[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Τι εννοεί ο Κον-Μπεντίτ;

Φέτος δεν είχε καβουρόψιχα η Καθαρά Δευτέρα.

Σκέτο σκουμπρί τρώγαμε και το βρέχαμε με αλμυρά δάκρυα. Για οικονομία στο αλάτι, καθώς θυμόμασταν περασμένα μεγαλεία. Δεν κλαίγαμε για τη λιτότητα, αλλά για την αγάπη. Να μας αρνείται η Μέρκελ έτσι σκληρά;

Απόγονος τόσο θερμών φιλελλήνων, όλα τα ξέχασε; Και τις αποζημιώσεις; Εμείς δεν τις ξεχνάμε, να μη νομίζει, επειδή δεν λέμε τίποτα.

Το σαβουάρ βιβρ μας κρατάει. Μόνο ο ΚονΜπεντίτ θυμήθηκε τις ρίζες του. Δηλαδή πόσο κάθε αξιοπρεπής Ευρωπαίος πρέπει να αγαπά την Ελλάδα.

Τα έβαλε με τους υπόλοιπους. Τι να κάνει μια χώρα που χρειάζεται τόσους εξοπλισμούς, είπε με λάβρο ύφος. Εννοούσε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έπρεπε να προμηθεύει τσάμπα όπλα στην Ελλάδα. Ή ότι έπρεπε η Ε.Ε. να έχει κάνει μέλος την Τουρκία για να μη χρειάζεται η Ελλάδα να αγοράζει όπλα. Ή ότι έπρεπε η Ευρώπη να έχει πολεμήσει προ πολλού την Τουρκία, να έχει νικήσει, να έχει λύσει τα προβλήματα, να μη χρειάζεται η Ελλάδα να πληρώνει όπλα. Ή ότι έπρεπε η Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει κάνει ευρωπαϊκό στρατό, να τον έχει στην Ελλάδα, να φυλάει τα ευρωπαϊκά σύνορα, τα οποία ταυτίζονται με τα ελληνικά και να έχει αναλάβει να τον εξοπλίζει. Και να πληρώνει κάποιο ενοίκιο στο ελληνικό κράτος για όλα αυτά βεβαίως. Μη χάνουμε και την εθνική μας κυριαρχία. Δυστυχώς δεν διευκρίνισε τι ακριβώς εννοούσε, για να ξέρουμε να επιλέξουμε. Αλλά δεν έχει σημασία αυτό, η αγάπη μετράει. Πάντως, αν εννοούσε ότι η Ε.Ε.

έπρεπε να είχε κάνει κάτι σαν Σχέδιο Ανάν για να λύσει το Κυπριακό, κάποιος να του εξηγήσει ότι εμείς τέτοια δεν θέλουμε. Να μας αγαπάνε, αλλά με το νταβραντιλίκι μας. Εκεί δεν κάνουμε υποχωρήσεις.