Τραγουδά τον Μάνο που «του έπαιρνε την ντροπή»

«Μ΄ ενδιέφερε – όσο και να φανεί περίεργοη ομορφιά μου και το “άρπαγμα” της ομορφιάς των άλλων. Μ΄ απασχολούσε επίσης πώς θα γινόμουν στέρεα ωραίος και για πάντα. Κι άρχισα να γράφω μουσική για να μ΄ ερωτευτούν όσοι ήθελαν και επιθυμούσα την αγάπη τους…».

Ένας μυστικός δεύτερος κόσμος, ξεδιπλώνεται πίσω από τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, καθώς η φωνή που γεμίζει το δωμάτιο τονίζει μία, μία τις λέξεις. Ανάμεσα στα λίγα- αλλά χαρακτηριστικά- κείμενα, η «Περιμπανού», η «Μπαλάντα του οδοιπόρου», η «Εποχή της αγάπης», το «Ήσουν παιδί σαν τον Χριστό» και άλλα πασίγνωστα τραγούδια που σιγά σιγά αποδυναμώνουν τις εντάσεις και τους θορύβους της ημέρας και σε παίρνουν μαζί τους. Η δύναμη του τραγουδιστή είναι η κομψότητα της φωνής του. Ο «χατζιδακικός» του λυρισμός. Η φωνή αυτή, σκέφτεσαι, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια φωνή που θα την είχε ανακαλύψει εκείνος- αν την προλάβαινε. Σχεδόν δεν αναγνωρίζεις τον Μάριο Φραγκούλη.

Το «ένδυμα» του τενόρου έχει πέσει στο πάτωμα και τον φαντάζεσαι να στέκεται μπροστά στο πιάνο. «Όταν ήρθε και με βρήκε ο Μάριος», λέει ο Γιώργος Χατζιδάκις που επιμελήθηκε την παραγωγή του CD «Μάνος Χατζιδάκις, Η εποχή της αγάπης» το οποίο κυκλοφορεί αύριο, «τον ρώτησα γιατί ήθελε να κάνει τον δίσκο. Κι εκείνος μου απάντησε: “Γιατί από μικρός όταν τον τραγουδούσα μού έπαιρνε την ντροπή”».

Τρεις μήνες σε καθημερινή βάση ο τενόρος Μάριος έβρισκε τον άλλο Μάριο. «Αληθινά δύσκολη προσπάθεια», λέει ο Γιώργος Χατζιδάκις, «γιατί έπρεπε να ξεχάσει εντελώς τον τρόπο που τραγουδούσε, να τοποθετήσει τη φωνή του διαφορετικά, να ερμηνεύσει διαφορετικά». Το Μουσικό Σύνολο Μάνος Χατζιδάκις- με πρωτεργάτη τον Λευτέρη Μιχαλόπουλο που ανέλαβε τις ενορχηστρώσεις- ολοκλήρωσε την προσπάθεια. Τα τραγούδια δοκιμάστηκαν αρχικά σε σειρά συναυλιών το καλοκαίρι και στη συνέχεια αποφασίστηκε να ηχογραφηθούν.