Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ

Το βιβλίο των Αμπάτε και Καρλότο θα σοκάρει με τον ακραίο κυνισμό τού πρωταγωνιστή, τον οποίο οι συγγραφείς δεν κάνουν καμιά προσπάθεια να καταστήσουν έστω και ελάχιστα συμπαθή, με εξαίρεση ίσως τις εμμονές του με τον Ντέιβιντ Μπάουι και την απόπειρα ένδυσης επεισοδίων της ζωής του με στοιχεία δανεισμένα από τον κινηματογρά- φο. Αλλά η ζωή δεν είναι ταινία, οι μαφιόζοι ουδόλως εξωραΐζονται, οι φίλοι απουσιάζουν παντελώς, η προδοσία είναι στην ημερήσια διάταξη και η κοινωνία εμφανίζεται ως σύμφυρμα ανόητων, βίαιων νεόπλουτων, έτοιμων να πουλήσουν την ψυχή τους στον διάβολο για λίγο ακόμη χρήμα ή ένα δεκάλεπτο δημοσιότητας. Το χειρότερο για όλους μας είναι ότι όλα τούτα εμφανίζονται με εξαιρετικά πειστικό τρόπο, θυμίζοντας πολλά και από τα καθ΄ ημάς. Η θεσμοθετημένη ανομία με την ανοχή του πολιτικού συστήματος, οι πτυχιούχοι άνεργοι που μόνο με το πέρασμα στη ζώνη του λυκόφωτος μπορούν να επιβιώσουν, η ομογενοποίηση του χώρου, η εκπτώχευση της πολιτικής δεν αναλύονται εδώ με ιδεολογικούς όρους αλλά ως διεισδυτική μελέτη της άνομης διαπλοκής που έχει απαιτήσει εξαντλητική έρευνα και άφθονη γνώση. Αν και το βιβλίο θυμίζει ενίοτε κόμικ με τις σχηματοποιημένες του φιγούρες, ο σαρκασμός είναι υπόρρητος τόσο εκ μέρους του συγγραφέων όσο και του αφηγητή που κατά κάποιον τρόπο ζει τη μοίρα του με γνησιότητα και λελογισμένη απαντοχή. Το εντυπωσιακό πάντως είναι ότι η μεταμοντέρνα κατάσταση στην οποία όλοι εμπλεκόμαστε εμφανίζεται να συμβαδίζει με τις αρχαϊκότερες δυνατές δομές και πεποιθήσεις- οικογενειοκρατία, σκοταδιστική θρησκεία, τοπικισμό, πελατειακές σχέσεις.