[ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ] Θάρρος

Για πρώτη φορά ο Γιώργος Παπανδρέου άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο εμπλοκής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, τον περασμένο Νοέμβριο. Σε μια κομματική σύσκεψη για την οικονομία. Οταν ο Χρήστος Παπουτσής άρχισε να λέει «κατ΄ αρχάς να αποκλείσουμε κάθε σκέψη για το ΔΝΤ…», τον διέκοψε: «Χρήστο, δεν θα το αποκλείσουμε». Σχεδόν δύο μήνες αργότερα σε συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, ορισμένα μέλη ξιφούλκησαν κατά του ΔΝΤ. «Δεν έχετε δίκιο, σήμερα είναι σοσιαλιστής ο επικεφαλής του…», απάντησε. Ελάχιστοι γνώριζαν τότε ότι ο Πρωθυπουργός είχε ήδη ενσωματώσει στους σχεδιασμούς του την επιχειρηματολογία του Γιόζεφ Στίγκλιτς για το ΔΝΤ. Και είχε αρχίσει τακτική επικοινωνία με τον Ντομινίκ Στρος-Καν.

Παραδοσιακά, ο δρόμος προς το ΔΝΤ δείχνει εξωφρενική επιλογή για ελληνική κυβέρνηση. Μετά όμως έγινε δρόμος χωρίς γυρισμό. Για τους αναλυτές, η σωτηρία της ελληνικής οικονομίας οδηγούσε καρφί στο ΔΝΤ. Το ευρωπαϊκό περίβλημα δεν άλλαζε την ουσία. Την άλλαξε άραγε η χθεσινή τηλεαπόφαση του Γιουρογκρούπ, που εξειδίκευσε την 25η Μαρτίου; Πρακτικά θα το μάθουμε με την επομένη έξοδο στις αγορές. Αν δεν υποχωρήσουν τα εξοντωτικά επιτόκιά τους, η Ελλάδα θα αποδεχθεί τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του ΔΝΤ. Το περιέχει ο Μηχανισμός Στήριξης της Ευρωζώνης. Αυτό μοιραία θέτει ένα ερώτημα: Μπορεί η ελληνική διοίκηση να αφομοιώσει τους ρυθμούς προσαρμογής στις οικονομικές αντιλήψεις και τις πρακτικές που θα προκύψουν; Μπορεί η ίδια η κυβέρνηση, με τη σημερινή της σύνθεση, να χορέψει στον σκοπό που θα αρχίσουν να της παίζουν οι «βιολιτζήδες» από την Ουάσιγκτον; Θέλουν- και αν θέλουν, μπορούν;όλοι οι υπουργοί να συντονίσουν τον βηματισμό τους με τις απόλυτες τεχνοκρατικές διαδικασίες, που θα τεθούν σε κίνηση από τους επιτελείς του ΔΝΤ; Είναι ένας από τους γόρδιους δεσμούς που θα αντιμετωπίσει ο Πρωθυπουργός.

Για όσους τον ξέρουν, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν επηρεάζεται από τις αντιλήψεις που δαιμονοποιούν το ΔΝΤ στην κοινωνία. Ούτε τον απασχολούν οι αγκυλώσεις που θα κάνουν ένα τμήμα του ΠΑΣΟΚ να εξεγερθεί. Περισσότερο τον βασανίζει η ιδέα ότι θα χρειαστεί διαφορετική κυβέρνηση για να υπάρξει αποτέλεσμα. Μια κυβέρνηση Τask force! Με αποφασισμένους να περπατήσουν ξυπόλητοι στη φωτιά, σαν αναστενάρηδες. Γιατί όσα θα ακολουθήσουν θέλουν θάρρος. Και όπως έλεγε ο αμερικανός δημοσιογράφος Νταν Ράδερ: «Θάρρος σημαίνει να φοβάσαι, αλλά να πηγαίνεις ούτως ή άλλως».