ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Λόγω άγνοιας

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Γ. Παρλαμέντης, Αθήνα, απαντά σε γράμμα του αναγνώστη της στήλης κ. Κουμιώτη, για τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό (19/01).

Μόνο λόγω άγνοιας μπορώ να δικαιολογήσω τα λεγόμενα του κ. Κουμιώτη περί ελληνορθόδοξου πολιτισμού. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Προσπαθεί αρχικά να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Γιατί είναι ιστορικά αληθές ότι οι πρωτοχριστιανοί εξαπέλυσαν αιματηρούς διωγμούς εναντίον των Ελλήνων. Αυτοί περιγράφονται με μεγάλη μεγαλοπρέπεια σε συναξάρια Αγίων, τους οποίους η Εκκλησία τιμά γιατί π.χ. κατέστρεψαν αρχαίους ναούς ή κυνήγησαν εθνικούς, όπως ο Φλώρος και ο Αυγουστίνος. Επίσης, άλλα κείμενα που βρίθουν μίσους κατά των Ελλήνων είναι ο Θεοδοσιανός Κώδικας και ο Ιουστινιάνειος. Η Παλαιά Διαθήκη είναι γεμάτη από ανθελληνικές αναφορές, όπως στον Ζαχαρία Θ΄ 13-15 “και εξεγερώ τα τέκνα σου Σιών επί τα τέκνα των Ελλήνων”. Για να φτάσουμε στη λεγόμενη Κυριακή της Ορθοδοξίας, κατά την οποία ψάλλονται επτά αναθέματα κατά των Ελλήνων και της ελληνικής παιδείας.

Οσον αφορά τον Ιουλιανό δεν ήταν βέβαια παραβάτης, αλλά θαυμαστής του ελληνικού πολιτισμού τον οποίο ήθελε να αναβιώσει. Μα μάταιη προσπάθεια αφού το μένος των χριστιανών ήταν δυνατότερο. Παραβάτης ονομάστηκε από την Εκκλησία γιατί δεν είχε ασπασθεί τον χριστιανισμό και δεν πάλεψε για την επικράτησή του.

Οσον αφορά τους μεγάλους Πατέρες είναι αφελές και επικίνδυνο να λέτε ότι ήταν φιλέλληνες. Και οι τρεις λοιπόν ήταν σφοδροί ανθελληνιστές, γεγονός που τεκμαίρεται από τα κείμενά τους. Αρκεί να ανατρέξει κανείς στο εις τον Προφήτην Ησαΐαν του Μεγάλου Βασιλείου, όπως και στα κείμενα των άλλων δύο.

Οπως για παράδειγμα του Ναζιανζηνού που στην επιστολή προς τη μητέρα την επαινεί γιατί τα αυτιά της δεν μολύνθηκαν από ελληνικά τραγούδια (Επιτάφιος εις τον πατέρα…).

Οσο για τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας αναφέρει ο Χρυσόστομος στο “Λόγοι κατά Ιουδαίων”, “Δαίμονες οικούσι τον τόπον”. Είναι λοιπόν πιθανόν να καταστράφηκε από χριστιανούς στο πλαίσιο της καταστροφικής μανίας τους. Αλλωστε δεν ήταν η μόνη βιβλιοθήκη που κάηκε, για παράδειγμα της Αντιοχείας. Οι Αραβες ήταν εκείνοι που έσωσαν μεγάλο όγκο αρχαίων χειρογράφων και είναι άτιμο να μην αναγνωρίζεται. Ο αριθμός συγγραμμάτων που αντέγραψαν οι χριστιανοί είναι πραγματικά αμελητέος μπροστά σε αυτά που έκαψαν.

Ο μόνος λόγος που χρησιμοποιούσαν την ελληνική γλώσσα ήταν επειδή ήταν lingua franca της εποχής και κατανοητή από τους λαούς της Μεσογείου, και μέσω αυτής ήθελαν να διαδώσουν τη νέα θρησκεία. Δεν είναι τυχαίο ότι η λέξη Ελλην ήταν συνώνυμη της χειροτέρας ύβρεως γι΄ αυτό άλλωστε θέλησαν να καθιερώσουν τον όρο Ρωμιός, ρωμαίος δηλαδή. Ο χριστιανισμός επιβλήθηκε από τους χριστιανούς αυτοκράτορες στους Ελληνες επιθετικά κατά του ελληνισμού, μέσω της απαγόρευσης των Ολυμπιακών Αγώνων, το κλείσιμο της Φιλοσοφικής Σχολής της Αθήνας, της καταστροφής των ναών, ακόμα και των ωμών σφαγών όπως του Θεοδοσίου στη Θεσσαλονίκη το 390 μ.Χ. Ο γερμανός ακαδημαϊκός Ντρέσνερ δεν έγραψε τυχαία το δεκάτομο έργο “Η εγκληματική ιστορία του χριστιανισμού”.

Η προσπάθεια της αφάνισης των Ελλήνων και του πολιτισμού τους ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για να επικρατήσει ο χριστιανισμός.

Οι εκατοντάδες πηγές, χριστιανικές και μη, το καταμαρτυρούν. Όπως είπε και ο Κορνήλιος Καστοριάδης, η Ελλάδα βρισκόμενη ανάμεσα σε αυτές τις δύο κοσμοθεάσεις μόνο σε σύγχυση μπορεί να είναι. Είναι έννοιες εντελώς ασύμβατες μεταξύ τους και ο ελληνορθόδοξος πολιτισμός ένα κατασκεύασμα για την επιβίωση της Εκκλησίας, προϊόν της ιστορικής παραποίησης».