«Τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από χαμένα ταλέντα»

Εξωτερικά σαν καρικατούρα του Γκάντι.
Εσωτερικά, οδηγός του ο Σαίξπηρ. Η μητροπολιτική Βρετανία αγκαλιά με την πρώην μεγάλη αποικία.
Ιδού ο πιο διάσημος δάσκαλος της Μπερλινάλε!

Το «Shooting Stars» είναι από τα πιο λαμπερά προγράμματα της Μπερλινάλε. Ετησίως υποδέχεται και προβάλλει καμιά εικοσαριά νέα ταλέντα από τις παλαιές και τις νέες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πασαρέλα των ταλαντούχων ζεν πρεμιέ και ενζενί της Γηραιάς Ηπείρου. Ε λοιπόν, ο Μπεν Κίνγκσλεϊ είναι ο δάσκαλος, ο μέντορας αυτών των παιδιών. Μην μπερδεύεστε. Ουδεμία σχέση με «Χ-Factor» και άλλα τέτοια.

Παράδειγμα; «Χαίρομαι», μου λέει, «γιατί τα παιδιά αυτά είναι γενναία. Χαρισματικά και αφοσιωμένα. Μια από τις κοπέλες που είχα την τιμή να αναδείξω ήταν… να δεις πώς τη λένε». Η Ρέιτσελ Γουάιζ μήπως;
Ναι η Ρέιτσελ. Εκτινάχτηκε στα ύψη. Είναι ζήτημα ευκαιριών, ομορφιάς, ταλέντου και τα τρία μαζί;

Αστειεύεστε. Τα looks παίζουν μεγάλο ρόλο για τις σελίδες των μηνιαίων περιοδικών, την πασαρέλα και τα τηλεοπτικά παιχνίδια. Από ταλέντα, άλλο τίποτα. Τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από χαμένα ταλέντα. Οι ευκαιρίες; Δεν λέω. Το good timing και η τύχη παίζουν τον ρόλο τους. Το πιο κρίσιμο σημείο, όμως, το πιο καθοριστικό που τίποτα δεν γίνεται χωρίς αυτό είναι η αφοσίωση μέχρι το τελευταίο λεπτό. Δουλειά, δουλειά, δουλειά. Άσκηση, άσκηση, άσκηση. Με την αφοσίωση, ο ηθοποιός με μέτριο ταλέντο μπορεί να καθιερωθεί και να γίνει σπουδαίος.

Υπάρχουν όμως και μεγάλα ονόματα από την πασαρέλα που στη συνέχεια καθιερώθηκαν στην οθόνη (στο μυαλό μου είχα τη Σαρλίζ Θέρον).

Φυσικά. Πολλές τέτοιες περιπτώσεις. Κέρδισαν όμως την καταξίωση με δουλειά και αφοσίωση. Κοιτάξτε. Είναι μύθος πως μόνο με την ομορφιά ανοίγουν οι πόρτες του Χόλιγουντ. Χωρίς το μέσα (δείχνει το στήθος του) το έξω είναι μια φωτογραφία που ύστερα από ένα – δύο χρόνια θα ξεθωριάσει. Όλοι δουλεύουν σαν φαντάροι που πάνε στον πόλεμο. Όλοι.

Η δική σας μέθοδος;
Μία και μοναδική. Διαβάζοντας το σενάριο ή το θεατρικό έργο, πρέπει να βρω και να σπάσω τον κώδικα του χαρακτήρα που υποδύομαι στη σκηνή ή στην οθόνη.

Και πώς τον βρίσκει κανείς;
Ακόμα και από μερικές λεπτομέρειες. Ας πούμε, όταν δεν κοιτάς τους άλλους στα μάτια. Επομένως κάτι θέλεις να κρύψεις. Η ενοχή. Η φυγή.

Ο καλύτερος συγγραφέας όλων των εποχών;

Φυσικά, ο Σαίξπηρ. Ο καλύτερος ρόλος σας;
Ο Άμλετ. Ήμουν 33 χρόνων όταν ερμήνευσα Άμλετ- όσο και αυτός. Λένε πως σε αυτή την ηλικία σταυρώθηκε και ο Χριστός.

Και οι ταινίες;
Διαλέγω, δεν με διαλέγουν οι ρόλοι. Διαβάζω τα σενάρια και αν ο ρόλος μου κάνει κάτι, τότε δέχομαι και υπογράφω.

Κάτι απίθανο, φαντάζομαι, για ένα νέο ηθοποιό…

Όχι και τόσο. Αν είσαι ταγμένος, είσαι ταγμένος. Κάποια στιγμή, θα σου επιστραφεί. Αν δεν είσαι, ε τότε θα ακολουθήσεις καριέρα της μιας χρήσης. Μην υπερβάλλουμε. Δεν είναι μόνο το σύστημα. Είναι και η προσωπική ευθύνη.

Ο Μπεν Κίνγκσλεϊ, 67 ε τών, με τεράστια θεατρική καριέρα, άρχισε από την αγγλική τηλεόραση και πέρασε στον κινηματογράφο. Εφαλτήριο διεθνούς καθιέρωσης η ταινία «Γκάντι», το έπος του Ρίτσαρντ Ατένμπορο το 1982.


Οι ταινίες που ξεχώρισαν

Το φάντασμα του Ρομάν Πολάνσκι με το «Ghost Writer» μπορεί να «αρπάξει» μεγάλο βραβείο, αυτές όμως είναι οι ταινίες που ξεχώρισαν από το διαγωνιστικό πρόγραμμα: ●«Submarino» του Τόμας Βίντερμπεργκ (Δανία). Κοινωνικό μελόδραμα σε ύφος λιτό και δωρικό.

●«Αν γουστάρω θα σφυρίξω» του Φλόριν Σέρμπαν (Ρουμανία, μόλις 35 ετών). Ταινία αγροτικών φυλακών.

Πρωταγωνιστής του ο Γκέοργκε Πιστεράνου, επιπέδου Μάρλον Μπράντο του ΄40. Σαρωτικός.

●«Α somewhat Gentle Μan» του Χανς Πέτερ Μόλαντ (Νορβηγία).

Κωμικοδραματική κομεντί σε στυλ Καουρισμάκι με πιο τσιμπημένο χιούμορ και με έναν εξαιρετικό Στέλαν Σκάρσγκαρντ.

●«Der Rauber» του Μπλέντζεμιν Χάιζενμπεργκ (Γερμανία, μόλις 36 ετών). Πρωταθλητής μαραθωνοδρόμος και ταυτόχρονα ληστής τραπεζών στην Αυστρία.

Αληθινή ιστορία.

●«Shekarchi- Ο κυνηγός του Ράφι Πιτς» (Ιράν). Κοινωνική και πολιτική αλληγορία. Νυχτοφύλακας μόλις μαθαίνει πως η γυναίκα και το παιδί του σκοτώθηκαν σε συμπλοκή αστυνομικών με διαδηλωτές, αρπάζει κυνηγητική καραμπίνα και καθαρίζει δύο μπάτσους ●«Βal- Μέλι» του Σεμίχ Καπλάνογλου (Τουρκία). Με ήρωα έναν απίθανο λιλιπούτειο μόλις δέκα ετών. Θα σας τρελάνουν η τρυφερότητα και η αλήθεια του. Ποίηση!