ΜΑΤΙΕΣ Υποσχέσεις

Τώρα που το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται εκατό μέρες στην εξουσία και ο Καραμανλής σε μόνιμη άδεια, δεν θα ήταν παράλογο να ισχυρισθεί κανείς ότι ο αρχηγός της Ν.Δ. τη νύχτα της συντριβής του κόμματός του δεν ήταν ιδιαιτέρως δυστυχής που παρέδιδε το τιμόνι της χώρας στον Παπανδρέου. Διότι ο Καραμανλής γνώριζε από πρώτο χέρι ότι η οικονομική μας κατάσταση είναι στο χείλος του γκρεμού. Επομένως, αν ήταν εκείνος νικητής των εκλογών, δεν θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα. Θα του καιγόταν η ψυχή.

Ο Παπανδρέου δεν γνώριζε ότι έχουμε τα χάλια μας. Σίγουρα όμως το υποπτευόταν. Άλλο πράγμα ωστόσο η υποψία και άλλο η βεβαιότητα. Η υποψία αφήνει ένα περιθώριο ελπίδας. Η βεβαιότητα, κανένα. Σε αυτό το περιθώριο ελπίδας, εικάζω, στηρίχτηκε ο Γιώργος για να εξαγγείλει προεκλογικώς όσα ενθαρρυντικά εξήγγειλε («λεφτά υπάρχουν» κ.λπ.).

Γιατί δεν τον έχω ικανό- και νομίζω και ολόκληρος ο ελληνικός λαός- να δίνει ψεύτικες υποσχέσεις.

Ο Καραμανλής την κοπάνησε και κάνει, μέχρι τώρα, υπέροχες διακοπές με την οικογένειά του. Ο Παπανδρέου πήρε σε γυμνά χέρια την πυρακτωμένη μάζα των ελλειμμάτων, του χρέους, των διαλυμένων εισπρακτικών μηχανισμών κ.λπ. και βρέθηκε εκτεθειμένος. Όχι μόνο στον άνεμο των θηριωδών προβλημάτων που κληρονόμησε, αλλά και στον ίδιο τον εαυτό του: στις προεκλογικές δεσμεύσεις του. Και κάθε μέρα χτυπιέται από δέκα μεριές.

Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι ο Πρωθυπουργός, αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση της χώρας και βλέποντας την οικτρή κατάσταση της οικονομίας, θα έπρεπε να μιλήσει απευθείας στον λαό και να πει ότι παρέλαβε χάος από τη Ν.Δ. Και να δώσει συγκεκριμένα στοιχεία. Και αμέσως μετά να πει ότι, ούτως εχόντων των πραγμάτων, αδυνατεί να υλοποιήσει όσα έταξε. Αλλά αυτός, εκεί, επιμένει! Και σπρώχνει μοιραία την οικονομία ακόμη πιο βαθιά, στο τέλμα.

Σαν να πιστεύει ότι το να είναι εντάξει με τις υποσχέσεις του είναι πιο σπουδαίο από το να νοικοκυρέψεις τα οικονομικά της χώρας!

Κανείς δεν είναι, βέβαια, κατά του Παπανδρέου και της κυβέρνησής του. Οι πάντες εύχονται να πετύχει. Ακόμη και η Ν.Δ.! Στο κάτω κάτω, δεν υπάρχει καμιά άλλη λύση. Αλλά όσα παράξενα συμβαίνουν κατά την άσκηση της εξουσίας, οφείλουμε όλοι να τα επισημαίνουμε. Με πρώτο, κατά τη γνώμη μου, το γεγονός ότι πολλοί υπουργοί της κυβέρνησης δείχνουν μισοζαλισμένοι. Άλλα λένε τη μια μέρα, άλλα την άλλη. Άλλα αποφασίζουν και άλλα πράττουν. Και ύστερα τρέχουν για να πάρουν πίσω το λάθος.

Έγραφε η «Καθημερινή» στο κύριο άρθρο της το Σάββατο: «Ορισμένοι στην κυβέρνηση έχουν μπερδέψει την επικοινωνία με την άσκηση πολιτικής σε σοβαρές υποθέσεις του κράτους. Αυτό είναι προφανές ότι συμβαίνει, για παράδειγμα, με το οικονομικό επιτελείο το οποίο αποδύεται σε μαραθώνιο συνεντεύξεων και διαρροών χωρίς ποτέ να έχει να ανακοινώσει κάτι συγκεκριμένο. Αυτή η διαδικασία δεν έχει τίποτα να κάνει με την ανοιχτή διαβούλευση. Πρόκειται για επιπολαιότητα η οποία έχει προκαλέσει παράλυση στην αγορά και σύγχυση στους πολίτες».