Η μασχάλη και τα καρπούζια

ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ γνωστό, κανείς δεν μπορεί να κουβαλά για πολύ δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Κάποια στιγμή μπορεί να βρεθεί με ένα- αλλά κινδυνεύει να του πέσουν και τα δύο…

Ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου πιστεύει προφανώς ότι μπορεί να κουβαλήσει και δύο και τρία καρπούζια ταυτόχρονα. Ότι μπορεί από τη μία πλευρά να κάνει- κάποιες- παροχές, αλλά ταυτόχρονα να στέλνει και μηνύματα αξιοπιστίας στις Βρυξέλλες. Και ζήσαμε όλοι καλά κι αυτοί καλύτερα…

Μέχρι στιγμής, κανείς δεν παίρνει το μήνυμα: και οι παροχές θεωρούνται «λίγες»- μπροστά στα όσα έλεγε προεκλογικά το ΠΑΣΟΚ- αλλά και οι «κινήσεις αξιοπιστίας» εκτιμώνται ως ανέκδοτα από τους αποδέκτες τους.

Ποιοι έχουν δίκιο; Προφανώς, όλοι. Και οι ψηφοφόροι που επένδυσαν στις δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ και εκείνοι στις Βρυξέλλες που λένε «μη ζητάτε πια τίποτε από εμάς, αν δεν δείξετε έμπρακτα ότι έχετε αλλάξει». Και στις δύο περιπτώσεις το θέμα είναι πού θα το βρουν το δίκιο τους.

Η κυβέρνηση όμως είναι που πρέπει να κάνει πλέον τις επιλογές της: να αναβάλει όσο μπορεί τη λήψη μέτρων για τα οποία δεν θα περηφανεύεται; Ή να τα πάρει τώρα που ακόμα είναι νωπή η εκλογική της νίκη;

Με την παρέμβαση του κ. Προβόπουλου, όλοι στο Μαξίμου πρέπει να κατάλαβαν ότι στην πολιτική, η διαφορά ανάμεσα στον θρίαμβο και τον εξευτελισμό είναι δυσδιάκριτη. Άρκεσε μια πονηρή αναφορά του κ. διοικητή- και σε λίγο το θέμα δεν θα είναι πόσο απέτυχε η Ν.Δ., αλλά πόσο μας κορόιδεψε το ΠΑΣΟΚ!

Η απώλεια του μομέντουμ
ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ λοιπόν σε έξι μήνες, έπειτα και από μια ενδεχόμενη νέα υποβάθμιση της χώρας μας από τις αγορές; Αυτό που όλοι μπορούν να φανταστούν: η κυβέρνηση θα έχει χάσει το «μομέντουμ» των 10,5 μονάδων, η αντιπολίτευση θα έχει αρχίσει να αναθαρρεί και θα το έχει ρίξει στην- τρομάρα της- «δομική» αντιπολίτευση. Και φυσικά οι ψηφοφόροι θα έχουν χάσει την πίστη τους.

Είναι αυτό αναπότρεπτο; Προφανώς, όχι. Αρκεί στην κυβέρνηση να ομολογήσουν ότι κάθε μασχάλη αντέχει μόνον ένα καρπούζι.