[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Παρακαλώ Ευρωπαίοι, μη μας σώσετε

Παρακαλώ πολύ Ευρωπαίοι, μη μας σώσετε. Έχουμε βαρεθεί τον εαυτό μας και δεν έχουμε κουράγιο να τον αλλάξουμε. Κάντε κάτι καλό για μας, αφήστε να σωθούμε μόνοι μας. Αν μπορεί να συμβεί ακόμα κάτι τέτοιο.

Αυτή την ηττοπάθεια μπροστά στον υπάλληλο που ζητάει να δωροδοκηθεί για να κάνει τη δουλειά του, μπροστά στον εφοριακό που ζητάει φακελάκι για να βγάλει μικρότερη οφειλή, το κούνημα του κεφαλιού που πρέπει να περιέχει και θαυμασμό καθώς ακούμε τις περιγραφές των συμπολιτών που κατορθώνουν και αποσπούν χρήματα από το Δημόσιο, αυτή την υποταγή σε καταστάσεις που κοστίζουν ψυχικά περισσότερο κι από όσο κοστίζουν χρηματικά, μην τις συντηρήσετε σώζοντάς μας. Δεν θέλουμε σωτηρία. Δεν αντέχουμε άλλο την ευκολία με την οποία οι νόμοι παραβιάζονται, οι δημόσιοι χώροι καταστρέφονται, το δημόσιο χρήμα λεηλατείται, κι όλα αυτά με θράσος κάθε μέρα μεγαλύτερο.

Ποιος φανταζόταν, αναρωτιούνται μερικοί, το 2000 που μπαίναμε στο ευρώ ότι θα φτάναμε σε αυτό το χάλι; Μα αλήθεια, δεν περνούσε ποτέ από τον νου κανενός όταν αντιμετώπιζε την απαξίωση και του ευρώ και του κράτους σε κάθε φράση, σε κάθε συναπάντημα, ότι κάποτε θα τιναζόταν στον αέρα το οικοδόμημα; Συναντώντας ανθρώπους που δεν πίστεψαν στην ανάγκη να πάρουν τη δουλειά τους στα σοβαρά, τον εαυτό τους και τους άλλους στα σοβαρά, που ξεγελούσαν καθημερινά, που το διέδιδαν κιόλας, δεν φοβηθήκατε ποτέ;

Ακόμα δεν έχουμε καταλάβει. Ακόμα απαξιώνουμε όποιον προσπάθησε να βελτιώσει την κατάσταση. Μας κουράζουν οι ανώτερες απαιτήσεις, η μόρφωση και η συμμόρφωση.

Δεν νιώθαμε άξιοι για τόση Ευρώπη. Ακόμα τώρα δεν ξέρουμε, λέει, τι φταίει. Αφήστε μας να το βρούμε λοιπόν.