[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Όμορφη και παράξενη πατρίδα…

Έχουμε παράξενο πολίτευμα, όπως και να το κάνεις. Δεν μπορεί να το ονομάσει κανείς σκέτα Δημοκρατία.

Το αδικεί. Χρειάζεται κάτι πιο ευρηματικό και βαθύτερο, καθώς και μια περιγραφή ή και πολλές. Θα άξιζε να γινόμασταν χώρα πολιτικού τουρισμού, να έρχονται εδώ φοιτητές από όλο τον κόσμο να μελετάνε την κοινωνία μας, τους πολιτικούς μας, τη διάχυση της εξουσίας μας. Είναι κρίμα που οι τουριστικές καμπάνιες έχουν μείνει στον ήλιο και στη θάλασσα. Υπάρχει τόσο πλούσιο υλικό για μελέτη… Αυτούς τους κλεισμένους από τρακτέρ δρόμους γιατί δεν τους αξιοποιεί κάποιος; Ομάδες φοιτητών από όλο τον κόσμο, από χώρες ανεπτυγμένες, αλλά και υπανάπτυκτες για να μαθαίνουν πώς γίνεται η ανάπτυξη, να πηγαίνουν να τους βλέπουν και να προσπαθούν να καταλάβουν. Γιατί η πιο προστατευμένη επαγγελματική ομάδα της χώρας και ίσως της ηπείρου αποφάσισε να εκβιάσει την κοινωνία και το χρεοκοπημένο κράτος;

Καλά, εμείς το ξέρουμε, έχουμε συνηθίσει, τόσο που πια δεν σκεφτόμαστε για να μη φαρμακωνόμαστε. Ποιος θα έκλεινε τους δρόμους; Οι μεταφραστές λογοτεχνίας;

Αλλά ο φοιτητής από το Κολούμπια, ας πούμε, τι γνώμη έχει; Και όχι, να μη φύγει για την πατρίδα του πριν καθήσει να δει: η κυβέρνηση πώς θα αντιδράσει, με τα υπόλοιπα εκατομμύρια κατοίκων να κρέμονται από τα χείλη της και να παρακαλάνε σιωπηλά – δεν τολμάνε να φωνάξουν – να μην υποχωρήσει στις τρακτερικές πιέσεις; Κι αν οι παρακλήσεις πιάσουν και η κυβέρνηση αντέξει, ας μην κάνει τίποτε άλλο, ας χαρεί κι αυτός σιωπηλά. Αλλά αν δεν πιάσουν, ας μπει στον κόπο ο περί ου ο λόγος φοιτητής να προτείνει ένα όνομα για το πολίτευμά μας, κάτι ευφάνταστο και πολύχρωμο, όχι αυτό το σαχλό που έχουμε, δημοκρατία…