Με ποιους θα πάει και ποιους θ΄ αφήσει…

Μία από τις ατάκες που κυκλοφορούν τις τελευταίες ημέρες στους διαδρόμους της Κουμουνδούρου εν είδει ανεκδότου για την πολιτική συμπεριφορά του προέδρου του ΣΥΝ, είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας ακολουθεί τη γραμμή «ούτε, ούτε».

Όσοι γνωρίζουν τα εσωτερικά του Συνασπισμού καταλαβαίνουν πως οι αναφορές σε «ούτε, ούτε» γραμμή δεν είναι τίποτε άλλο από μία κριτική προς το πρόσωπο του Αλ. Τσίπρα, διότι- όπως υποστηρίζουν οι τιμητές του- ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει με ποια πλευρά θα ταχθεί εν όψει του έκτακτου συνεδρίου του κόμματος και επιπλέον ποια στρατηγική θα ακολουθήσει για τον χώρο. Όσοι μάλιστα πρεσβεύουν αυτήν την άποψη θεωρούν ότι η ηγεσία του κόμματος οδηγεί τον Συνασπισμό σε αδιέξοδο αφού ούτε με τον ΣΥΡΙΖΑ κι επομένως με τις απόψεις Αλαβάνου συντάσσεται, ούτε με την Ανανεωτική Πτέρυγα συμπορεύεται, αντιθέτως έχει υιοθετήσει μία «θολή» και «ακατανόητη» γραμμή.

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα που επικαλούνται όσοι πιστεύουν ότι η στάση του Αλέξη Τσίπρα «δεν είναι καθαρή», σχετίζεται με το θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Όπως λένε, ο πρόεδρος του ΣΥΝ έσπευσε αφ΄ ενός να απορρίψει την πρόταση της Ανανεωτικής Πτέρυγας επικρίνοντας την πρόταση αλλά και τον ίδιο τον Φ. Κουβέλη για στήριξη του Κ. Παπούλια κι αφ΄ ετέρου δέχτηκε να κάνει το χατίρι του ΣΥΡΙΖΑ επιλέγοντας το «παρών» κατά τη διαδικασία της ψηφοφορίας και όχι τη στήριξη μιας άλλης υποψηφιότητας. Προηγουμένως όμως όπως αναφέρουν, ο πρόεδρος του ΣΥΝ φρόντισε «να απαλλαγεί από τις ενοχές του» και να διαβεί το κατώφλι της Ηρώδου Αττικού για να εξηγήσει προσωπικά στον κ. Παπούλια για ποιους λόγους ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα τον στήριζε παρά τον σεβασμό που τρέφει προς το πρόσωπό του. «Αυτό δεν είναι μία ξεκάθαρη θέση», σχολιάζουν στελέχη της Κουμουνδούρου και προσθέτουν: «Ή δεν ψηφίζεις πρόεδρο και αδιαφορείς για τα συμπεράσματα που εκείνος θα βγάλει ή τον στηρίζεις και δεν δίνεις καμία εξήγηση».

Συμβιβασμοί. Στον Συνασπισμό πιστεύουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει αργά ή γρήγορα να ξεπεράσει τα αδιέξοδά του και να αποφασίσει με ποια πλευρά θα συμπαραταχθεί, επισημαίνοντας ωστόσο ότι ούτως ή άλλως «θα χρειαστούν συμβιβασμοί». Όπως εξηγούν, η ηγεσία του Συνασπισμού οφείλει να διασαφηνίσει εάν επιθυμεί να ακολουθήσει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και των συνιστωσών του, μία πολιτική κινηματική, εναλλακτική, ριζοσπαστική και ενίοτε αριστερίστικη και άρα να αποδεχθεί και την παρουσία του Αλέκου Αλαβάνου ή εάν θα έρθει πιο κοντά στην Ανανεωτική Πτέρυγα «ξορκίζοντας» ουσιαστικά τον ΣΥΡΙΖΑ και κάνοντας ανοίγματα προς τον χώρο των Οικολόγων και του ΠΑΣΟΚ πρωτίστως στις δημοτικές εκλογές. Δεν είναι τυχαίο ότι από τις επιλογές του προέδρου του ΣΥΝ εξαιρούν τη συμπόρευσή του με το Αριστερό Ρεύμα κι αυτό διότι στην παρούσα φάση «δεν αποτελεί μία σταθερά» αλλά εμφανίζεται διχασμένο ανάμεσα στη γραμμή του Παναγιώτη Λαφαζάνη (πιο κοντά στον Αλαβάνο) και τη γραμμή του Νίκου Βούτση (πιο κοντά στον Τσίπρα).

Διαφορετική άποψη για όλα αυτά δείχνει να έχει πάντως η ηγεσία του ΣΥΝ. Παράγοντες του κόμματος που απηχούν τις προεδρικές απόψεις χαρακτηρίζουν κακεντρεχείς όσους ασκούν κριτική στον Αλ. Τσίπρα και επαναλαμβάνουν σε όλους τους τόνους πως καθήκον του προέδρου είναι να μη συντάσσεται με καμία πλευρά παρά μόνο να διατηρεί το κόμμα ενωμένο, κάνοντας ταυτόχρονα εξωστρεφείς προσπάθειες που θα οδηγήσουν σε μία νέα αύξηση της δυναμικής του ΣΥΝ στην κοινωνία.

Οι ίδιοι παράγοντες συμπληρώνουν άλλωστε πως όταν ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος επιθυμεί την αποδυνάμωση του ρόλου των τάσεων, θα ήταν αδιανόητο να πάει με τη μία ή με την άλλη πλευρά.

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα που επικαλούνται όσοι πιστεύουν ότι η στάση του «δεν είναι καθαρή», σχετίζεται με το θέμα της επανεκλογής Παπούλια