Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)
είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζο ντες», Για κ. Φοί βη Αθηναίου, Μι χαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα

Από τον Οθωνα στη Μέρκελ

Ξέρεις αγαπητή Φοίβη Αθη ναίου (και συγγνώµη για τον ενικό), διαβάζοντας ότι κα ταργείται ο νόµος του 1959 (ποιοι κυβερνούσαν, άραγε, τότε τη χώρα;) – και άρα µπορούν να δικασθούν όσοι ακόµη ζουν, όπως ο Μπρούνερ, δεξί χέρι του Αϊχµαν και άλλοι – που ανέ στειλε τη δίωξη των γερµανών εγκληµα τιών πολέµου, ο οποίος νόµος έλεγε ότι «αναστέλλεται αυτοδικαίως πάσα δίω ξις γερµανών υπηκόων φεροµένων ως εγκληµατιών πολέµου» και λόγω της οι κονοµικής συγκυρίας, σκέφτοµαι πώς είναι δυνατόν η χώρα µας να έχει αυ τήν τη µόνιµη σχέση µε τη Γερµανία. Για να είµαστε δίκαιοι, η µόνιµη αυτή σχέ ση είναι προνόµιο του πολιτικού τµήµα τος της χώρας που ονοµάζεται Δεξιά, µε όλες τις µορφές της.

Ας αφήσουµε τους Βαυαρούς του Οθωνα και ας έρθουµε στα πρόσφα τα. Το λεξιλόγιο του χιτλερικού – γερ µανικού φασισµού χρησιµοποίησε η τότε Δεξιά κατά και µετά τον Β’ Παγκό σµιο Πόλεµο για να πολεµήσει την Εθνι κή Αντίσταση – όχι τη δεξιά αντίσταση, γιατί αυτή απλώς δεν υπήρξε. Λεξιλό γιο βρώµικο, όπως ληστές, συµµορίτες, προδότες, φονιάδες κ.λπ., που χρησι µοποιήθηκε για όσους αντιστάθηκαν στους κατακτητές ενώ ταίριαζε στους Γερµανούς και τους συνεργάτες τους. Οι οποίοι συνεργάτες όχι µόνο δεν δι κάστηκαν αλλά ανέβηκαν σε δηµόσια αξιώµατα – και οικονοµικά, το κυριότε ρο γι’ αυτούς.

Οι αποζηµιώσεις που έπρεπε να πληρώ σει η Γερµανία ξεγράφτηκαν από τον ψευτοεθνάρχη τους (αγαπητή Φοίβη, πιστεύω να ξέρεις ποιον εννοώ). Κάτι προγράµµατα βοηθείας (π.χ. Μάρσαλ), φαγώθηκαν από τους «καρχαρίες». Οι «δωρεές» όµως ήδη είχαν αρχίσει. Στη βιογραφία του µακαρίτη, πλέον, δυτικο γερµανού υπουργού Εσωτερικών Τσί µερµαν αναφέρεται ότι µίζες έπαιρ ναν κάτι υπουργοί του ψευτοεθνάρχη (λέει συγκεκριµένα), για να χαρίζονται σε γερµανούς υπουργούς διάφορα φι λέτα. Οπως το καζίνο της Κέρκυρας.

Μετά είχαµε τη µετανάστευση – ξεριζω µό, µε όλες τις αρνητικές συνέπειες για τη χώρα. Ηταν αυτό που ο ψευτοεθνάρ χης ονόµασε «ευλογία Θεού».

Φτάνοντας στο σήµερα, πάλι κάτι χρι στοφοράκηδες στα σπλάχνα τους µεγα λούργησαν. Τώρα θα µου πεις, τι σχέση έχει το παρελθόν, έλα ντε; Απλώς πάλι µε Γερµανούς µπερδευόµαστε και θα ήθελα να ξέρω τι ειπώθηκε στην τελευ ταία συνάντηση της κ. Μέρκελ µε τον κ. Σαµαρά (αρχηγοί γαρ αδελφών κοµµά των), όπως και τι έλεγαν η κυρία αυτή και ο κ. Μπαρόζο στον πρώην «καταλ ληλότερο» που το έπαιζε πρωθυπουρ γός πριν από µερικούς µήνες για την ηλιόλουστη οικονοµική κατάσταση της χώρας.

Σε χαιρετώ φιλικά Χρίστος Τσαχπίνης – Καβαλιώτης, Γερµανία ΕΡΕθιστικά τα όσα λέτε. Παρά το ότι σας διακρίνει µία κάποια (γερ)

µανία εναντίον ορισµένων.


«Ν” αγαπάς την ευθύνη»

Αγαπητή Φοίβη Εχω καταλήξει να πιστεύω ότι καταντήσαµε να ζούµε σε µια χώρα που δεν της αξίζει η Δηµοκρατία. Τα τελευταία χρόνια το ένα θλιβερό γεγονός διαδέχεται το άλλο. Τις απάνθρωπες δολοφονίες των Αλέξανδρου και Χαµί ακολούθησε ο άδικος χαµός τριών ακόµα ανυποψίαστων συνανθρώπων µας.

Αυτή είναι η είδηση και όχι οι διαγραφές τριών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που καλώς έγιναν. Δεν είναι έντιµο και λογικό όταν η χώρα βουλιάζει, ορισµένοι κατέχοντες υπεύθυνες θέσεις να το «παίζουν λαϊκοί ήρωες». Ολοι πληγήκαµε από τα µέτρα (και ιδίως οι συνταξιούχοι) αλλά, όταν βρισκόµαστε ένα βήµα απ’ το χείλος του γκρεµού, πρέπει να δεχτούµε τις συνέπειες, µέχρι να ξεπεραστεί η κρίση.

Ο Ν. Καζαντζάκης στην «Ασκητική» έγραφε: «Πιστεύω ότι τα πράγµατα περνάνε απ’ το χέρι µας. Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες εγώ, εγώ µονάχος µου, έχω χρέος να σώσω τη Γη. Αν δεν σωθεί, εγώ φταίω».

Φιλικά, Μάρα Σ. – Κηφισιά Οπότε, όπως το βλέπω, θα φταίω
Φλόγες

Κυρία Αθηναίου µου, Προ εβδοµάδων ο πρόε δρος της Μarfin ζητούσε από τον κ. Σηφουνάκη να µάθει τι απέγιναν τα 50 εκατ. δραχµές που είχε προσφέρει το 2000 για ανα δάσωση καµένης περιοχής στη Σάµο, υπογραµµίζοντας την ευαισθησία του ως πόλιτης. Πού ήταν και πού θα εί ναι στο εξής αυτή η ευαισθησία του ως προέδρου της Μarfin; Γιατί και σ’ αυτήν οι φλόγες ήταν µοιραίες. Μόνο που δεν κάηκαν δέντρα, αλλά χάθηκαν ανθρώ πινες ζωές.

Με τιµή Ευθύµιος Χιόνης, Φιλοθέη Οπως λέει και ο Παρασκευάς Κα ρασούλος: «Οι άνθρωποι που αγά πησα ήταν δάση».