ΜΑΤΙΕΣ Η φωτογραφία

Δεν χρειαζόντουσαν λόγια. Δεν χρειαζόντουσαν ρεπορτάζ, αναλύσεις, σχόλια, χειροκροτήματα ή απογοήτευση. Με το που έβλεπες τη φωτογραφία που δημοσιεύθηκε σε όλες τις εφημερίδες- τετράστηλη στην πρώτη σελίδα των «ΝΕΩΝ»- της περασμένης Παρασκευής, καταλάβαινες ότι τα πράγματα δεν πήγαν και τόσο καλά για την Ελλάδα στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε.

(11/2): Αριστερά στη φωτογραφία η Μέρκελ, παγερή σαν «Γερμανίδα νοσοκόμα». Δεξιά, ο Σαρκοζί, με ύφος προβληματισμένο και ελαφρώς περίλυπο.

Στη μέση και πίσω τους, ο Έλληνας Πρωθυπουργός, με θλιμμένο βλέμμα και χέρια που παρακαλούσαν ή προσπαθούσαν να πείσουν για λίγη κατανόηση. Σε δεύτερο πλάνο, η νυφίτσα ο Τρισέ, παγερός και «εισαγγελικός». Δίπλα του, με σκυμμένο κεφάλι, ο ένοχος Μπαρόζο. Και στην άκρη, ο πρόεδρος Ρόμπαϊ, με χαμηλωμένα μάτια στην ποντικίσια φάτσα του.

Τη νύχτα, μετά τη συνάντηση Σαρκοζί- Παπανδρέου, οι ελληνικές τηλεοράσεις πανηγύριζαν! Τι αγάπες, τι λουλούδια, τι ζωή παραμυθένια… Αλλά τη μεθεπομένη στην Αθήνα, στο Υπουργικό Συμβούλιο, δεν έκρυψε ο Γιώργος τη δυσφορία του και την οργή του για την μπαμπέσικη συμπεριφορά των Ευρωπαίων «φίλων» μας. Και αμέσως μετά τις δηλώσεις του, ριπές χιονισμένου αέρα άρχισαν να μαστιγώνουν ολόκληρη την Ελλάδα. Γιατί οι εταίροι μας, μάθαμε, μας προσέφεραν πολιτική στήριξη, αλλά μας έβαλαν και σε τριπλή επιτήρηση! Δηλαδή, λάδι, λάδι, μα από τηγανίτα τίποτα! Ή σχεδόν τίποτα.

Την ίδια μέρα, οι «Τάιμς» είχαν μια γελοιογραφία που συνδύαζε το μιούζικαλ «Grease», που παίζεται στο Μπρόντγουεϊ, με το «Greece». Και έδειχνε τη… χοντρο-Μέρκελ να χορεύει τσαχπίνικα με τον… κοντορεβυθούλη Σαρκοζί (φορούσε παπούτσια με δέκα πόντους τακούνια) και να τραγουδούν το σουξέ «Απελπισμένα αφοσιωμένοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Η γιγαντοαφίσα της παράστασης, «Το μιούζικαλ της κρίσης με τραγούδια και χορό», είχε πρωταγωνιστές την Ολίβια Νιούτον- Μέρκελ και τον Τζον Σαρκ-όλτα!

Αλλά και ο Κώστας Μητρόπουλος στην πρωτοσέλιδη γελοιογραφία του στα «ΝΕΑ» παρουσίαζε την Ελλάδα να απευθύνεται σε έναν συμπατριώτη μας και να τον ρωτάει: «Βλέπεις και άλλα μέτρα;

Βλέπεις λιτότητα; Βλέπεις ανεργία;». Κι εκείνος να της απαντάει: «Βλέπω τριήμερο!» (λόγω της Καθαράς Δευτέρας).

Όπερ σημαίνει ότι δεν πα να χαλάει ο κόσμος και να κινδυνεύουμε όλοι μας; Ο Έλληνας τον χαβά του. Την καλοπέρασή του.

Και αφού φτάνω στο τέλος του χρονογραφήματος, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στις «Αιχμές» του Γ. Παπαχρήστου («ΤΑ ΝΕΑ» 12/2), στις οποίες τονίζεται για τη Σύνοδο Κορυφής: «Με κακό όνειρο, με εφιάλτη, μοιάζουν όλα αυτά που αποφασίστηκαν χθες στις Βρυξέλλες για λογαριασμό μας. Η τριπλή επιτήρηση, και ειδικότερα η άφιξη εδώ του ΔΝΤ, απαντάει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο σε όλους εκείνους που πίστευαν ότι τα όσα επίμονα δήλωνε από την ημέρα που ανέλαβε ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ήταν παρά μια κινδυνολογία. Χθες κατάλαβε και ο τελευταίος πολίτης ότι όταν ο Γιώργος έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου δηλώνοντας ότι κινδυνεύει η εθνική μας κυριαρχία δεν έπαιζε. Ούτε υπερέβαλλε. Έλεγε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια…».