Μανώλης Λιδάκης: «Φιμώθηκα για εξίμισι χρόνια»

Σκέτος χείμαρρος, μιλάει έξω απ΄ τα δόντια για όλα και τις πρόσφατες περιπέτειές του. Κλείνει 22 χρόνια στο τραγούδι και δείχνει ανανεωμένος με έναν καινούργιο δίσκο και εμφανίσεις στον «Ζυγό»

Μοιάζει άγριος, αλλά δεν δαγκώνει. Ο λόγος για το μπόξερ που λέγεται Σαμ και ακολουθεί τον Μανώλη Λιδάκη. Δεν θα μπορούσε να λείπει από τις πρόβες στον «Ζυγό». Ούτε αυτός ούτε η αδηφάγα δημοσιότητα που κυνηγάει τον τραγουδιστή, ειδικά μετά την περιπέτειά του με τις ουσίες. Αυτά πάντως δεν είναι το κύριο θέμα για μια καριέρα 22 χρόνων με πλούσιο ρεπερτόριο, χρυσούς δίσκους, συνεργασίες, λάθη αλλά και αγάπη από τον κόσμο. Αφήνουμε κάτω τις τηλεοπτικές κάμερες και κλεινόμαστε στο καμαρίνι (που, παρεμπιπτόντως, δεν έχει τζακούζι!) με έναν Λιδάκη που μιλάει για όλα με αφορμή τις εμφανίσεις του στα παλιά λημέρια της Πλάκας. «Στον “Ζυγό”, το ζητούμενο στο πρόγραμμα είναι η επικοινωνία με τον κόσμο σε ένα από τα καλύτερα προγράμματα που έχω κάνει!» λέει. «Δεν αφήνω να με σκηνοθετούν και τέτοια. Ακούω γνώμες, αλλά κάνω αυτό που αισθάνομαι».

Στην τελευταία σας συνεργασία με τον Δημήτρη Μητροπάνο έτσι έγινε;

Βεβαίως. Καμιά φορά, στα προγράμματα φέρνουν κάποιον για να του αναθέσουν τον ρόλο του «κακού» με την ιδιότητα του επιμελητή προγράμματος και έτσι κάποιοι αποποιούνται ευθύνες. Εγινε και εκεί. Επειδή αγαπούσα πολύ τον Μητροπάνο, παρέβλεψα δικές μου αντιρρήσεις και αποφάσισα να συνεργαστούμε αρμονικά.

Εδώ συνεργάζεστε με τη Νάντια Μπουλέ. Κάποιος έγραψε: «Χάθηκαν τόσες τραγουδίστριες»;

Οταν ήλθε για οντισιόν η Μπουλέ, την άκουσα για ενάμισι λεπτό. Και κατάλαβα. Φυσικά και χάθηκαν οι νέες καλές τραγουδίστριες. Γιώτα Νέγκα…

Η Γιώτα Νέγκα είχε συνεργασίες με άλλους. Πιθανόν να μην μπορούσε μαζί μου. Η Νάντια Μπουλέ έχει ένα προφίλ που της έχουν δημιουργήσει (φταίει και αυτή). Το κορίτσι έχει αγωγή, αγαπάει τη Φλέρυ Νταντωνάκη και οφείλω να το λάβω υπόψη. Και ακούγοντάς τη μόνο με πιάνο, συνειδητοποίησα ότι πρόκειται για καλή φωνή.

«Ολα δικά μας και όλα ξένα», η τελευταία σας δουλειά. Είναι λαϊκός δίσκος;

Αμιγώς! Πατριάρχης του λαϊκού σήμερα εί ναι ο Χρήστος Νικολόπουλος. Χρήστο, του είπα, δεν θα περνάνε απ΄ έξω ούτε ενορχηστρωτές ούτε ο καθένας να λέει τη γνώμη του, πλην του παραγωγού Γιώργου Μακράκη που αξίζει τον σεβασμό μας.

Λαϊκό τραγούδι υπάρχει σήμερα;

Νομίζω ναι. Πάντως το ερώτημα είναι αν υπάρχουν λαϊκοί δημιουργοί, γιατί μερακλήδες που ακούν λαϊκά υπάρχουν και θα υπάρχουν. Είκοσι δύο χρόνια στο τραγούδι. Από τρομπετίστας στο Ωδείο του Ηρακλείου, στο «Πρώτο βράδυ στην Αθήνα» με Νίκο Ξυδάκη και στο σήμερα. Τι σας έχει μείνει;

Μια εποχή δεν ήμουν απόλυτα υπεύθυνος των πράξεών μου. Ηταν τότε που πρωτομπήκα στο στούντιο και μου είπαν ότι δεν έπρεπε να έχω άποψη. Τους απάντησα: «Γεια σας! Αυτά που μου δίνετε δεν είναι τραγούδια». Και εξίμισι χρόνια φιμώθηκα! Σήμερα αν ένας 24χρονος πει όχι, είναι τελειωμένος.

Λέτε συχνά πως είστε το κακό παιδί των εταιρειών.

Ρώτα τα παιδιά στις εταιρείες και θα σου πουν πως αν ήταν όλοι σαν τον Λιδάκη δεν θα είχαν άγχος. Δεν πιάνω τα τηλέφωνα. Εδώ υπάρχει συνάδελφος που έβρισε μια υπάλληλο εταιρείας επειδή κάποιο περιοδικό έγραψε ένα κακό σχόλιο. Εχουμε φτάσει σε παράνοια. Ερχονται και οι καινούργιοι που νομίζουν πως έτσι είναι τα πράγματα.

Εννοείτε τα παιδιά των τηλεοπτικών σόου;

Βεβαίως. Μοναδικός στόχος τους είναι η αναγνωρισιμότητα, η προβολή και το χρήμα. Ποια η διαφορά του Λιδάκη που πέρασε από το «Να η ευκαιρία» και του νέου που θέτει υποψηφιότητα σήμερα στα talent shows;

Τότε πρωταγωνιστής ήταν ο διαγωνιζόμενος, τώρα είναι οι κριτικές επιτροπές.

Αλήθεια, πώς είναι να είσαι σήμερα τραγουδιστής;

Απαιτείται προσαρμογή. Πηγαίνεις έτοιμες δουλειές στις εταιρείες και δεν μπορούν να ασχοληθούν. Εγώ δεν επέτρεψα ποτέ να βγαίνουν περισσότεροι δίσκοι από αυτούς που θα άντεχε ο κόσμος. Αντίθετα, σε εκείνα τα γελοία charts εμφανίζονταν δίσκοι ως πλατινένιοι πριν καν κυκλοφορήσουν.

Εσείς θα θέτατε σε κυκλοφορία καινούργιο δίσκο μέσα σε εφημερίδα;

Για την ώρα όχι. Σκέφτομαι το δισκάδικο της γειτονιάς που με υποστήριξε τόσα χρόνια. Αντε και μπήκες σε χιλιάδες σπίτια μέσω μιας εφημερίδας. Και τι έγινε; Σκοπός είναι να παράγουμε έργο ή να μπούμε στα σπίτια διά της βίας;

ΙΝFΟ

Για λίγες παραστάσεις στον «Ζυγό» (Κυδαθηναίων 22, Πλάκα, τηλ.

210-3241.610)

με τον Γιάννη Σπάθα και τη Νάντια Μπουλέ.

«Ημουν ερασιτέχνης στις ουσίες»

Στο σάιτ σας γράφετε πως στο Ιασώ όταν ταλαιπωρηθήκατε από πυώδη αμυγδαλίτιδα πέρασαν τέσσερις κάμερες και στη Λιβαδειά, όπου συλληφθήκατε για κατοχή ουσιών, 54…

Δεν φοβάμαι ούτε να τσαλακώσω την εικόνα μου ούτε να αναλάβω την ευθύνη των πράξεών μου. Ενα πράγμα με ενόχλησε τότε, ότι γράφτηκε πως συγκλονίστηκα από τον θάνατο της μάνας μου και γι΄ αυτό έκανα χρήση ουσιών. Εκανα ένα λάθος. Αυτοί όμως έδωσαν περισσότερη δημοσιότητα από όση κάποτε στον Δουρή. Εισέπραξα πάντως αγάπη από τον κόσμο. «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω», έγραφαν στο Ιντερνετ. Τι μάθατε από την περιπέτειά σας;

Από τις περιπέτειες μαθαίνεις. Είμαι άνθρωπος του ρίσκου.

Αν μου πεις ότι θα πάρεις ένα χάπι και θα νικήσεις το Λοράν Γκαρός, μπορεί να πω ναι.

Δεν έμεινα όμως στις ουσίες. Εξάλλου ήμουν ερασιτέχνης. Ξέρουν όλοι πως είμαι αθλητής και κάνω προπόνηση κά θε μέρα. Αυτά που γράφτηκαν για κατάθλιψη;

Εχω περάσει κατάθλιψη. Εχει πολλά ψυχοσωματικά συμπτώματα. Δεν θέλεις και δεν μπορείς να κάνεις τίποτε. Ο θάνατος της μάνας μου λειτούργησε αντίστροφα. Πείσμωσα και της έταξα πως θα είμαι δυνατός.