ΜΑΤΙΕΣ Κολοκυθιά

Αυτή η ιστορία με την Εξεταστική για την Οικονομία θυμίζει λίγο ένα παιχνιδάκι που παίζαμε όταν ήμασταν παιδιά. Την «Κολοκυθιά». Λέει το ΠΑΣΟΚ- και έχει τη δύναμη να περάσει την πρότασή του από τη Βουλή- «η Εξεταστική να συμπεριλάβει τα έτη 2004-2009». «Και γιατί να συμπεριλάβει τα έτη 2004-2009;», ρωτάει η Ν.Δ. «Αμ ποια να συμπεριλάβει;», ρωτάει με τη σειρά του το ΠΑΣΟΚ. «Να συμπεριλάβει τα έτη 1981-2004» απαντά η Ν.Δ. «Και γιατί να συμπεριλάβει τα έτη 1981-2004;» εκπλήττεται το ΠΑΣΟΚ. «Αμ ποια να συμπεριλάβει;». «Αυτά που είπαμε. Γιατί αυτά τα τελευταία χρόνια, του Καραμανλή, έριξαν την Οικονομία στην άβυσσο». «Α, όχι. Η ζημιά για την Οικονομία άρχισε από την εποχή που κυβέρνησε τη χώρα ο Ανδρέας».

Αν μου επιτραπεί, θέλω να συμμετάσχω κι εγώ στην «Κολοκυθιά». Με την ερώτηση, «γιατί ν΄ αρχίσουμε να εξετάζουμε τα οικονομικά της χώρας μας από το 1981 και όχι από το 1974 ώς το 1981, που κυβέρνησε τη χώρα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής;

Άγιος ήταν ο Καραμανλής και οι υπουργοί του; Δεν πρέπει να εξετάσουμε και αυτή την περίοδο, με μεγάλη σχολαστικότητα;

Τότε δεν έγιναν του κόσμου οι διορισμοί ημετέρων, για να ενισχυθεί η Δεξιά, με χιλιάδες καινούργιους ψηφοφόρους;».

Δεν βρίσκεις άκρη. Βρίσκεις, όμως, πολύ εύκολα, την αιτία, για την οποία γίνεται όλη αυτή η φασαρία: για να φορτώσει το ΠΑΣΟΚ στη Ν.Δ. τη σημερινή φρικτή οικονομική κατάσταση της χώρας μας και από την άλλη, για να ενοχοποιήσει η Ν.Δ. το ΠΑΣΟΚ, για τα έργα και τις ημέρες του, από το ΄81 ώς το 2004. Γι΄ αυτό λέω κι εγώ: ας πάμε και πιο πίσω. Στα χρόνια του «εθνάρχη». Και μετά πιο μπροστά, στα χρόνια της Οικουμενικής, της «συγκυβέρνησης» και του Μητσοτάκη. Για να διαπιστώσουμε, επιτέλους, με σφραγίδα και υπογραφή, αυτά που ξέρουμε ήδη: ότι όλες οι κυβερνήσεις παίζανε μπιλιάρδο στις πλάτες του φουκαρά ελληνικού λαού, για να ΄χουν την εξουσία στα χέρια τους και να κάνουν παιχνίδι για την πάρτη τους.

Δεν το συζητώ: το όργιο της σπατάλης και του βολέματος «δικών μας παιδιών» στην εξαετία του Καραμανλή, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Γι΄ αυτό και είμαστε τώρα αιχμάλωτοι των «γκρίζων» ανθρώπων. Αλλά, μη μου πείτε ότι δεν έγιναν όργια- ίσως σε μικρότερο και όχι τόσο προκλητικό βαθμό- και στα χρόνια του Σημίτη, του Μητσοτάκη και του Ανδρέα!

Θα μας πάρουν τα κεραμίδια στο κυνήγι.

Ο μόνος που έχει κάποια ελαφρυντικά είναι ο Ανδρέας: έδωσε δουλειά, έδωσε ψωμί σε εκατομμύρια Έλληνες, που πλήρωναν με ανεργία και διώξεις τις ιδέες τους. Ουδείς αριστερός ή «συμπαθών» είχε το δικαίωμα να δουλέψει!

Το ερώτημα που αενάως τίθεται, χωρίς να απαντιέται, είναι ένα: πού πήγαν τα λεφτά; Και από κει και πέρα: Ποιοι τα φάγανε; Πώς βρέθηκαν, χιλιάδες απένταροι, τρακαδόροι, χαφιέδες, με δισεκατομμύρια; Πώς δεν μπήκε στη φυλακή ούτε ένας πολιτικός, απ΄ όσους- εκατοντάδεςασέλγησαν στο κορμί της Ελλάδας και εξακολουθούν να ασελγούν, ακόμη και σήμερα; Πώς έγινε το επάγγελμα του πολιτικού, ένα από τα πιο προσοδοφόρα του κόσμου; Πότε αποφασίστηκε μια σύγκριση των περιουσιακών στοιχείων που είχε ένας ιδιώτης, προτού ασχοληθεί με την πολιτική, με τα περιουσιακά του στοιχεία μετά την εκλογή του σε βουλευτή και τον διορισμό του σε υπουργό;