Aντίο στον δάσκαλο

Τόλμησε να υπερασπιστεί την παραστατική ζωγραφική στο Παρίσι της δεκαετίας του ΄60, όπου πρωταγωνιστούσε η αφηρημένη τέχνη. Είδε τα έργα του να υφίστανται βανδαλισμούς και λίγα χρόνια αργότερα να φυλάσσονται στο Κέντρο Πομπιντού και να εκτίθενται σε μουσεία από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως την Ιαπωνία. Συναναστράφηκε με τον Ουμπέρτο Εκο, τον Αλμπέρτο Μοράβια και τον Ιταλο Καλβίνο. Δίδαξε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι τη σύγχρονη γενιά των ελλήνων παραστατικών (και πλέον εμπορικών) ζωγράφων.

Ο ιταλικής καταγωγής διεθνούς φήμης ζωγράφος Λεονάρντο Κρεμονίνι έφυγε από τη ζωή ύστερα από μακροχρόνια προβλήματα υγείας σε ηλικία 85 ετών στο Παρίσι.

«Η μόδα της αφηρημένης ζωγραφικής αρνήθηκε το παραστατικό φορτίο και έτσι έβαλε ουσιαστικά τη ζωγραφική σε δεύτερο επίπεδο, μετά τη φωτογραφία» έλεγε στα «ΝΕΑ» υπερασπιζόμενος την επιλογή του μόλις πριν από δύο μήνες με αφορμή δυο εκθέσεις του με σχέδια, ακουαρέλες και λάδια στην Αθήνα.

Ο «ηδονιστής του χρώματος» Λεονάρντο Κρεμονίνι γεννήθηκε στην Μπολόνια το 1925, όπου και σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Τo 1951 πήγε στο Παρίσι με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα. Από το 1952 έως το 1960 εξέθετε σχεδόν αποκλειστικά στη Νέα Υόρκη, ενώ στη συνέχεια επικεντρώθηκε στην Ευρώπη.

Δάσκαλος των Εδουάρδου Σακαγιάν, Αλέξη Βερούκα, Μαρίας Φιλοπούλου, Ειρήνης Ηλιοπούλου, Αννας Μαρίας Τσακάλη, Γιώργου Ρόρρη και Στέφανου Δασκαλάκη, ο Κρεμονίνι πίστευε πως η τέχνη «στην αρχαιότητα μπορούσε να διδαχθεί, αλλά σήμερα όχι. Το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να υποβληθούν οι απαραίτητες ιδέες και στρατηγικές για να καταλάβει ο καλλιτέχνης και να προστατεύσει τον εαυτό του. Βοήθησα τους νέους ζωγράφους στο Παρίσι να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και να είναι λιγότερο μόνοι» έλεγε στα «ΝΕΑ».

«Η τέχνη δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Μπορεί να τον βοηθήσει όμως, υπό την προϋπόθεση πως συμμετέχει ενεργά στην προσπάθεια και η κοινωνία. Η τέχνη έχει ανάγκη πάντα από έναν Περικλή» έλεγε. Οσο για τον απολογισμό του; «Δεν μετανιώνω για τίποτα, χωρίς να λέω ότι είμαι απολύτως ευχαριστημένος. Ακολούθησα τις επιθυμίες μου. Δεν έκανα υποχωρήσεις, όχι από ηθικής πλευράς, αλλά από πλευράς εγωισμού. Διότι ο εγωισμός ενός καλλιτέχνη είναι η πεποίθηση των επιθυμιών του».

ΙΝFΟ

Εργα του εκτίθενται στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο (Πατησίων 47) και στην Αθηναΐδα (Καστοριάς 34-36) έως 23 Απριλίου.

Ο «διαφθορέας»

Εδουάρδος Σακαγιάν, ζωγράφος: Ψάχνοντας τα χαρτιά μου βρήκα ένα από τα γράμματά του μαζί με ένα απόκομμα της «La Repubblica» όπου είχε μια εικόνα με τη Νίκη της Σαμοθράκης και μια κονσέρβα. Στο περιθώριο είχε γράψει «Σας έβαλα στον κακό δρόμο.

Συγγνώμη». Θεωρούσε πως μας είχε βάλει σε έναν ακανθώδη δρόμο καλλιτεχνικά και γι΄ αυτό αυτοαποκαλούνταν «διαφθορέας». Αννα Μαρία Τσακάλη, ζωγράφος: «Δεν ξέρω τι είναι αλήθεια. Δεν ξέρω να σας πω τίποτα. Για το μόνο για το οποίο μπορώ να σας μιλήσω είναι το πάθος», μας έλεγε σε κάθε ευκαιρία. Ο θάνατος του Λεονάρντο Κρεμονίνι δεν μπορεί να μου πάρει πολλά, διότι υπάρχουν τα έργα του για να τα βλέπουμε και να μας διδάσκουν.