ΡΙΠΕΣ Ο λογαριασμός

Η σημερινή αποκάλυψη των «ΝΕΩΝ» ότι οι Βρυξέλλες θα απαιτήσουν από την Αθήνα να πάρει πρόσθετα, άμεσα και σκληρά μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας:

Η Ελλάδα περνά τη χειρότερη οικονομική κρίση των τελευταίων δεκαετιών. Και ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει για να την ξεπεράσει, επιβάλλει μεγάλες θυσίες και ανατροπές που θα θίξουν τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν περιορίζεται πλέον σε συστάσεις προς τη χώρα μας.

Απαιτεί, εδώ και τώρα, να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα και να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις που η ίδια κρίνει απαραίτητες.

ΤΑ περιθώρια ελιγμών της κυβέρνησης είναι ελάχιστα. Η προσαρμογή της χώρας σε όσα απαιτεί η Ένωση δεν παίρνει αναβολή.

ΑΠΟ μια άποψη αυτό ίσως αποδειχθεί και ευτύχημα: αλλαγές, μεταρρυθμίσεις και εκσυγχρονισμοί που έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και πολλά χρόνια, θα πρέπει να δρομολογηθούν άμεσα. Άλλος δρόμος δεν φαίνεται να υπάρχει.

ΑΣΦΑΛΩΣ η θέση της κυβέρνησης είναι εξαιρετικά δύσκολη. Όχι μόνον επειδή, όπως την κατηγορούν οι ξένοι, δεν προχώρησε τις αλλαγές με την τόλμη, την ταχύτητα και τους ρυθμούς που απαιτεί η κρίση…

ΑΛΛΑ και γιατί εξελέγη υποσχόμενη παροχές, έστω και περιορισμένες, καθώς και ήπιες μεταρρυθμίσεις που δεν θα ανέτρεπαν τις εργασιακές σχέσεις, τα μισθολογικά επίπεδα, το κοινωνικό κράτος και πολλά από τα κεκτημένα.

Η ΕΛΛΑΔΑ όμως βρίσκεται σήμερα στο μάτι του κυκλώνα: είναι στο στόχαστρο των διεθνών κερδοσκοπικών παιχνιδιών, δέχεται σκληρή κριτική από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και η αξιοπιστία της έχει φθάσει στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων δεκαετιών.

ΕΙΝΑΙ προφανές ότι ο κ. Παπανδρέου δεν έχει καμία δυνατότητα να υλοποιήσει πολλά από τα υποσχεθέντα. Και ορθώς το δηλώνει πλέον, ώστε να ξέρουν οι πολίτες τα όρια των δυνατοτήτων της.

ΑΥΤΟ που σίγουρα μπορεί να κάνει ωστόσο, είναι να προσπαθήσει ώστε οι αλλαγές και οι ανατροπές που θα επιβάλει υπό την πίεση των Βρυξελλών να κατανεμηθούν δίκαια.

ΩΣΤΕ να μην την πληρώσουν μόνον οι συνήθεις κατηγορίες πολιτών- θυμάτων. Που, άλλωστε, φταίνε λιγότερο ή καθόλου για τα χάλια της οικονομίας.