Το Πνεύμα του Τόνου

Εορταστικά
Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Τριάντα πέντε νεκροί σε τροχαία στην εορταστική έξοδο και μόνο ώς το βράδυ του Πάσχα. Πεντακόσιοι τραυματίες.

Τρεις νεκροί και πολλοί ακρωτηριασμοί από την ηλίθια χρήση των εορταστικών πυροτεχνημάτων. Παραβιάσεις των παγκαριών των εκκλησιών, θανάσιμοι τραυματισμοί σε εορταστικά γλέντια από ενθουσιασμένους εορτάζοντες ιδιοκτήτες δικάννων. Τραυματισμός με τυφλό τραύμα στον θώρακα άγγλου τουρίστα που ανύποπτος περιφερόταν σε εορταστικό ελληνικό περιβάλλον. Τρεις ληστείες τραπεζών πασχαλιάτικα, επιθέσεις σε ανυπεράσπιστες γηραιές κυρίες για την αρπαγή της τσάντας τους με περιεχόμενο 30 ευρώ.

Εν μέσω οικονομικής κρίσεως δεν υπήρξε δήμαρχος χωρίς να δαπανήσει χιλιάδες ευρώ για να καταυγάσει τον ελληνικό ουρανό με εντυπωσιακά πυροτεχνήματα. Μ. Παρασκευή μετά την περιφορά του Επιταφίου και πριν, βεβαίως, τελειώσει η θρησκευτική τελετή γέμισαν γύρω τουλάχιστον από την Αθήνα οι ψαροταβέρνες για να γευτούν τα νηστίσιμα και πανάκριβα θαλασσινά.

Το βράδυ της Αναστάσεως πάνδημη συρροή με τα καλά τους και τις λαμπάδες τους οι Χριστιανοί προσέρχονται στις αυλές των εκκλησιών με μάξιμουμ παραμονή στον χώρο από 7 έως 10 λεπτά. Μετά το «Χριστός Ανέστη» το πλήθος διαρρέει προς τα αναμένοντα αχνιστά πιάτα μαγειρίτσας, ώστε οι παπάδες και οι ψαλτάδες συνεχίζουν μόνοι τους τη λαμπρή λειτουργία της Αναστάσεως.

Δεν εξαιρώ τον εαυτό μου από τις ανωτέρω εκδηλώσεις. Χωρίς να χειρίζομαι δίκαννο, να ληστεύω τράπεζες, να είμαι τσαντάκιας και να γεμίζω με εκρηκτικά πυροσωλήνες. Απλώς ερωτώ, έτσι για να γίνεται λόγος: τι νόημα έχει η γιορτή, ποια γιορτή εορτάζουμε και αν έλειπε η γιορτή, τι θα εφευρίσκαμε για να αυτοκαταστραφούμε, να εγκληματίσουμε, να ξοδέψουμε πάνω από τις δυνατότητές μας και να κάνουμε ό,τι μας είναι δυνατόν να λησμονήσουμε γιατί Εκείνος ο μακρινός ξυλουργός σταυρώθηκε, ταπεινώθηκε και αναστήθηκε.