ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Κλεφταράδες

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Γιάννης Βακάμης , Μ. Καρακωστή 3, Βέροια, γράφει: «Από τότε που έγινε το ελληνικό κράτος, και πριν ακόμη, στηρίχτηκε στους κλέφτες.

Οι κλέφτες που αργότερα έγιναν οι ήρωές μας βγήκαν στα βουνά για να μην τους τα πάρουν οι Τούρκοι, αν και η τουρκική φορολογία μπορεί να ήταν μεγάλη, αλλά ήταν περισσότερο δίκαιη.

Περισσότερο όμως τους γδέρναν οι κοτζαμπάσηδες και οι αρματολοί που είχαν συμφωνήσει να φυλάγουν τα περάσματα, γδέρναν όμως τον φτωχό ελληνικό λαό και περισσότερο τους εμπόρους που γυρίζαν από την ξενιτιά, αφού είχαν κάνει κάμποσα χρήματα.

Και οι έμποροι όμως δεν κάναν τις περιουσίες τους πάντα με καλό τρόπο.

Επομένως, ο κλέψας του κλέψαντος.

Οι Κολοκοτρωναίοι ήταν ντυμένοι στο φλουρί, είχαν τ΄ ασημένια τα πολλά, τις ασημένιες πάλες και πηγαίναν καβάλα στην εκκλησία και προσκυνούσαν καβάλα.

Αργότερα, όταν γίναμε ελληνικό κράτος, το μόνο που μας έμαθαν οι πολιτικοί είναι πώς να τη γλιτώνουμε από τους φόρους και να μας τα αρπάζουν οι τσιφλικάδες που αργότερα έγιναν και ευεργετάδες, όπως ο Σίνας και πολλοί άλλοι.

Και πολλοί βλέποντας την κατάσταση και νομίζοντας, δίκαια ή άδικα, ότι αδικούνται, βγήκαν ληστές και ρήμαξαν τον τόπο και μάλιστα είχαν και την υποστήριξη του απλού, του αδικημένου λαού. Έτσι φτιάξαμε ένα κράτος κλεφτών και απατεώνων.

Κλέβει ο αγρότης πουλώντας σάπια ή φορτωμένα λιπάσματα φρούτα, φορτώνει σάπια ροδάκινα στην πλατφόρμα ή αντί για ροδάκινα φορτώνει χώμα και πέτρες και τα στέλνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αυτή μας βάζει πρόστιμα και τα πληρώνει όλος ο λαός ή περνούν το ίδιο κοπάδι δυο και τρεις φορές για έλεγχο για να πάρουν μεγαλύτερο πριμ και ξανά μας βάζουν πρόστιμο και οι πολιτικοί δεν τολμούν να λάβουν μέτρα γιατί δεν θα τους ξαναψηφίσουν- βλέπεις υπάρχει το πολιτικό κόστος-, κλέβει και ο έμπορος τον αγρότη στις τιμές κι έτσι έχουμε ισορροπία…

Κλέβει ο επαγγελματίας τον αγρότη ή τον εργάτη ή όποιον άλλο μπορεί πασάροντάς του ελαττωματικά προϊόντα, κλέβει και ο αγρότης τον επαγγελματία όταν του πουλά σάπια μήλα. Κι έτσι έχουμε ισορροπία.

Κλέβει ο βιομήχανος, κλέβει και ο έμπορος και όλοι κλέβουν τον εργάτη, όταν δεν του δίνουν τον ανάλογο με την εργασία του μισθό.

Και όπου μπορεί κλέβει και ο εργάτης όλους τους άλλους.

Δεν πληρώνει κανένας τους κανονικούς φόρους και γιατί να τους πληρώσουν όταν ξέρουν ότι κάποιοι άλλοι θα τους κλέψουν, όταν ξέρουν ότι δεν θα πάνε τα χρήματά τους για να γίνουν σωστό σχολείο, νοσοκομείο ή δρόμος.

Κλέβουν οι εργολάβοι μαζί με τους εργάτες και τους υπαλλήλους, κλέβουν και οι υπάλληλοι όταν μπορούν.

Παίρνουν ψεύτικα επιδόματα οι υπάλληλοι μέσω των συνδικάτων, τους τα παίρνουν όμως άλλοι για να τους εξυπηρετήσουν.

Παίρνει μια αύξηση ο εργάτης ή ο επιχειρηματίας και επειδή δεν μπορεί να δώσει την ανάλογη μόρφωση στα παιδιά του καταφεύγει στα φροντιστήρια και του τα παίρνουν τα φροντιστήρια και συμπληρώνουν το εισόδημά τους.

Και φανταστείτε τι θα γινόταν αν έβρισκε το κράτος έναν τρόπο να μη γίνονται φροντιστήρια και να μαθαίνει ό,τι πρέπει ο μαθητής στο σχολείο.

Θα είχαμε εκατό χιλιάδες άνεργους ή μικρόμισθους υπαλλήλους και χιλιάδες φροντιστήρια κλειστά.

Τώρα με τη φορολογία και τις αποδείξεις δεν νομίζω ότι μπορεί να γίνει κάτι.

Όταν ο λαός δεν θέλει κάτι ή δεν τον συμφέρει, κι όταν έχει μπει στη συνείδησή του ότι αν δεν προστατέψεις εσύ τον εαυτό σου κάποιοι άλλοι θα σε ρίξουν, δεν συμμορφώνεται.

Στην Ελλάδα υπάρχουν χιλιάδες δικηγόροι και φοροτεχνικοί που ξέρετε ποια είναι η δουλειά τους; Όχι να βρίσκονται στα δικαστήρια ή να κάνουν σωστές φορολογικές δηλώσεις, αλλά πώς να σε μάθουν πώς να κλέβεις το κράτος.

Αυτό γίνεται και με τους δικαστικούς και με πολλούς άλλους επιστήμονες…».