[ Πρόσωπα ] Ο θηλυκός Γκάντι της Σαχάρας

Απεργία πείνας άρχισε σ΄ ένα ισπανικό αεροδρόμιο η Αμινατού Χαϊντάρ. Η «Πασιονάρια» των Σαχραουί, η γυναίκα που αποκαλούν «θηλυκό Γκάντι της Σαχάρας», κατηγορεί το Μαρόκο και την Ισπανία ότι την εμποδίζουν να επιστρέψει στη χώρα της, τη Δυτική Σαχάρα.

Κόντρα στη σιωπή, αν όχι την αδιαφορία της διεθνούς κοινότητας, η 42χρονη Χαϊντάρ έχει αφιερώσει τη ζωή της στην υπόθεση της αυτοδιάθεσης των Σαχραουί, του λαού της Δυτικής Σαχάρας. Πρόκειται για μια χώρα της ερήμου, μεγάλη όσο η Βρετανία, που το Μαρόκο προσάρτησε το 1975, όταν αποχώρησε η αποικιοκρατική δύναμη, η Ισπανία, και εκμεταλλεύεται έκτοτε τα πολύτιμα φωσφορικά άλατα του υπεδάφους της. Η Χαϊντάρ έχει τιμηθεί με βραβεία για τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχει περάσει χρόνια στις μαροκινές φυλακές, όπου υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια.

Την Παρασκευή, η Χαϊντάρ μετέβη αεροπορικώς από τα ισπανικά Κανάρια Νησιά στη Λααγιούν, την πρωτεύουσα της Δυτικής Σαχάρας όπου ζει- είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών. Όμως οι μαροκινές αρχές της απαγόρευσαν την είσοδο, επειδή δήλωσε Σαχαρινή, αντί για Μαροκινή. Κατέσχεσαν το διαβατήριό της και την έβαλαν σ΄ ένα αεροπλάνο με προορισμό το νησί Λανθαρότε των Καναρίων. Η Χαϊντάρ υποχρεώθηκε να μπει στην Ισπανία παρόλο που δεν είχε διαβατήριο, όμως δεν της επετράπη να αναχωρήσει και πάλι και να επιστρέψει στη Λααγιούν με το αιτιολογικό ότι… δεν έχει διαβατήριο. Την Κυριακή, άρχισε απεργία πείνας κατηγορώντας την Ισπανία ότι την απήγαγε για να υποστηρίξει το Μαρόκο. Οι αστυνομικοί την έδιωξαν από το αεροδρόμιο, εκείνη πέρασε τη νύχτα έξω απ΄ αυτό και χθες το πρωί ξαναμπήκε στο κτίριο.

Το επίσημο μαροκινό πρακτορείο ειδήσεων ΜΑΡ χαρακτήρισε τη Χαϊντάρ «κοινό προδότη» που χειραγωγείται από την Αλγερία, η οποία είχε υποστηρίξει τον πόλεμο που διεξήγαγε το Μέτωπο Πολισάριο για την ανεξαρτησία της Δυτικής Σαχάρας (ώς το 1991 και τη μεσολάβηση του ΟΗΕ για εκεχειρία). Σε πρόσφατη συνέντευξή της, η Χαϊντάρ είχε τονίσει πως «αυτό που είναι απαράδεκτο είναι η σιωπή της διεθνούς κοινότητας για την κατάσταση αυτή. Εδώ και 34 χρόνια υπάρχει μια παράνομη κατοχή και ουδεμία χώρα έχει αναγνωρίσει την κυριαρχία του Μαρόκου επί της Δυτικής Σαχάρας. Περιμένουμε το τέλος του αποικισμού και το δικαίωμά μας στην αυτοδιάθεση, μέσω ενός δημοψηφίσματος. Η τελική απόφαση ανήκει στον λαό των Σαχραουί. Θα πρέπει να επιλέξει ο ίδιος το μέλλον του (…). Υποστηρίζουμε τη μη βία και η αντίστασή μας δεν είναι βίαιη. Σεβόμαστε τον μαροκινό λαό και δεν έχουμε μίσος εναντίον του. Έχουμε νόμιμα δικαιώματα στην ελευθερία, την αξιοπρέπεια και την αυτοδιάθεση».