Τηλεόραση

Σταθερές απολαύσεις

Τις προσφέρει το παπακαλιάτειο «4» (Μega), που στο επεισόδιο της περασμένης Δευτέρας τά ΄χε όλα. Την εξαιρετική μουσική επένδυση, που ακόμη κι αν δεν ενδιαφερόταν ο θεατής για την υπόθεση, στεκόταν να ακούσει τη μουσική, τις ανατροπές, καθώς το μεγάλο «μυστικό» πλησιάζει στην αποκάλυψη και τα αδέλφια δεν είναι αδέλφια εξ αίματος, το πάθος, την ίντριγκα, τα λάθη, τα διλήμματα, τον συντηρητισμό που επιβάλλει στους ανθρώπους η συνθήκη της ζωής τους. Παραμένει καλύτερη, μακράν οποιασδήποτε άλλης τηλεοπτικής απόλαυσης, η παρακολούθηση των σίριαλ. Ούτε ριάλιτι, ούτε τάλεντ σόου, ούτε καβγάδες και κουτσομπολιά προσφέρουν την ψυχαγωγική εκτόνωση που προσφέρει ένα καλογυρισμένο σίριαλ.


Συντήρηση νοοτροπίας

Στα έξοδα. Και στην ανανέωση των ίδιων πάντα εκπομπών. Η ανάγκη για πρόγραμμα βέβαια πιεστική. Αλλά πέρασαν από την έγκριση του Δ.Σ. οι συμβάσεις ή έκανε χρήση ο κ. Γαμπρίτσος (φωτογραφία) του δικαιώματος που του δίνει ο νόμος να υπογράφει μόνος ό,τι έχει κόστος κάτω των 100.000

ευρώ; Καλύπτονται οι ανάγκες και αξιοποιείται το ανθρώπινο δυναμικό ή απλώς συντηρείται η παλιά κατάσταση, όπου λίγοι ευνοημένοι παίρνουν τις παραγωγές και άνθρωποι που πληρώνονται από την ΕΡΤ μένουν σε αχρηστία; Πάντως ένα επεισόδιο του «Εδώ Αθήνα» που είδαμε, πρόβαλε παμπάλαιο αφιέρωμα στην Αννα Καλουτά και αυτό με μια βδομάδα καθυστέρηση, ένα ρεπορτάζ του δελτίου ειδήσεων και μια συζήτηση στο στούντιο για την ελληνική οικονομία, με έναν καλεσμένο. Το πρόβλημα δεν είναι οι μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ επιπλέον που μπορεί να σπαταληθούν για μετριότητες, αλλά η συντήρηση της νοοτροπίας των ευνοιών, που έχει γονατίσει την ΕΡΤ περισσότερο από οποιαδήποτε οικονομική αιμορραγία.


ΝΕΤ που επιμένει…

Να αντιστέκεται, όταν και όσο μπορεί, στους καιρούς. Που επιμένει να θυμίζει ότι πέρα από τα οικονομικά παραμένουν προβλήματα και του εγχώριου πολιτισμού, εξίσου σημαντικά για την καθημερινότητά μας. Ηταν στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή των Αρβανίτη- Μπιζόγλη (φωτογραφία) που ξαναείδαμε ένα θέμα ξεχασμένο από την επικαιρότητα, αλλά πάντα το ίδιο «καυτό» και ντροπιαστικά άλυτο, το «λουκέτο» στην παιδική χαρά του Αγ. Παντελεήμονα. Ποιος το επιτρέπει, γιατί παραμένει κλειστή, όταν έχουν πληρώσει οι φορολογούμενοι την κατασκευή της, ποιος υπαγορεύει το «λουκέτο» και τίνος «ιδιοκτησία» είναι. Οι επίμονες ερωτήσεις του Κώστα Αρβανίτη προκάλεσαν τη μήνιν των υπερασπιστών του «λουκέτου», που έτσι οικειοποιούνται έναν δημόσιο χώρο που δεν τους ανήκει, για να απαγορεύσουν την πρόσβαση σε αυτόν μεταναστών. Με τη θύελλα της οικονομίας κοντεύουμε να ξεχάσουμε ότι μοναδική περιουσία και κατάκτηση είναι η ανθρωπιά και οι νόμοι που την υπερασπίζονται, αν τη χάσουμε τέλειωσαν όλα. Ευτυχώς η ΝΕΤ, το θυμάται.