ΜΑΤΙΕΣ Ο Παπούλιας

Από φράγκα έχουμε τα χάλια μας.

Σε όλους χρωστάμε, όλοι μας βρίζουνε και μας απειλούν, όλοι μας κυνηγάνε. Αλλά από Προέδρους Δημοκρατίας, σκίζουμε! Δέκα χρόνια ο Κωστής Στεφανόπουλος, και για τη δεύτερη πενταετία τώρα ο Κάρολος Παπούλιας. Και οι δύο υπέροχοι! Και με τον λαό να τους χειροκροτεί και να τους «υπερψηφίζει». Ευχαριστημένος και, κυρίως, γαληνεμένος.

Και η πλάκα είναι ότι τόσο ο Στεφανόπουλος όσο και ο Παπούλιας δεν είχαν βγει βουλευτές πριν από την εκλογή τους στο ύπατο αξίωμα της χώρας! Δηλαδή, «δεν μας κάνετε για βουλευτές, αλλά είσαστε άξιοι για πρώτοι πολίτες της χώρας!». Και η άλλη πλάκα: και ο ένας και ο άλλος προτάθηκαν από κόμματα στα οποία δεν ανήκαν! Αυτά έχει η πολιτική. Αυτά έχει, συχνά, και η ζωή.

Το βέβαιο είναι, πάντως, ότι η Ελληνική Δημοκρατία στέκεται γερά στα πόδια της. Και οι Έλληνες πολίτες έχουν ωριμάσει. Έχουν καταλάβει, πλέον, ότι πρέπει να στηρίζουν με κάθε τρόπο τους θεσμούς. Δεν έχουν καμία σχέση με τους πολίτες παλαιότερων γενεώνανήκω κι εγώ σ΄ αυτές- που είχαν λυμένο το ζωνάρι τους για καβγά έτσι και τους κοίταζε κανείς από… δεξιά ή αριστερά!

Δεν ξέρω πώς θα ήταν τα πράγματα αν ο Πρόεδρος είχε εξουσίες, όπως επί Κωνσταντίνου Καραμανλή (πρώτη πενταετία). Πολλοί έχουν υποστηρίξει ότι οι εξουσίες θα έπρεπε να διατηρηθούν. Πιστεύω το αντίθετο. Έχουμε αυτήν την ειρήνη, επειδή ο Αντρέας αποφάσισε να κάνει τη σημαντική κίνηση: να αφαιρέσει από τον Πρόεδρο τη δύναμη που είχε κάποτε. Έτσι, τα πράγματα προχώρησαν καλά, χωρίς αντιπαλότητες και διενέξεις. Οι κυβερνήσεις αποφασίζουν και ο ανώτατος άρχοντας συμφωνεί και υπογράφει.

Γνωρίζω τον Κάρολο Παπούλια πολλά χρόνια. Εαμίτης, αγωνιστής, από τους πρώτους που αντιτάχθηκαν έργω στη χούντα, από τους πιο στενούς συνεργάτες του Παπανδρέου, υπουργός των Εξωτερικών σε δύσκολες εποχές, σε κρίσιμες αποστολές, με σπουδαίες πρωτοβουλίες για ειρήνη και συναδέλφωση των λαών. Και άνθρωπος προσηνής και μειλίχιος. Και ρεαλιστής. Είναι εκείνος που μετέτρεψε την επέτειο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, από κοσμικό πάρτι που ήτανε επί Καραμανλή, σε λαϊκή γιορτή, με πρώτους καλεσμένους, ανώνυμους άντρες- και γυναίκες – που βγήκανε μπροστά επί δικτατορίας.

Ήταν ευτυχής η έμπνευση του Κώστα Καραμανλή να τον προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όσο κι αν αυτή η έμπνευση, όπως υποστηρίζεται γενικώς, είχε αφετηρία της τις πολιτικές σκοπιμότητες της εποχής. Σημασία έχει ότι ο κύβος ερρίφθη. Και το αποτέλεσμα δικαίωσε την πρωτοβουλία. Γιατί ο Παπούλιας άσκησε τα καθήκοντά του με σεβασμό στο Σύνταγμα και φώναζε «παρών» όποτε χρειάζονταν τη συμπαράστασή του οι φτωχοί και οι αδικημένοι, ο λαός της ανάγκης.

Ο Κάρολος Παπούλιας συγκινείται όταν του λένε ότι είναι ο μοναδικός σοσιαλιστής Πρόεδρος της Ευρώπης. Γιατί νιώθει σοσιαλιστής. Πιστεύει στον σοσιαλισμό. Και ξέρει να ορθώνει το ανάστημά του όποτε αυτό χρειάζεται.

Με το καλό και η δεύτερη πενταετία.