Το παράδειγμα Καραμανλή

Ο ΚΑΤΑΙΓΙΣΜΟΣ της μετρολογίαςκάτω οι μισθοί, πάνω οι τιμές, σύνταξη ποτέ και όλα τα σχετικά- είναι αναπόφευκτος μέσα σε μία τέτοια συγκυρία. Οι πάντες επιχειρούμε να μαντέψουμε τι θα πέσει στο κεφάλι μας μέσα στο επόμενο διάστημα. Η ανασφάλεια είναι το πιο διαδεδομένο συναίσθημα στους πολίτες- ακόμα και σε εκείνους που δεν έχουν λόγο για κάτι τέτοιο. Και φυσικά, σύντομα όλα αυτά θα αποτυπωθούν στις διαθέσεις του εκλογικού σώματος.

Αλίμονο όμως αν η κυβέρνηση αρχίσει να πολιτεύεται με βάση τις μελλοντικές δημοσκοπήσεις. Αν επιλέξει να χαϊδέψει αυτιά- και να υποταγεί στις αναπόφευκτες αντιδράσεις των διαφόρων κοινωνικών ομάδων, που επιδιώκουν τη διατήρηση των κεκτημένων. Ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με θετικά γκάλοπ.

Ας θυμηθούν το παράδειγμα του κ. Κ. Καραμανλή, που ανέβαλλε συνεχώς κάθε κίνηση, προκειμένου να διατηρεί τη δημοσκοπική κυριαρχία του.

Η δύναμη του αυτονόητου
Η ΠΤΩΣΗ ήλθε για τον κ. Καραμανλή – και ήταν πτώση από την Ακρόπολη. Όχι επειδή ήλθε η κρίση, όπως θέλουν να πιστεύουν στη Νέα Δημοκρατία, αλλά επειδή η τότε κυβέρνηση αποδείχτηκε ανίκανη να κάνει το παραμικρό για την αντιμετώπισή της. Ο κ. Καραμανλής διάλεξε να συνδυάσει την αποχώρησή του με την αναγγελία κάποιων σκληρών μέτρων- δεν έχασε όμως με 10 μονάδες γι΄ αυτόν τον λόγο. Έχασε επειδή δεν μπορούσε να πείσει κανέναν ότι θα έβγαινε κάτι καλό από όσα διαλαλούσε τον περυσινό Σεπτέμβριο.

Ο κ. Γ. Παπανδρέου βρίσκεται- ακόμα- στη φάση που ήταν ο κ. Καραμανλής το 2004. Η προσωπική εικόνα του είναι άφθαρτη και οι πολίτες προσβλέπουν σε αυτόν. Επομένως, πρέπει να πάρει το ρίσκο και να επωμιστεί το κόστος για αλλαγές που θα έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και πολλά χρόνια. Για παράδειγμα, τα λεγόμενα κλειστά επαγγέλματα.

Μάλιστα, αν η κυβέρνηση αναλάβει το κόστος για τα αυτονόητα, θα έχει τη δύναμη να πει όχι σε πιέσεις για μεταρρυθμίσεις που θα μπορούσαν να διαλύσουν κάθε έννοια κοινωνικής συνοχής- όπως για παράδειγμα η απαίτηση των Βρυξελλών για κατάργηση των εθνικών συλλογικών συμβάσεων. Και όταν η κρίση καταλαγιάσει, θα μπορεί να διεκδικεί και πάλι από κυρίαρχη θέση την εμπιστοσύνη των πολιτών.