Οταν το ιρανικό ροκ γίνεται µετανάστης

Δεν πρόκειται για το καινούργιο αγγλικό ή αµερικανικό ροκ γκρουπ που ετοιµάζεται να βγει από το περιθώριο και να γνωρίσει επιτυχία – όπως τουλάχιστον θα σκεφτόταν κανείς, βλέποντας τους φαν στο Shepherd’s Βush του Λονδίνου να ξέρουν απ’ έξω τα λόγια των τραγουδιών.

Στη σκηνή είναι οι Radio Τehran και παρουσιάζουν το πρώτο άλµπουµ τους στο Λονδίνο, απλώς επειδή αν το έκαναν αυτό στην πατρίδα τους, το Ιράν, το πιο πιθανό θα ήταν να τους είχαν συλλάβει.

«Για συγκροτήµατα σαν κι εµάς που παίζουµε ροκ δεν είναι εύκολο να δίνουµε συναυλίες στο Ιράν. Αυτό, ούτε καν το δοκιµάζεις», λέει στο ΒΒC ο τραγουδιστής τους Αλι Αζίµι.

«Κάποια γκρουπ βγάζουν δίσκους στο Ιράν, αλλά οι στίχοι των τραγουδιών τους δεν ενοχλούν κανέναν. Εµείς δεν θέλαµε να το κάνουµε αυτό». Η µουσική στο Ιράν πρέπει να έχει την έγκριση του υπουργείου Πολιτισµού, που ελέγχει στίχους και σύνθεση. Με το σύστηµα αυτό, η παραδοσιακή περσική µουσική και κάποια είδη της ποπ έχουν ευνοηθεί, αλλά ροκ και χιπ χοπ υπάρχουν µόνο στο περιθώριο. Οι Clash είχαν γράψει το θρυλικό «Rock Τhe Casbah» ως διαµαρτυρία για την απαγόρευση του ροκ εν ρολ στο Ιράν µετά την επανάσταση του 1979. Ωστόσο, αυτές τις ηµέρες όλο και περισσότεροι µουσικοί ψάχνουν τρόπους να εκφραστούν.

Για τη σκηνή αυτή κάνει λόγο το ντοκιµαντέρ «Κανείς δεν ξέρει τις Περσικές Γάτες» του κουρδο-ιρανού σκηνοθέτη Μπαχµάν Γκοµπαντί, το οποίο βγαίνει στις αγγλικές αίθουσες µε βραβείο µάλιστα από τις Κάννες. Η ταινία αφηγείται τον αγώνα που κάνει ένα συγκρότηµα για να δώσει συναυλία στην Τεχεράνη, λίγες ηµέρες πριν φύγει από τη χώρα, ιστορία δηλαδή που µοιάζει µε αυτήν των Τake it Εasy Ηospital. Τόσο αυτοί, όσο και οι Radio Τehran, δίνουν τώρα συναυλίες στην Ευρώπη.

«Δεν χρειάζεται να είσαι εναντίον κάποιου ή σώνει και καλά να γράφεις πολιτικούς στίχους. Θέλεις µόνο να είσαι ο εαυτός σου και να µπορείς να πεις αυτά που έχεις στο µυαλό σου χωρίς να χρειάζεται να παίρνεις άδεια από πουθενά», λένε. «Οι µπάντες µε τον έναν ή τον άλλον τρόπο καταφέρνουν να διοχετεύουν τη µουσική τους µέσα από ανεπίσηµα κανάλια και να φτάνουν έτσι στους ακροατές τους. Το Ιράν άλλωστε έχει πολύ νεανικό πληθυσµό. Επίσης δεν είναι όπως παλιά που έπρεπε να ηχογραφούµε αναλογικά» λέει ο Αράς Σοµπανί, ο τραγουδιστής των Κiosk, που ήταν και το πρώτο ιρανικό γκρουπ που πούλησε κοµµάτια του στο iΤunes.