ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η χαντζάρα

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Θαν. Νικολαΐδης, Κορυτσάς 30, Θεσσαλονίκη, γράφει:

«Ψάξαμε για ενόχους, εξαιτίας των αγροτών που έκλειναν τους δρόμους κ.λπ. Τους αναζητήσαμε σε πρόσωπα απελπισμένων αγροτών και είναι λάθος. Κάποιοι ανάμεσά τους φαντάζουν αγροίκοι και τραμπούκοι, και για μια στιγμή νομίσαμε πως αυτοί κουμαντάρουν τους “κατακτητές” και εξουσιαστές των δρόμων και άρα είναι η αιτία του κακού. Λάθος πεδίο αναζήτησης. Δεν εντοπίσαμε τους πολλούς και πραγματικούς ενόχους. Αυτοί στέκονται μακριά, άτρωτοι, αθέατοι και ατιμώρητοι. Με απείραχτα κέρδη και προνόμια, υποκριτές που ρίχνουν… κλάμα για το θεαθήναι.

Η αγανάκτηση του αγρότη είναι η επιφάνεια που φαίνεται. Το υπόστρωμα δεν φαίνεται. Αστάρι που το σκλήρυναν δεκαετίες ανισότητας και αδικίας στην Ελλάδα της διαφθοράς, των μεσαζόντων, των καρτέλ και των ατιμώρητων κλεφταράδων.

Κάτω, λοιπόν, από την επιφάνεια της αγανάκτησης του αγρότη κρύβεται η αγανάκτηση μιας ελληνικής κοινωνίας, γεμάτης καχυποψία για τους πολιτικούς και αμφισβήτηση της πολιτικής εξαιτίας τους. Γι΄ αυτό και ανέχεται σιωπηρά τις υπερβολές της αγροτιάς που διαδηλώνει. Μια συσσωρευμένη αγανάκτηση του Ελληνα των τελευταίων δεκαετιών, που παρατηρεί μη μπορώντας να αντιδράσει. Είδε τους πολιτικούς μας να τρίβουν τα χέρια τους για τις αυξήσεις στις απολαβές των δικαστικών, γιατί ακολουθούσε και η δική τους. Τους είδε επαναπαυμένους στα προνόμια (ατέλειες, σύνταξη, φύλαξη, γραμματείς), αδιάφορους για τη διαφθορά που μας έπνιγε. Ποιος από δαύτους νοιάστηκε έγκαιρα για τους μισθούς των golden boys και τα μπόνους χρυσοπληρωμένων διευθυντάδων ΔΕΚΟ και των τραπεζών, για χρυσοκάνθαρους της ΕΡΤ που ροκανίζουν νόμιμα (!) δημόσιο χρήμα;

Σάμπως νοιάστηκε για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, που κάποιοι βούτηξαν ό,τι χρειάζονταν και οι αμαρτίες τους διαγράφηκαν; Αυτή η παραμένουσα αγανάκτηση πλημμύρισε την ψυχή του αγρότη, αυτή στομώνει τη χαντζάρα του πολίτη και τους ανέχεται μέχρι στιγμής και δεν τους παίρνει το κεφάλι».

Ο Αυγ. Εμπειρίκος, Κιμώλου 9, Αθήνα, γράφει:

«Η κ. Μπακογιάννη αδικήθηκε κατά τις εκλογές προέδρου της Ν.Δ. γιατί ο κ. Αβραμόπουλος, αφού αποσύρθηκε από την υποψηφιότητα, συνέστησε στους φίλους του να ψηφίσουν τον κ. Σαμαρά, ο οποίος και εκλέχθηκε πρόεδρος. Ο κ. Αβραμόπουλος και ο κ. Σαμαράς αποχώρησαν από τη Ν.Δ. και μετά την αποτυχία τους επανήλθαν. Η κ. Μπακογιάννη όμως υπήρξε πιστό στέλεχος του κόμματος με γόνιμη θητεία στο υπουργείο Εξωτερικών. Δηλαδή, επιβραβεύτηκαν αυτοί που προξένησαν ρήγμα στο κόμμα. Θα μου πείτε ότι αυτά συμβαίνουν στην πολιτική. Πρέπει όμως να υπάρχει και μια δεοντολογία. Ο κ. Σαμαράς πρέπει να υπολογίζει τη γνώμη της κ. Μπακογιάννη, γιατί με την πείρα της και τις ικανότητές της μπορεί να προσφέρει πολλά. Και η Ν.Δ. πρέπει να βρει τον δρόμο της, γιατί μια αξιόλογη αξιωματική αντιπολίτευση προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες.

Δεύτερο θέμα: κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να υπάρχει τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα μισθός και σύνταξη πάνω από 5.000 ευρώ (μεικτό ποσό). Πρέπει επίσης να αποφεύγονται οι πολυδάπανες δεξιώσεις στο Προεδρικό Μέγαρο. Τα ταξίδια των κυβερνητικών οργάνων να περιοριστούν- μόνο όταν υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι. Οι βουλευτικές αποζημιώσεις να περιοριστούν, για να δώσουν το παράδειγμα οι πατέρες του έθνους. Εξυπακούεται ότι πρέπει να παταχθεί η φοροδιαφυγή. Να ενισχυθούν τα ασφαλιστικά ταμεία είτε από τον προϋπολογισμό είτε από κάποια εισφορά επί του φόρου του φορολογητέου ποσού, καθόσον το Ασφαλιστικό αφορά όλο τον ελληνικό λαό. Να επαναχορηγηθεί το επίδομα 15% στους ελάχιστους ζώντες αντιστασιακούς. Είναι χρέος τιμής της Πολιτείας».