ΜΑΤΙΕΣ Οι βουλευτές

Υποστηρίζω σ΄ αυτή τη στήλη, εδώ και δεκαετίες, ότι οι βουλευτές πρέπει να παίρνουν πολύ μεγάλο μισθό. Το ίδιο και οι δικαστές. (Για τους δεύτερους, θυμίζω ότι ο Γεώργιος Παπανδρέου το πρώτο πράγμα που έκανε μόλις έγινε Πρωθυπουργός με 53%, το 1964, ήταν να τους διπλασιάσει τον μισθό. Και δικαίως). Στην Ελλάδα, οι βουλευτές έχουν μικρή αποζημίωση. Θα μου πείτε ότι αυτό συμβαίνει γιατί η χώρα μας είναι φτωχή, το βιοτικό επίπεδο πολύ χαμηλό κ.λπ. Δεκτά όλα αυτά. Το βέβαιο, όμως, είναι ότι στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, ο αντιπρόσωπος του λαού δεν μπορεί, δεν πρέπει να είναι φουκαράς. Γιατί τα λεφτά που θα του λείπουν θα τα αναζητήσει από άλλες πηγές. Ή θα του τα δώσουν αυτές οι άλλες πηγές για να έχουν την υποστήριξή του. Λέγονται πολλά για τους μισθούς των βουλευτών. Για επιδόματα, διευκολύνσεις, επιτροπές κ.λπ. Όλα είναι αλήθεια. Με κάποια δόση υπερβολής, φυσικά, γιατί ο Έλληνας, ως γνωστόν, το «τόσο» το κάνει «τόοοοσο». Για να μιλάμε, λοιπόν, με νούμερα και όχι να λέμε παρλαπίπες: ο βασικός μισθός του Έλληνα βουλευτή είναι 5.780 ευρώ καθαρά. Δεν θέλω να κάνω συγκρίσεις με τις αποζημιώσεις βουλευτών της Γερμανίας, της Ολλανδίας κ.λπ. Γιατί άλλα λεφτά δίνει στον δάσκαλο η Γερμανία και άλλα η Ελλάδα. Επομένως, τα πάντα είναι σχετικά.

Δεν ισχυρίζομαι ότι με τα 5.780 ευρώ, συν τα επιδόματα κ.λπ., οι Έλληνες βουλευτές κακοπερνάνε. Το αντίθετο. Αλλά δεν είναι και πλούσιοι. Όπως επιδιώκει να τους παραστήσει η λαϊκίστικη δημοσιογραφία και το κουβεντολόι του καφενέ. Ας το καταλάβουμε, κάποτε: έχουν μεγάλα έξοδα οι βουλευτές. Μόνο για κεράσματα, που λέει ο λόγος, για γάμους, κηδείες, βαφτίσια, γιορτές και πανηγύρια, ξοδεύουν έναν περίδρομο λεφτά. Επαναλαμβάνω, όμως: δεν κακοπερνάνε. Κερδίζουν όσα τους επιτρέπουν να ζουν καλά ή πολύ καλά, αν θέλετε.

Και τώρα πάμε παρακάτω: η Ελλάδα είναι βουτηγμένη στα χρέη ώς τον λαιμό.

Αυξάνεται η φορολογία, κόβονται μισθοί και επιδόματα, παγώνουν οι προσλήψεις, κλείνουν μαγαζιά, οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται, οι νέοι τρελαίνονται, η ζωή όσο πάει και καμπουριάζει. Για να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας και να μην καταποντιστούμε στο βάραθρο, περιορίζονται οι δημόσιες δαπάνες κατά 10% και ο λαός πληρώνει, όλο πληρώνει, από τα ελάχιστα χρήματα που έχει. Εντούτοις, δεν μειώνεται η προεδρική χορηγία, οι αμοιβές των πολιτικών υπαλλήλων και οι μισθοί των στρατιωτικών.

Αλλά και οι βουλευτές μένουν έξω από τις «δαγκωματιές» του κράτους! Οι αποζημιώσεις τους, που ξαναλέω, δεν είναι μεγάλες, θα μείνουν ανέγγιχτες! Και γκρινιάζουν επιπλέον- και ξεσπάνε στον Πετσάλνικο- επειδή θα παίρνουν λιγότερα χρήματα, κατά 15%, όταν παρίστανται σε κοινοβουλευτικές επιτροπές! Νομίζω ότι οι ίδιοι θα έπρεπε να δώσουν το παράδειγμα στους άλλους πολίτες, αντί να διαμαρτύρονται. Όφειλαν να είναι οι πρώτοι που θα περιόριζαν τις απολαβές τους, με τη θέλησή τους, σε αυτή την κρίσιμη για την οικονομία της χώρας περίοδο. Και κάτι που έθιξε ο συνάδελφος Γ. Καρελιάς στην «Ελευθεροτυπία»: «Αλήθεια, σε εποχές λιτότητας, ο Πρωθυπουργός χρειάζεται τόσους συμβούλους; Μόλις προχθές ανακοίνωσε καμιά δεκαριά νέους!».