Φαινόμενα
Ποια, αλήθεια, «καρδιά της δημοκρατίας» χτυπήθηκε; Μια πολυσύχναστη πλατεία είναι το Σύνταγμα, περιτριγυρισμένη από παρτέρια
Ακριβοπληρωμένη τρομολαγνεία
, Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr
Ας το σκεφτούμε.
Κάθε φορά που τρομάζουμε, είναι μόνο και μόνο για να πληρώσουμε μια όλο και πιο ακριβή (σε χρήμα και ελευθερίες) «προστασία»
Εντάξει. Τρομάξαμε. Ολόκληρη έκρηξη την ώρα έναρξης των δελτίων ειδήσεων ήταν. Έξω από τη Βουλή, όπου υπήρχε πλήθος ρεπόρτερ με κάμερες που ετοιμάζονταν για απευθείας συνδέσεις με τα κανάλια τους. Άριστη επικοινωνιακώς η επιλογή. Το ΄παμε. Το ξανάπαμε. Πήραν πάσα και οι τρομολάγνοι της τηλεδημοσιογραφίας και της πολιτικής, «χτυπήθηκε η καρδιά της δημοκρατίας» είπε ο ένας (Δένδιας). Μα φυσικά, η πολιτική του τρόμου θεωρείται άκρως αποδοτική για τους πρεσβεύοντες συντηρητικές ιδέες και κυρίως έξοχο μέσο ελέγχου της λαϊκής φαντασίας. «Φανταστείτε ότι κάποιος ανενόχλητος κυκλοφορούσε στο κέντρο της Αθήνας με μια ωρολογιακή βόμβα σε μια σακούλα», επέμενε και ο Πάνος Σόμπολος στο Μega.
Αυτό θα μπορούσε να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή για οποιοδήποτε λόγο. Και στην Ιαπωνία ένας σαλεμένος πετούσε καυστικό οξύ στους περαστικούς, έτσι, χωρίς λόγο. Ο τρόμος παραμονεύει παντού στις κοινωνίες μας. Στον δρόμο από τον ασυνείδητο και μεθυσμένο οδηγό, στη θάλασσα από τα σαπιοκάραβα και τις φουρτούνες, στον αέρα από λάθος του πιλότου ή από κακή συντήρηση των αεροπλάνων. Την 11η Σεπτεμβρίου ανακαλύψαμε ότι παραμονεύει ολόκληρο τον πολιτισμό των δυτικών κοινωνιών μας ο Μπιν Λάντεν και πριν από αυτόν ήταν ο κακός Σαντάμ Χουσεΐν και πάει λέγοντας.
Μόνο η πολιτική φαυλότητα μπορεί να υπηρετήσει με τόση ελαφρότητα τον επικοινωνιακό στόχο μιας ανθυποργάνωσης του μιντιακού τρόμου. Γιατί η ίδια η έκρηξη ήταν το λιγότερο μπροστά στις διαστάσεις που της έδωσαν οι αλλεπάλληλες απευθείας συνδέσεις καναλιών με το πολύπαθο παρτέρι μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και κατόπιν οι ερμηνείες πολιτικών, ανάλογα με τα κομματικά οφέλη.
Ποια, αλήθεια, «καρδιά της δημοκρατίας» χτυπήθηκε;
Μια πολυσύχναστη πλατεία είναι το Σύνταγμα, περιτριγυρισμένη από παρτέρια, στα οποία μπορεί οποιοσδήποτε να κρύψει οτιδήποτε ανά πάσα στιγμή. Η μοναδική απειλή κατά της δημοκρατίας είναι η μιντιακή υπερβολή του τρόμου και η πολιτική εκμετάλλευσή της.
Με τη σκέψη των πολιτών παγιδευμένη στον τρόμο και την ψυχραιμία απούσα μπροστά στη «σκοτεινή απειλή» που μπορεί να κρύβει κάθε σακούλα στο χέρι αγνώστου στο κέντρο της Αθήνας, οι μόνες που κερδίζουν είναι οι νοοτροπίες της καθυστέρησης και του σκοταδισμού όπως συνέβη στην Αμερική του Μπους με αφορμή την 11η Σεπτεμβρίου.
Η μοναδική απειλή κατά της δημοκρατίας είναι η μιντιακή υπερβολή του τρόμου και η πολιτική εκμετάλλευσή της
Η ΤV του εύκολου εντυπωσιασμού
Το πρόβλημα αρχίζει μόνο από τη στιγμή που θα παραδοθούμε στον τρόμο. Όπως συνέβη και με άλλες περιπτώσεις τρομολαγνικής ενημέρωσης, που πάγωσαν σκέψη και ψυχραιμία. Μήπως η τρομοκρατία του ιού Η1Ν1 της γρίπης δεν θα κοστίσει πανάκριβα εμβόλια που θα αχρηστευτούν κατά εκατομμύρια σε έναν τόπο για τον οποίο ήδη το κόστος της υγείας είναι δυσβάστακτο;
Όσο για το ψευδοδίλημμα ότι πρέπει να ενημερωθεί ο πολίτης, το θέτει μόνο η τηλεόραση του εύκολου εντυπωσιασμού, γιατί από την απλή ενημέρωση μέχρι την τρομολαγνική η διαδρομή είναι μεγάλη. Και η πρώτη που πλήττεται είναι η ίδια η τηλεοπτική ενημέρωση.
Γιατί όσο πιο ψυχαγωγικά θριλερική γίνεται τόσο λιγότερο μπορεί να πείσει για την εγκυρότητα και εντέλει για τη σημασία της στη λειτουργία της δημοκρατίας.












