Η μάχη για δύο έγινε κούρσα τριών

Το γεγονός ότι ο «βαρύς» Γκόρντον Μπράουν γέλασε μόνο μια φορά ήταν μάλλον από τα λίγα στιγμιότυπα που δεν εξέπληξαν τους βρετανούς τηλεθεατές. Κατά τα άλλα, όμως, το πρώτο ντιμπέιτ στην ιστορία της Βρετανίας είχε αρκετές εκπλήξεις· και η μεγαλύτερη από αυτές ήταν ότι κέρδισε το αουτσάιντερ καταφέρνοντας να μετατρέψει «έναν διαγωνισμό για δύο σε μια κούρσα τριών αλόγων», όπως έγραψαν οι «Τimes».

Είναι από εκείνες τις φορές που τα σχόλια των αναλυτών και οι εκτιμήσεις του κοινού συμπίπτουν απολύτως. Ο Νικ Κλεγκ ήταν ο αδιαμφισβήτητος νικητής της πρώτης από τις τρεις τηλεμαχίες στη Βρετανία ενόψει των εκλογών της 6ης Μαΐου. «Ηταν η νύχτα του», σχολίασαν οι «Τimes». Ακόμη και η υπερσυντηρητική «Daily Τelegraph» αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι αυτός που έκλεψε τις εντυπώσεις δεν ήταν ο φωτογενής ηγέτης των Συντηρητικών Ντέιβιντ Κάμερον, αλλά ο ηγέτης των Φιλελεύθερων Δημοκρατών. Η εφημερίδα δεν μπόρεσε παραδεχθεί το αυτονόητο χωρίς να ρίξει λίγη χολή: παρομοίασε τον Κλεγκ με τη Σούζαν Μπόιλ, τη 45χρονη Σκωτσέζα που έγινε δεκτή στη σκηνή του ριάλιτι «Βρετανία έχεις ταλέντο» με χλευασμούς και ειρωνείες για να σκλαβώσει με τη φωνή της ολόκληρη τη χώρα.

Πέρα από τις λιγότερο ή περισσότερο εύστοχες συγκρίσεις, ο Νικ Κλεγκ άρπαξε τη μεγαλύτερη ευκαιρία που δόθηκε ποτέ σε τρίτο κόμμα της πολιτικής σκηνής στη Βρετανία για να δώσει μια εξαιρετική παράσταση. Σε δημοσκόπηση που πραγματοποίησαν οι «Τimes» αμέσως μετά τη λήξη του ντιμπέιτ, ο Κλεγκ απέσπασε το 61% στην ερώτηση «ποιος ήταν ο νικητής», αφήνοντας δεύτερο τον Κάμερον με 22% και τρίτο τον Μπράουν με 17%.

Η γλώσσα του σώματος. Η έκπληξη της εξαιρετικά χαμηλής επίδοσης του ηγέτη των Τόρις εξηγεί και την έκπληξη του θριάμβου του ηγέτη των Φιλελεύθερων. Ο Κάμερον προσπάθησε να υιοθετήσει ένα φιλικό στυλ για να πείσει τους τηλεθεατές, αλλά παραδόξως- σημειώνει ο βρετανικός Τύποςη γλώσσα του σώματός του κάθε άλλο παρά βοήθησε έναν πολιτικό που φημίζεται για την άνεσή του μπροστά στις κάμερες. Και αν Γκόρντον Μπράουν μπορεί ακόμη να εμφανίζει κάπως πειστικά τον εαυτό του ως τον «ηγέτη των εκτάκτων καταστάσεων», λόγω της κυβερνητικής του εμπειρίας, ο Κάμερον έχασε το βράδυ της Πέμπτης το αποκλειστικό δικαίωμα της μάρκας «ηγέτης της αλλαγής». Στο στούντιο του τηλεοπτικού δικτύου ΙΤV, o ηγέτης των Φιλελευθέρων φάνηκε να είναι ένας «ελκυστικός παράγοντας αλλαγής».

Ο Κλεγκ έπαιξε τον ρόλο του αουτσάιντερ, για το οποίο οι αντίπαλοί του είναι «αυτοί οι δύο», όπως είπε όταν πήρε για πρώτη φορά τον λόγο. «Οσο επιτίθενται ο ένας στον άλλον τόσο περισσότερο ακούγονται το ίδιο», σχολίασε σε κάποιο άλλο σημείο. Ο «τρίτος άνθρωπος» του ντιμπέιτ δεν έδειχνε καθόλου στημένος και ήταν ψύχραιμος σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης, διαψεύδοντας τα γραφεία στοιχημάτων που του έδιναν τις περισσότερες πιθανότητες να φάνει ιδρωμένος μπροστά στις κάμερες. Ο βρετανικός Τύπος δεν έχει καμία αμφιβολία ότι ήταν αυτός που φαινόταν πιο ειλικρινής και έδειχνε πραγματικά άνετος όταν έκανε χιούμορ. Αυτό που μένει να αποδειχθεί, πάντως, είναι εάν ο Νικ Κλεγκ θα κεφαλαιοποιήσει τον τηλεοπτικό του θρίαμβο και στις κάλπες.


Ζωντανός διάλογος

Παρά τα 15 κεφάλαια και τους 76 κανόνες για τους όρους του ντιμπέιτ, οι βρετανοί τηλεθεατές παρακολούθησαν έναν ζωντανό διάλογο. Με την εμπειρία του μισού αιώνα τηλεμαχιών και την απόσταση του παρατηρητή, οι «Νew Υork Τimes» παρατήρησαν ότι τα πρώτα είκοσι λεπτά ήταν «εξαιρετικά πολιτισμένα για μια χώρα όπου οι διαμάχες στο Κοινοβούλιο εξελίσσονται συχνά σε ένα αιματηρό λεκτικό σπορ». Σε αυτό το πρώτο «μουδιασμένο» διάστημα, οι τρεις διεκδικητές της εξουσίας αποκαλούσαν συχνά ο ένας τον άλλον με τα μικρά τους ονόματα. Αλλά όταν άναψαν τα αίματα, πέρασαν αμέσως στους τύπους.


Ο «τρίτος άνθρωπος»

Νικ ποιος; Αυτή ήταν μέχρι πρόσφατα η συνηθέστερη ερώτηση για τον ηγέτη των Φιλελεύθερων Δημοκρατών Νικ Κλεγκ. Καθώς οι βρετανοί ψηφοφόροι όμως ενόψει των εκλογών της 6ης Μαΐου προτιμούν να μη συγκεντρώσει κανένα κόμμα την πλειοψηφία, το κόμμα του Γλάδστωνος και του Λόιντ Τζορτζ με την 75χρονη ιστορία φαίνεται ότι συγκεντρώνει και πάλι το ενδιαφέρον. Επικεφαλής του είναι ένας 43 ετών, γλωσσομαθής, πρώην ευρωβουλευτής που σπούδασε Αρχαιολογία και Ανθρωπολογία στο Κέμπριτζ.

Γιος εύπορου χρηματιστή, θεωρείται από πολλούς ότι συμφωνεί με τις περισσότερες θέσεις των Συντηρητικών του Ντέιβιντ Κάμερον- κάποιοι μάλιστα τον αποκαλούν «Κάμερον λάιτ». Γι΄ αυτό και θεωρούν ότι εάν οι Τόρις δεν συγκεντρώσουν την πλειοψηφία θα στραφούν στους Φιλελεύθερους Δημοκράτες για υποστήριξη. Τα πράγματα όμως ίσως δεν είναι τόσο απλά.

Ο Νίκολας Ουίλιαμ Πίτερ Κλεγκ εξελέγη αρχηγός των Φιλελεύθερων Δημοκρατών το 2007, δύο μόλις χρόνια αφότου εξελέγη βουλευτής. Ο λόρδος Ασνταουν, πρώην ηγέτης του κόμματος, πιστεύει ότι ο Κλεγκ τα καταφέρνει ήδη καλά, αλλά έχει ακόμα δρόμο. «Τον θεωρώ έναν πολιτικό με τεράστιο δυναμικό. Πρέπει όμως να καλλιεργήσει περισσότερο πολλά από τα ταλέντα του». Η ολλανδέζα μητέρα του τον ώθησε να μάθει πολλές γλώσσες και έτσι σήμερα μιλά άπταιστα γαλλικά, γερμανικά και ισπανικά, τα οποία του φάνηκαν ιδιαίτερα χρήσιμα προκειμένου να γοητεύσει τη δικηγόρο σύζυγό του Μίριαμ Γκονζάλεζ Ντουράντεζ με την οποία έχουν τρία παιδιά.