Απόσυρση σε αρρωστημένες καταστάσεις

Μας… τέλειωσε λοιπόν η απόσυρση των παλαιών αυτοκινήτων, αν και πιστεύω ότι σε βάθος χρόνου αποτελεί μονόδρομο. Ο στόλος των επιβατικών και των φορτηγών αυτοκινήτων χωρίς αντιρρυπαντικές προδιαγραφές αποτελεί βραχνά για το περιβάλλον και είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή πρέπει να γίνουν τα απαραίτητα βήματα ώστε να μειωθεί.

Σήμερα θα ήθελα να αναφερθώ επιγραμματικά στα τρία επιχειρήματα της κυβέρνησης για την κατάργηση του μέτρου της απόσυρσης. Μας είπαν λοιπόν οι αρμόδιοι υπουργοί:

1) Δεν διαθέτουμε αυτοκινητοβιομηχανίες, άρα δεν υπάρχει κίνδυνος μαζικών απολύσεων αν δεν τα πάει καλά η αγορά του αυτοκινήτου στη χώρα μας.

2) Δεν προσφέρει κάποιο περιβαλλοντικό όφελος το μέτρο της απόσυρσης.

3) Δεν επιτρέπει η οικονομική μας κατάσταση να επενδύσουμε 400 εκατ. ευρώ για να στείλουμε στην πρέσα τα γηρασμένα αυτοκίνητα. Ας αρχίσουμε από το πρώτο επιχείρημα. Η Ελλάδα, έτσι και αλλιώς, δεν ανήκει στις βιομηχανικές χώρες και βασίζεται στο εμπόριο, στις υπηρεσίες και στον τουρισμό. Αν δεχθούμε λοιπόν την κυβερνητική άποψη, δεν πρέπει να βοηθηθεί καμία επιχείρηση από αυτούς τους κλάδους. Οι μεγαλοεισαγωγείς αυτοκινήτων στη χώρα μας δραστηριοποιούνται σε ένα σωρό άλλους τομείς (ναυτιλία, πετρέλαια, ξενοδοχεία, αεροπορικές εταιρείες, ακίνητα, εμπόριο κ.λπ.), θα χάσουν σίγουρα λεφτά από την κατάργηση της απόσυρσης, εκείνοι όμως που θα ματώσουν είναι κυρίως οι αντιπρόσωποί τους στις διάφορες γωνιές της επικράτειας. Πρόκειται για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες απασχολούν στις καλύτερες περιπτώσεις μερικές δεκάδες εργαζομένων στις κάθετες μονάδες τους (πωλήσεις, ανταλλακτικά, επισκευές) και τώρα θα αναγκαστούν να κάνουν αιματηρές περικοπές, απολύσεις, ακόμη και να κλείσουν.

Πάμε στο δεύτερο επιχείρημα, περί περιβαλλοντικής σκοπιμότητας. Εδώ να αναφέρουμε ότι το μέτρο της απόσυρσης εφαρμόζεται- και μάλιστα με τρομερή επιτυχία- σε καμιά δεκαπενταριά ευρωπαϊκές χώρες όπως και στις ΗΠΑ, ενώ τα προβλεπόμενα κονδύλια εξαφανίστηκαν εν ριπή οφθαλμού. Χώρες με όχι τόσο γηρασμένους στόλους οχημάτων όπως ο δικός μας και με διαπιστευτήρια στους τομείς της προστασίας του περιβάλλοντος στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια, όπως συμβαίνει ακόμη σήμερα στην Ελλάδα. Συμφωνώ ότι η θέσπιση του Πράσινου Δακτυλίου θα ήταν καταστροφική, εφόσον θα μπορούσαν να κινούνται συνεχώς μέσα στα όριά του κάποιες κατηγορίες αυτοκινήτων. Ήταν όμως στο χέρι της κυβέρνησης να ψηφίσει έναν νόμο με αυστηρά περιβαλλοντικά κριτήρια. Η σταδιακή απαγόρευση της κυκλοφορίας στα αστικά κέντρα για όλα τα Ι.Χ. με παράλληλη έμφαση στα μέσα μαζικής μεταφοράς θα μπορούσε, για παράδειγμα, να αποτελέσει το κίνητρο για ορθολογικότερη χρήση των αυτοκινήτων μας και θα μείωνε αισθητά τη ρύπανση.

Όσο για το κόστος των 400 εκατ. ευρώ, αυτό θα υπερκαλυπτόταν από τα αυξημένα έσοδα που θα προέκυπταν από το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης και τον ΦΠΑ των επιπρόσθετων ταξινομήσεων. Βεβαίως, θα επιβάρυναν το εμπορικό μας ισοζύγιο καθώς θα άνοιγε η ψαλίδα μεταξύ εισαγωγών και εξαγωγών. Εδώ όμως δεν είναι τα πράγματα τόσο τραγικά, αφού η χαμηλή ζήτηση έχει μειώσει τον τελευταίο χρόνο δραστικά τις εισαγωγές ξένων προϊόντων στη χώρα μας. Γράφτηκε επίσης ότι θα διατεθούν τα 400 εκατ. ευρώ για την Παιδεία. Μαζί σας! Αφού όμως ξεκαθαρίσει άμεσα το τοπίο με τις περίπου 11.000 αποσπάσεις εκπαιδευτικών σε γραφεία, εξαιτίας των οποίων υπάρχουν αυτά τα τεράστια κενά προσωπικού στα σχολεία μας. Ας επιστρέψουν πρώτα όλοι αυτοί οι δάσκαλοι και καθηγητές στις θέσεις τους, ας ασκήσουν το λειτούργημά τους και μετά βλέπουμε πλέον πόσα κονδύλια πρέπει να επενδυθούν στην Παιδεία και σε ποιους επιμέρους τομείς. Τα λογιστικά τρικ απλώς διαιωνίζουν αρρωστημένες καταστάσεις, οι οποίες χρειάζονται επίσης… απόσυρση.