ΦΟΡΟΦΥΓΑΔΕΣ ΚΑΙ ΜΑΓΙΣΣΕΣ

Oταν ένα μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου υποχρεώνεται να εκδώσει κατεπείγουσα ανακοίνωση για να υπερασπιστεί τον εαυτό του από αδέσποτες φήμες και ανεύθυνους ισχυρισμούς- όπως συνέβη χθες με την κυρία Αννα Διαμαντοπούλου- κάτι δεν πάει καλά.

Με αφορμή τις υποθέσεις φοροδιαφυγής που ήλθαν στην επικαιρότητα, άρχισε μια ακατάσχετη φημολογία με άγνωστες πηγές εκπομπήςαν και ορισμένοι συλλογισμοί κάπου οδηγούν- και εξίσου άγνωστες επιδιώξεις.

Σ΄ αυτό το κλίμα, για τους πάντεςπολίτες και πολιτικούς- μπορούν να διατυπωθούν σκοπίμως υπόνοιες εμπλοκής τους σε υποθέσεις φοροδιαφυγής.

Το αποτέλεσμα θα είναι ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης και φυσικά η αποτυχία των στόχων της κυβέρνησης για άτεγκτη εφαρμογή των νόμων και αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης, χωρίς συμβιβασμούς.

Ακριβώς για να διασφαλιστούν αυτοί οι στόχοι το υπουργείο Οικονομικών πρέπει να επικεντρώσει τη δραστηριότητά του σε δύο σημεία:

– Πρώτον, όλες οι υποθέσεις που δίνονται στη δημοσιότητα πρέπει να είναι τελεσίδικες και οι διεκδικούμενοι φόροι οριστικώς βεβαιωμένοι.

Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να εγείρονται αμφιβολίες και αμφισβητήσεις για τα πρόσωπα και την πληρότητα των φακέλων της Εφορίας που τα αφορούν.

– Το δεύτερο και σημαντικότερο είναι να πέσει το βάρος της προσπάθειας περισσότερο στη συλλογή των οφειλομένων χρημάτων και δευτερευόντως στους οφειλέτες.

Τίποτε δεν πρέπει να μένει στο σκοτάδι και κανείς παραβάτης της φορολογικής νομοθεσίας δεν μπορεί να προστατεύεται.

Αλλά θα αποβεί δώρον άδωρον και κυνήγι μαγισσών, αν η επιχείρηση κατά της φοροδιαφυγής παραμείνει στην περιγραφή των προσώπων και των μεθοδεύσεών τους και δεν προχωρήσει στην είσπραξη των φόρων που παρανόμως δεν αποδόθηκαν- μαζί με όποιες άλλες ποινές προβλέπονται.

Εν κατακλείδι, αντί για τη διαπόμπευση ανθρώπων, προέχει η είσπραξη των ποσών που οφείλουν.

Και αυτό μπορεί να γίνει με βάση το δημόσιο περί δικαίου αίσθημα, αλλά και τον νομικό πολιτισμό της χώρας.