στο ΙΣΤΑΜΕ, ακόμη και σε σπίτια!

Το ότι οι πάντες συσκέπτονται με τους πάντες δεν σημαίνει ότι υπάρχει και συντονισμός. Το αντίθετο. Καμιά φορά δεν υπάρχει καν αντικείμενο και προετοιμασία. Βρίσκονται μεταξύ τους για λόγους που δεν είναι επαρκώς κατανοητοί. Εξαρτάται από τα πρόσωπα, τις σχέσεις τους και το πολιτικό κλίμα της ημέρας. Π.χ., μπορεί να συγκληθεί μια σύσκεψη γιατί κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να πάρει μιαν απόφαση. Γιατί κάποιος που έχει το πάνω χέρι σε ένα εσωτερικό σύστημα εξουσίας δεν έχει τίποτε καλύτερο να κάνει. Και γιατί ορισμένοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι διατηρείται το πρεστίζ τους αν προεδρεύουν συνεχώς συσκέψεων.

Σε μια κυβέρνηση που δεν συγκαλείται ποτέ η Κυβερνητική Επιτροπή και φοριέται ο νεωτερισμός «άτυπο Υπουργικό Συμβούλιο», οι συσκέψεις δεν αποτελούν απλώς τρόπο διακυβέρνησης. Αποτελούν τρόπο ζωής των κυβερνώντων. Δεν συσκέπτονται για να κυβερνούν, κυβερνούν για να συσκέπτονται.

Από αυτή την άποψη, ο λόγος που δεν αποδίδει ο κυβερνητικός μηχανισμός μπορεί να μην είναι ότι χωλαίνει η σύνθεσή του. Μπορεί να φταίει ότι όσοι μετέχουν σ΄ αυτόν τον μηχανισμό αντί να κυβερνούν- έτσι όπως προβλέπεται από νόμους και κανονισμούς- συσκέπτονται. Μεταξύ εαυτών και αλλήλων. Αντί να κάνουν τη δουλειά τους, ανταλλάσσουν νυχθημερόν απόψεις γύρω από ένα τραπέζι. Για να φαίνεται ότι κάτι κάνουν. Συχνά χωρίς ατζέντα. Χωρίς στοιχειώδη πολιτική επιδίωξη. Σαν μια μεγάλη παρέα που βρίσκεται σε συνεχείς διευθετήσεις των μελών της μέσω συσκέψεων. Η σύνθεση των οποίων σπανίως είναι εξ ορισμού καθορισμένη. Σε μερικές περιπτώσεις, αρκεί το «είδα φως και μπήκα».

Οι συσκέψεις δεν είναι απαραιτήτως κακό μάνατζμεντ για μια κυβέρνηση- αντίθετα, θα μπορούσε να είναι και καλό. Απλώς στην προκειμένη περίπτωση σύσκεψη δεν σημαίνει και συνεννόηση. Και σε πολλές περιπτώσεις για ορισμένους από τους μετέχοντες σ΄ αυτές τις συσκέψεις ισχύει η ατάκα του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο: «Το πρόβλημα με αυτούς είναι ότι αδυνατούν να συζητήσουν, αλλά δύνανται να ομιλούν».