[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Με το µαχαίρι, αλλά µε ισότητα

Α πό αλλού θα πάρουν οι πιλότοι όσα χάνουν µε τη φορολογία επιδόµατος, είχε δηλώσει ο υπουργός Αµύνης πριν ακόµα σιγουρευτούν τα δισ. του δύσκολου δανείου. Το ειδησάκι είχε γίνει πρωτοσέλιδο, µετά ξεχάστηκε γιατί περάσαµε την Κυριακή µε κοµπιουτεράκια, µετρώντας τι θα χαθεί, και προσεφέρθη για κατευνασµό της κοινής γνώµης άλλο ειδησάκι, ότι θα γίνουν περικοπές και στους µισθούς των βουλευτών και των υπαλλήλων της Βουλής, να µη νοµίζουµε.

Κι όλ’ αυτά ήτανε ορεκτικό, µπορεί να είναι ανεπαρκή και να χρειαστούν και άλλα, βάλτε τη φαντασία σας να δουλέψει. Πολλοί δεν ενοχλούνται εκ πρώτης όψεως, αν και όλοι φτωχαίνουν όταν πέφτει περονόσπορος.

Ενα αξεσουάρ µαχαιριού πάντως είναι απολύτως απαραίτητο όταν ξεκινάνε τέτοια µέτρα, η ισότητα. Ας είναι ανέφικτη, εκ των πραγµάτων οι άνθρωποι δεν έχουν ίδιες περιουσίες, ίδιες αντοχές, ίδιες διασυνδέσεις, κι όσες περικοπές και να γίνουν στους µισθούς το να υπάρχει µισθός δεν έχει καµία σχέση µε το να εξαφανίζεται ξαφνικά τελείως, να χάνεις δηλαδή τη δουλειά σου, η ισότητα είναι η βασική εγγύηση. Αν αρχίσουν οι εξαιρέσεις τινάζεται η επιχείρηση στον αέρα. Χάνεται κάθε αίσθηση δικαιοσύνης, που είναι ήδη χλωµή, χάνεται κάθε λογική. Χάνεται κυρίως η εντύπωση µιας προσπάθειας που µοιράζεται τουλάχιστον σε όλο το Δηµόσιο. Αλλο είναι να αισθανόµαστε ότι συµµετέχουµε όλοι σε στερήσεις για τα γενικό καλό (ε, τι λεξούλες κι αυτές, το «γενικό καλό» πώς ακούγονται απίστευτες, άνευ νοήµατος… Ωστόσο πρέπει να ερευνηθεί και να αποκαλυφθεί το νόηµά τους) κι άλλο ότι συνεχίζεται µε άλλους όρους η γνωστή αναµέτρηση του ποιος έχει πιο ισχυρό ίµατζ, συνδικάτα, κονέ και κυνισµό για να αρπάξει µεγαλύτερο κοµµάτι από µια πίτα που µικραίνει µόνο και µόνο για να αγριέψουµε περισσότερο.