Οι καμικάζι και ο Πάπας Βενέδικτος

Οτι ο Θεός είναι πρόβλημα το ήξεραν πολλοί πολύ πριν ο Μαρξ χαρακτηρίσει τη θρησκεία όπιο των λαών. Ο Θεός υπήρξε και είναι πρόβλημα και για τους πιστούς, για τους άπιστους και για τους αγνωστικιστές, ούτως ή άλλως. Οπως και πρόβλημα είναι και οι θρησκευτικοί πόλεμοι.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορείς να εξομοιώσεις τον, έστω και φανατικό, χριστιανό με τον φανατικό μουσουλμάνο. Και δεν μπορείς να τους εξομοιώσεις όπως κάνει ο Σαραμάγκου όχι επειδή ο ένας είναι καλύτερος από τον άλλον, αλλά γιατί η στάση του ενός διαφέρει από τη στάση του άλλου.

Αν θέλεις να προσθέσεις κάτι στη σκέψη θα πρέπει τουλάχιστον να αναρωτηθείς γιατί ο ένας ζώνεται με πυρομαχικά και πάει να ανατιναχτεί ενώ ο άλλος δεν το κάνει. Δεν ενδιαφέρει να διαπιστώσουμε, ακόμη μία φορά, πως ο Βενέδικτος είναι συντηρητικός και πως η Καθολική Εκκλησία έχει και μια πλευρά χολιγουντιανού θεάματος. Ο Βενέδικτος δεν μπορεί παρά να είναι συντηρητικός και καλά θα κάνουμε να αναρωτηθούμε, αν θέλουμε να δούμε τι κρύβεται πίσω από τον δημοσιογραφικό λυρισμό, πώς αυτός ο συντηρητικός πείθει τόσον κόσμο και για ποιους λόγους ο ισλαμιστής πάει και τινάζεται στον αέρα πιστεύοντας πως την αμέσως επόμενη στιγμή θα ακουμπήσει το ματωμένο του κεφάλι στον τρυφερό κόρφο κάποιου ουρί;