[ Πρόσωπα ] Η γκέι δήμαρχος του Χιούστον

Η Δημοκρατική Ανίς Πάρκερ εξελέγη δήμαρχος του Χιούστον και η πόλη αυτή του συντηρητικού Τέξας, η τέταρτη μεγαλύτερη των ΗΠΑ, είναι πλέον η πρώτη μεγάλη αμερικανική πόλη με δήμαρχο ένα πρόσωπο που έχει δηλώσει ανοικτά την ομοφυλοφιλία του.

Ώς τώρα μόνο μικρές αμερικανικές πόλεις, όπως το Πόρτλαντ στο Όρεγκον, το Πρόβιντενς στο Ρόουντ Άιλαντ ή το Κέμπριτζ, η έδρα του Χάρβαρντ στη Μασαχουσέτη, είχαν αναδείξει έναν γκέι ως πρώτο πολίτη τους. Μπορεί το Χιούστον των δύο εκατομμυρίων κατοίκων να ψηφίζει Δημοκρατικούς, όμως το Τέξας είναι ρεπουμπλικανικό και μία από τις πολιτείες στις οποίες οι ψηφοφόροι απαγόρευσαν διά νόμου τους γάμους μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου. Ακόμη και στο Χιούστον κατέγραψε ηχηρή ήττα η πρόταση να μεταβιβάζονται μετά θάνατον τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα μεταξύ των μελών ζευγαριών του ιδίου φύλου.

Η 53χρονη Ανίς Πάρκερ κέρδισε τη μονομαχία του δεύτερου γύρου των δημοτικών εκλογών με 52,8% των ψήφων έναντι του αντιπάλου της, του Τζην Λοκ, Αφροαμερικανού και επίσης Δημοκρατικού. Ο τελευταίος ηττήθηκε παρά το γεγονός ότι υποστηρίχθηκε από το οικονομικό κατεστημένο της πόλης και από τους μαύρους. Στη συγκέντρωση της νίκης, η νέα δήμαρχος εμφανίσθηκε με τη σύντροφό της, την Κάθυ Χάμπαρντ. Ζουν μαζί από το 1990 και έχουν τρία υιοθετημένα παιδιά. «Σήμερα οι ψηφοφόροι έγραψαν ιστορία. Ξέρω τι σημαίνει αυτή η νίκη για πολλούς από μας, που ήμασταν πεπεισμένοι ότι δεν θα μπορούσαμε ποτέ να φτάσουμε στα υψηλότερα αξιώματα», δήλωσε μετά την εκλογή της. «Πιστεύω ότι η εκλογή μου θα στείλει ένα μήνυμα στον κόσμο, πως το Χιούστον είναι μια πόλη που μπορεί να εκπλήξει πολλούς». Στην προεκλογική εκστρατεία της είχε ωστόσο αποφύγει να προβάλει το γεγονός ότι είναι γκέι, υπογραμμίζοντας αντίθετα την πείρα της ως οικονομικού μάνατζερ, αφού από το 2003 εκλέγεται ανά διετία μέχρι σήμερα ελεγκτής οικονομικών του Δήμου του Χιούστον (το αξίωμα είναι αιρετό). Όμως στη δεκαετία του 1980 υπήρξε ακτιβίστρια των δικαιωμάτων των γκέι, οπότε αμερικανικά ΜΜΕ αναφέρονται στη νίκη της ως «ορόσημο» στον αγώνα των γκέι και «ιστορικό φαινόμενο». Άλλωστε, μπορεί ο αντίπαλός της να απέφυγε να της «επιτεθεί» για τον σεξουαλικό προσανατολισμό της, προτιμώντας να εκμεταλλευθεί την απειρία της στα θέματα της εγκληματικότητας, όμως οι διάφορες ρεπουμπλικανικές επιτροπές και ενώσεις παστόρων επιχείρησαν να δυσφημήσουν την Πάρκερ για την ομοφυλοφιλία της. Το επιχείρημά τους, ότι θα ήταν απαράδεκτο να εκλεγεί μια λεσβία σε μια πολιτεία που έχει απορρίψει τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου, απορρίφθηκε από την πλειονότητα των πολιτών του Χιούστον. «Ανέκαθεν υπερασπίσθηκα το γεγονός ότι είμαι γκέι», έχει δηλώσει εκείνη. «Αποτελεί μέρος του πακέτου που βάζω στο τραπέζι, αλλά μόνον ένα μέρος του».