ΜΑΤΙΕΣ Η τηλεόραση

Δεν έχω άποψη για τον υπουργό Πολιτισμού Παύλο Γερουλάνο. Με ικανοποίηση, πάντως, άκουσα αυτά που είπε στους τηλεοπτικούς συντάκτες, την περασμένη Τετάρτη, για τη δημόσια τηλεόραση. Τα λόγια του: «Ο κόσμος διψάει για ποιοτική τηλεόραση. Δεν συζητείται θέμα συρρίκνωσης της ΕΡΤ. Αντίθετα, η κυβέρνηση θα εξέταζε πιο προσεκτικά το σενάριο διεύρυνσης της δημόσιας τηλεόρασης».

Μου άρεσαν αυτά που είπε, γιατί έχω κι εγώ την πεποίθηση ότι η δημόσια τηλεόραση, αν είναι ποιοτική, πολλά μπορεί να προσφέρει στον πολιτισμό. Και θέλω εδώ να σημειώσω τα εξής: τον Ιούνιο του 2004, πρωθυπουργός μόλις τριών μηνών ο Κώστας Καραμανλής, με κάλεσε να του πω τη γνώμη μου για θέματα πολιτισμού. Είχε συναντήσει, μία εβδομάδα πριν από μένα, τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μιχάλη Κακογιάννη.

Του είπα μέσες- άκρες: η ΕΡΤ στέλνει την εικόνα της, τα προγράμματά της, σε ολόκληρη την Ελλάδα. Από την πολυκατοικία του Κολωνακίου ώς την καλύβα του πιο απομακρυσμένου χωριού. Αυτό δεν συμβαίνει με τις εκπομπές των ιδιωτικών καναλιών. Επιπλέον, τα ιδιωτικά κανάλια κατά κανόνα παίζουν σάχλες. Και όταν προβάλλουν κάποια ενδιαφέρουσα ταινία, τη σταματάνε, κάθε τόσο, για διαφημίσεις.

Ο κόσμος, όμως, πρόσθεσα, σε πολύ μεγάλο ποσοστό, παρακολουθεί τις εύπεπτες εκπομπές των ιδιωτικών καναλιών. Πώς θα αντιμετωπίσει, λοιπόν, η Πολιτεία αυτή τη μόνιμη σάχλα τής μη δημόσιας τηλεόρασης; Μα, με εξαιρετικά προγράμματα που θα παρουσιάζει η ΕΡΤ. Και κατέληξα:

υπάρχουν πολλοί σημαντικοί Έλληνες, συγγραφείς, σκηνοθέτες, μουσικοί κ.λπ., που αν τους ανατεθεί να φτιάξουν σίριαλ, π.χ. για την ΕΡΤ, αφού τα σίριαλ έχουν τη μεγαλύτερη ακροαματικότητα, θα παρουσιάσουν «αγγέλους» που θα πουλιούνται και στο εξωτερικό. Αλλά το μεγάλο κέρδος θα είναι τούτο: ο κόσμος που έχει συνηθίσει να βλέπει ανοησίες- κουτσομπολιά, γάμους «αστέρων», βαφτίσια, σκανδαλώδεις έρωτες- θ΄ αρχίσει σιγά σιγά να ξεφεύγει απ΄ αυτές τις χρωματιστές σαπουνόφουσκες. Και θα αγκιστρώνεται σε προγράμματα υψηλότερου επιπέδου, λαϊκά σε πρώτη φάση. Γιατί αν δεν είναι λαϊκά, το παιχνίδι θα χαθεί.

Και πάνω εκεί, του έφερα το παράδειγμα του Θεοδωράκη και του Χατζιδάκι. Που έγραψαν λαϊκά τραγούδια, ακολουθώντας τα βήματα του Μάρκου, του Τσιτσάνη, του Παπαϊωάννου. Και κατάφεραν να τραγουδιούνται στους δρόμους και τις ταβέρνες, ζεϊμπέκικα και χασάπικα, σε στίχους του Γκάτσου, του Λειβαδίτη, του Χριστοδούλου κι ακόμα του Ελύτη και του Σεφέρη.

Φάνηκε να συμφωνεί. Και έγιναν κάποια θετικά βήματα, ιδίως στο Ραδιόφωνο.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου βρίσκεται περίπου τρεις μήνες στο τιμόνι. Και η ΕΡΤ δεν έχει, ίσαμε τώρα, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο που θα κουμαντάρουν τα πράγματα, θα πάρουν αποφάσεις, θα σχεδιάσουν ένα πλάνο για το σήμερα και το αύριο! Και διάβασα ότι ο υπουργός Πολιτισμού μελετά βιογραφικά για να καταλήξει στο τι μέλλει γενέσθαι, στα μέσα Ιανουαρίου.

Τι να κάνουμε; Θα περιμένουμε. Μπορούμε κι αλλιώς; Καλό και σοφό είναι, βεβαίως, το γιαβάς γιαβάς. Αλλά ας μη το παραξηλώνουμε. Όχι μόνο στην ΕΡΤ, μα και παντού.

Καλά Χριστούγεννα.