«Το μίνιμαλ ξυπνάει τις αισθήσεις»

Η σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική βραβεύεται στο πρόσωπο του Μανώλη Αναστασάκη για το μίνιμαλ δωμάτιο σε ένα παλάτσο του 16ου αιώνα
«Για να προσπαθήσει κανείς να είναι τόσο λιτός και ταυτόχρονα τόσο ουσιαστικός όσο η ζωγραφική του Μοντριάν ή του Γιάννη Μόραλη και όσο η αρχιτεκτονική των Μις Βαν Ντε Ρο ή του Ταντάο Άντο οφείλει να έχει για οδηγό την απλότητα και τη σαφήνεια. Χρειάζεται να έχει άξονα στην έμπνευσή του ένα σιστερσιανό μοναστήρι του 13ου αιώνα ή μία παραδοσιακή ιαπωνική κατοικία και να προτείνει απλές και ευκρινείς οριζόντιες και κάθετες επιφάνειες» λέει στα «ΝΕΑ» ο Μανώλης Αναστασάκης. «Αυτές οι επιφάνειες χρησιμοποιούνται ως γραφείο, ερμάριο, κρεβάτι».

Γι΄ αυτές τις επιφάνειες στο απολύτως μίνιμαλ και απλό δωμάτιο ενός παλάτσο του 16ου αιώνα στο Παλέρμο της Σικελίας ο Μανώλης Αναστασάκης κέρδισε έναν διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Και μαζί του και η σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική.

Το «Μίνιμαλ δωμάτιο» του Έλληνα αρχιτέκτονα διακρίθηκε στην κατηγορία του με το πρώτο βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό που διοργάνωσε η Αρχιτεκτονική Σχολή του Παλέρμο με την εταιρεία Αtelierx4. Ο διαγωνισμός αφορούσε τον εσωτερικό σχεδιασμό των δεκατεσσάρων δωματίων του παλάτσο και συμμετείχαν 186 αρχιτεκτονικά γραφεία από είκοσι χώρες.

Η ιδέα του Μανώλη Αναστασάκη και του συνεργάτη του Δημήτρη Φραγκιά απηχεί τη φράση του Γερμανο-αμερικανού εκπροσώπου της αρχιτεκτονικής του μοντέρνου κινήματος Μις Βαν Ντε Ρο «Το λίγο είναι το περισσότερο» (Less Ιs Μore). «Στόχος μας ήταν ο επισκέπτης του δωματίου να έχει μια γνωστική εμπειρία παράλληλα με την ενεργοποίηση των αισθήσεών του. Η έννοια του δωματίου ξενοδοχείου έχει αλλάξει. Δεν είναι πια ομοιόμορφα τετράγωνα με συγκεκριμένες διαστάσεις, ίδια διαρρύθμιση και ίδια έπιπλα σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Ένα ξενοδοχείο σήμερα μπορεί να δέσει με τον τόπο γύρω από αυτό και να σηματοδοτήσει και την ιστορία της πόλης όπου χτίστηκε. Αυτό είναι και το νόημα της μεταττροπής του ιστορικού κτιρίου στην πλατεία του Παλέρμου σε σύγχρονο ξενοδοχείο με δωμάτια σαν αίθουσες τέχνης».

Τα δεκατέσσερα δωμάτια του παλάτσο Καστρόνε παρουσιάζουν αντίστοιχες έννοιες που απασχολούν τον σύγχρονο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό εσωτερικών χώρων. Η μελέτη των Ελλήνων αρχιτεκτόνων έχει τίτλο «Η σύλληψη της επιφάνειας».

«Μέσα σε αυτό το δωμάτιο πρωταγωνιστούν οι οριζόντιες και κάθετες επιφάνειες. Ο επισκέπτης βιώνει μια ήρεμη ένταση η οποία δημιουργείται από τον λιτό σχεδιασμό του κρεβατιού, των πάγκων, των ντουλαπιών», εξηγεί ο αρχιτέκτονας. Το εντυπωσιακό στοιχείο του δωματίου είναι η γυάλινη επιφάνεια πίσω από το κρεβάτι που διαχωρίζει το υπνοδωμάτιο από το μπάνιο. Η διαφάνεια του γυαλιού δεν βαραίνει και δεν εμποδίζει το βλέμμα να απλωθεί στον χώρο. «Στη σύνθεση όγκων μέσα στο δωμάτιο υπάρχουν λιτή έκφραση, λείες επιφάνειες και όχι πλεονασμοί. Ο μίνιμαλ σχεδιασμός με τίποτα δεν σημαίνει ότι θα θυσιάσεις τη λειτουργικότητα του χώρου ή ότι θα σχεδιάσεις κάτι βαρετό και απλοϊκό. Η σπαζοκεφαλιά βρίσκεται στο να δημιουργήσεις με τα λιγότερα μέσα το πιο δυνατό λειτουργικό αποτέλεσμα».

LΙΝΚ

http://www.suitedautore.org.

Ξενοδοχείοέργο τέχνης

Στην κεντρική πλατεία του Παλέρμου δεσπόζει το παλάτσο Καστρόνε Σάντα Νίνφα. Ένα αρχιτεκτόνημα του τέλους του 16ου αιώνα που γειτνιάζει με τον καθεδρικό ναό της σικελικής πρωτεύουσας. Το Μέγαρο Καστρόνε Σάντα Νίνφα θεωρείται σήμερα ως ένα από τα χαρακτηριστικά δείγματα της μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής.

Ξεχωρίζει χάρη στον εσωτερικό αυλόγυρο με την αψιδωτή λότζια. Οι όψεις του παλάτσο Καστρόνε ανήκουν στην ιστορία της αρχιτεκτονικής και της πόλης του Παλέρμου. Το κέλυφος γίνεται κομμάτι του παρόντος και μετατρέπεται σε ξενοδοχείο- έργο τέχνης, τα δωμάτια του οποίου παρουσιάζουν την ιστορία της αρχιτεκτονικής και του ντιζάιν. Εκεί, ο αρχιτέκτονας Μανώλης Αναστασάκης θα διηγείται την επίδραση του μινιμαλισμού στο μοντέρνο κίνημα.