Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Η εξάρτηση του χρέους

ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΑΥΤΕΣ φάνηκε ακόμη πιο ανάγλυφα τι σημαίνει για μια χώρα το μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα και, κατ΄ επέκτασιν, το μεγάλο δημόσιο χρέος. Φάνηκε, δηλαδή, πόσο ανοχύρωτη είναι μια οικονομία απέναντι σε κερδοσκοπικές επιθέσεις, ακόμη κι αν η χώρα αυτή είναι ενταγμένη στη ζώνη του ευρώ.

Είναι αλήθεια ότι η ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ προστάτεψε οριστικά και αμετάκλητα το τότε εθνικό μας νόμισμα από τα κρούσματα κερδοσκοπίας που εκδηλώνονταν- πριν από την ένταξη. Όμως, η εξάρτηση του Ελληνικού Δημοσίου από τις διεθνείς αγορές χρήματος και κεφαλαίου από τις οποίες δανείζεται για να εξυπηρετήσει τις δανειακές του υποχρεώσεις, έχει ως αποτέλεσμα η ελληνική οικονομία και συγκεκριμένα τα δημόσια οικονομικά να είναι και σήμερα- όπως και τότε- όμηροι των διεθνών τραπεζιτών και των οίκων αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας.

Όταν οι δανειστές μας, και όχι εμείς, καθορίζουν τα επιτόκια με τα οποία δανείζεται η χώρα, είναι σαφές ότι έχουν κάθε λόγο να βάζουν κακούς βαθμούς στη φερεγγυότητα του Ελληνικού Δημοσίου, ανεβάζοντας έτσι το κόστος δανεισμού.

Αυτός είναι και ο λόγοςκαι όχι βέβαια οι όποιες επιταγές των Βρυξελλώνπου η χώρα πρέπει να βάλει φρένο στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και να αρχίσει να μειώνει το δημόσιο χρέος της. Διαφορετικά, η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, οι θέσεις εργασίας και το κοινωνικό κράτος θα είναι υποθηκευμένα στους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οίκους.