[ Δρόμοι ]

Η εβδομάδα…
… που πέρασε σημαδεύτηκε από στοιχεία τα οποία εξακολουθούν να δείχνουν άνοδο της ανεργίας στην Αμερική και την Ευρώπη. Καθώς έκλεινε η χρονιά, η ανεργία της ευρωζώνης σημείωνε νέο ρεκόρ από το 1998 αγγίζοντας το 10%. Το ίδιο και στην Αμερική, όπου 4,2 εκατομμύρια θέσεις εργασίας χάθηκαν μέσα σε ένα χρόνο.

Στους δύο…
… πυλώνες του συστήματος, οι ομοιότητες είναι τραγικές: 15,3 εκατομμύρια άνεργοι στην Αμερική (διπλάσιοι σε σχέση με πρόπερσι), 15,7 εκατομμύρια άνεργοι στην ευρωζώνη. Στις δύο μεγαλύτερες και πλουσιότερες περιοχές της Δύσης, η ίδια εικόνα του συστήματος. Οι στρατιές των ανέργων διαψεύδουν τους αισιόδοξους οικονομολόγους που αρνούνται να δουν το «Ναυάγιο»: «Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω».

Το 1930…
… ο συνολικός πληθυσμός της Αμερικής ήταν 123 εκατομμύρια. Το 1933, στην κορύφωση της μεγάλης κρίσης, η ανεργία είχε φτάσει στο 25% του ενεργού πληθυσμού. Δηλαδή 11.385.000 άνθρωποι ήταν άνεργοι. Δεν ξέρουμε αν η ανεργία θα φτάσει στο ποσοστό εκείνης της εποχής. Ένα όμως είναι βέβαιο: πως οι άνεργοι σήμερα είναι αριθμητικά περισσότεροι από τότε. Σε όσους οικονομολόγους βιάστηκαν να δουν φως στην άκρη του τούνελ, ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν εφιστά την προσοχή: «Δεν συμμερίζομαι την αισιοδοξία που είναι σήμερα διάχυτη για τις προοπτικές ανάκαμψης. Το κύριο επιχείρημά τους προέρχεται από το παρελθόν, όταν οι μεγάλες κρίσεις στις παγκόσμιες οικονομίες έφερναν ταχεία ανάκαμψη. Όμως, τα αίτια εκείνων των κρίσεων ήταν διαφορετικά. Και δεν είναι σωστό να τις θεωρούμε σαν καλό προηγούμενο». Εκτός από τους αριθμούς των ανέργων, υπάρχουν κι άλλοι αριθμοί που επιβεβαιώνουν την άποψη του Κρούγκμαν. Το πρακτορείο Μπλούμπεργκ έλεγε πως το 2007 τα κουπόνια τροφίμων στο Μιζούρι, στο Μέιν και το Μίσιγκαν είχαν απορροφηθεί σε ποσοστό 89-100% από τους δικαιούχους. Τα πράγματα χειροτέρεψαν ακόμη περισσότερο από τότε. Οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» γράφουν πως «ένας στο οκτώ ενηλίκους και ένα στα τέσσερα παιδιά στην Αμερική» σιτίζονται με κουπόνια. Όπως γράφει το ιστολόγιο «Ουάσιγκτον», τα κουπόνια είναι σήμερα ό,τι ήταν τα συσσίτια με τις σούπες στη μεγάλη κρίση του 1929.

Η ανεργία…
… είναι σήμερα ένας εφιάλτης. Σύμφωνα με διεθνή δημοσκόπηση που επικαλείται η γαλλική εφημερίδα «Λα Ντεπές», το ποσοστό των ανθρώπων που φοβούνται μήπως χάσουν τη δουλειά τους ανέρχεται σε 31% στην Ευρώπη και 27% στην Αμερική. Όμως, ο πιο τραγικός είναι ένας άλλος αριθμός. Σε έρευνά του, ο οικονομολόγος Τζέιμς Γκαλμπρέιθ διαπίστωσε πως από όλα τα μέτρα που παίρνει η αμερικανική κυβέρνηση το πιο αποδοτικό για την οικονομία είναι τα κουπόνια: κάθε δολάριο που δαπανά σε κουπόνια τροφίμων αποδίδει στην οικονομία 1,73 δολάρια, πολύ περισσότερα δηλαδή από όσα αποδίδουν οι επενδύσεις σε υποδομές (1,59) ή οι επιστροφές φόρων (1,26). Αυτή είναι για την ώρα η καλύτερη πρόταση που έχει να κάνει το σύστημα: το πέρασμα από τον πολιτισμό της εργασίας στον πολιτισμό των κουπονιών.