Ο χορός ενώνει τις φυλές

Ένας χορογράφος Νορβηγός, η άλλη χορογράφος Καναδή, ένας τρίτος χορογράφος Ισραηλινός. Μουσικές Μπαχ, Βιβάλντι αλλά και πολλών σύγχρονων συνθετών. Και μία πολυεθνική ομάδα σύγχρονου χορού, με καλλιτεχνικό διευθυντή Γάλλο, δυναμική. Που εδρεύει στην καρδιά της πολυεθνικής Νέας Υόρκης. Είναι το Σύγχρονο Μπαλέτο «Σίνταρ Λέικ» («Cedar Lake»). Το οποίο έρχεται για πρώτη φορά στην ΕλλάδαΑθήνα και Θεσσαλονίκη- με τρεις χορογραφίες των τριών χορογράφων στις βαλίτσες του, προσκαλώντας μας «σε ένα ταξίδι που εξερευνά τις άπειρες πιθανότητες της κίνησης και τη θαυμαστή ποικιλία της ανθρώπινης φόρμας».

Στην Αθήνα το «Σίνταρ Λέικ» θα παρουσιάσει τρεις χορογραφίες από το πρόσφατο ρεπερτόριο της ομάδας με τις υπογραφές του Νορβηγού Τζο Στρόμγκρεν, της Καναδής Κρίσταλ Πάιτ και του Ισραηλινού Οχάντ Ναχαρίν, ήδη γνωστού μας από το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας και το Φεστιβάλ Αθηνών.

Το «Sunday Αgain» («Κυριακή και πάλι») του 40χρονου Τζο Στρόμγκρεν που θα δούμε- ο χορογράφος προέρχεται από το κλασικό μπαλέτο αλλά και από το θέατρο και τον κινηματογράφο- είναι ένα σύγχρονο, αφηρημένο χοροθεατρικό θέαμα πάνω σε μουσική Μπαχ, που επιχειρεί «να δημιουργήσει το πορτρέτο μιας δύσκολης και βίαιης σχέσης».

Η επίσης 40χρονη Καναδή Κρίσταλ Πάιτ δούλεψε για αρκετά χρόνια με τον Γουίλιαμ Φορσάιθ και χόρεψε σε μερικές από τις σημαντικότερες χορογραφίες του με τα Μπαλέτα της Φρανκφούρτης- οι επιρροές του στις χορογραφίες της είναι φανερές. Τα «Δέκα ντουέτα πάνω σε ένα θέμα διάσωσης» που θα μας παρουσιάσει το «Σίνταρ Λέικ» είναι ένα σπαρακτικό δράμα πάνω σε μουσική τού λατινοαμερικανικής καταγωγής Αμερικανού συνθέτη Κλιφ Μαρτίνεθ.

To «DecaDance 2007» του 58χρονου Οχάντ Ναχαρίν- το έχουμε δει στην Καλαμάτα- το συνθέτουν δεκάξι αποσπάσματα από χορογραφίες που ο Ισραηλινός χορογράφος έχει κάνει τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια («Βlack Μilk»- 1985, «Μabul»- 1992, «Νaharin΄s Virus»- 2001). Πρόκειται για κάτι σαν περίληψη των θεμάτων που τον απασχολούν: τα τελετουργικά, οι ομαδικές δραστηριότητες, οι εκρήξεις της ατομικότητας, η απουσία συναισθηματισμών που προσδίδει στη δράση οικουμενικό νόημα.

Οι παραστάσεις του«Cedar Lake» πραγματοποιούνται με τη χορηγία του Ομίλου Επιχειρήσεων Μυτιληναίος.

ΙΝFΟ

Στις 17, 18 και 19 Μαρτίου, στις 21.00, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών/ Αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» (τηλ. 210-7282.333), στο πλαίσιο του Κύκλου «Ο Χορός στο Μέγαρο Μουσικής». Εισιτήρια: 65, 47, 33, 18, (φοιτητικό) 10,50 ευρώ.
Στις 13 και 14 Μαρτίου, στις 21.00,
στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (τηλ. 2310-895.938-9). Εισιτήρια:
40, 30, 25, 20 (φοιτητικό) 15 ευρώ.

Δισεκατομμυριούχος ιδρύτρια

Το 2003 ιδρύθηκε το «Cedar Lake»- ομάδα, δηλαδή, πολύ φρέσκια και νεανική είναι. Από μια δισεκατομμυριούχο- αυτά συμβαίνουν στην Αμερική…-, τη Νάνσι Λόρι. «Είχα πάντα μια βαθιά εκτίμηση για την κίνηση και την αθλητική διάσταση του χορού», δηλώνει η κ. Λόρι και συνεχίζει να προσφέρει σε χορευτές και χορογράφους τής σταθερά δεκαεξαμελούς ομάδας, που στεγάζεται σε ένα κτίριο στην καρδιά του εναλλακτικού Τσέλσι, εντυπωσιακά ανακαινισμένο, τη σιγουριά και την άνεση για να δημιουργούν απερίσπαστοι. Και έτσι το «Σίνταρ Λέικ» κατέκτησε μέσα σε λίγα χρόνια μια ξεχωριστή θέση στον χώρο του σύγχρονου χορού, αλλά απέκτησε και κοινό. Βεβαίως στο αποτέλεσμα αυτό αποφασιστικό ρόλο έχει παίξει το καλλιτεχνικό όραμα του ΜπενουάΣουάν Πουφέ, του Γάλλου χορευτή- επί επτά χρόνια μέλος στο συγκρότημα του Άλβιν Έιλι -, δασκάλου και χορογράφου που ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του συγκροτήματος το 2005.